ମୀରାଙ୍କ ଭଜନ
ନନ୍ଦଲାଲ ମୋ ନୟନରେ
ଜଣେ କବି-ସନ୍ଥ ମୀରାବାଈଙ୍କ ଏକ ଭକ୍ତିମୂଳକ ଗୀତ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ନୟନରେ ବାସ କରିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶ୍ୟାମ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ବଂଶୀ ଓ ଅଳଙ୍କାରର ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ମୋ ନୟନରେ ବସ, ହେ ନନ୍ଦଲାଲ।
ଶ୍ଲୋକ 1
ମୋହିନୀ ମୂରତି, ଶ୍ୟାମଳ ବର୍ଣ୍ଣ, ନୟନ ବିଶାଳ।
ଶ୍ଲୋକ 2
ଅଧରେ ସୁଧାରସ, ବଂଶୀ ଶୋଭିତ, ବକ୍ଷରେ ବୈଜୟନ୍ତୀ ମାଳ।
ଶ୍ଲୋକ 3
କ୍ଷୁଦ୍ର ଘଣ୍ଟିକା କଟି ତଟେ ଶୋଭିତ, ନୂପୁର ଧ୍ୱନି ମଧୁର।
ଶ୍ଲୋକ 4
ମୀରାର ପ୍ରଭୁ, ସନ୍ତଙ୍କ ସୁଖଦାତା, ଭକ୍ତବତ୍ସଳ ଗୋପାଳ।
ଶ୍ଲୋକ 5
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ବୁଧବାର, ଗୁରୁବାର ଓ ଏକାଦଶୀ
ପ୍ରାତଃକାଳ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ତୁଳସୀ ପତ୍ର, ଲହୁଣୀ, ମିଶ୍ରି ଓ ହଳଦିଆ ଫୁଲ
- ନିର୍ମଳ ଭକ୍ତି, ପରମାନନ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତା ମୁକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ଭଜନଟି ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ଭାରତର ଭକ୍ତି ପରମ୍ପରାର ଅନ୍ତର୍ଗତ, ଯେଉଁ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏକ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭକ୍ତି ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥିଲା। ଏହାକୁ ମୀରାବାଈ ରଚନା କରିଥିଲେ — ଜଣେ ରାଜକୁମାରୀ, ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏକ ଭ୍ରମଣଶୀଳ ଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। ଏହା ବ୍ରଜ ଭାଷାରେ ରଚିତ, ଯାହା ହିନ୍ଦୀର ଏକ ଉପଭାଷା ଏବଂ ଯେଉଁ ଅଞ୍ଚଳରେ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ବାଲ୍ୟକାଳ ଅତିବାହିତ କରିଥିଲେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ। ଏହା ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ହିନ୍ଦୁ ଭକ୍ତି ସମାବେଶ (ଭଜନ)ରେ ଗାଯାଏ ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉତ୍ସବ ଯଥା ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀରେ ବିଶେଷ ଲୋକପ୍ରିୟ। ମୀରାବାଈ ଯେଉଁ ରୂପ ଦେଖନ୍ତି — ଓଷ୍ଠର ଅମୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଂଶୀ ଓ ବକ୍ଷରେ ବୈଜୟନ୍ତୀ ମାଳା — ତାହା ଭାଗବତ ପୁରାଣ (୧୦.୨୧.୫)ରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ବୃନ୍ଦାବନ ବନରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚିତ୍ର ସହ ମେଳ ଖାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ବୈଜୟନ୍ତୀ ମାଳା ଧାରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ବଂଶୀକୁ ଓଷ୍ଠର ଅମୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Mirabai · Medieval Bhakti Poet-Saint · 16th century, Rajasthan
A Rajput princess of Mewar who renounced court life to devote herself entirely to Krishna, whom she regarded as her true husband. Her passionate devotional songs (bhajans), sung across North India to this day, describe divine love in deeply personal, often defiant terms against the social expectations of her royal household.
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ଭକ୍ତ କବୟିତ୍ରୀ
ଏହି ଭଜନଟି ୧୬ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମହାନ ଭକ୍ତ କବୟିତ୍ରୀ ମୀରାବାଈଙ୍କ ରଚନା। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ମଗ୍ନ ଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭଜନଗୁଡିକ ରାଜପୁତାନାର ମାରୱାଡି ଓ ବ୍ରଜ ଭାଷାର ମିଶ୍ରଣରେ ଲିଖିତ।
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣନା
ଭଜନଟି ଶ୍ୟାମଳ ବର୍ଣ୍ଣ ନନ୍ଦଲାଲଙ୍କ ମନମୋହକ ରୂପକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ସେଥିରେ ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ନୟନ, ଅଧରରେ ମୁରଲୀ, ହୃଦୟରେ ବୈଜୟନ୍ତୀ ମାଳା, କଟିରେ ଛୋଟ ଘଣ୍ଟି ଓ ପାଦରେ ନୂପୁରର ମଧୁର ଧ୍ୱନି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।
ପ୍ରାର୍ଥନାର ଭାବ
ମୀରା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ସଦାସର୍ବଦା ବିରାଜମାନ ରହିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛନ୍ତି। ଏହା ତାଙ୍କର ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତି ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଏକାତ୍ମୀକରଣର ଇଚ୍ଛାକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ।
ଭକ୍ତ ବତ୍ସଳ ପ୍ରଭୁ
ଶେଷ ପଂକ୍ତିରେ ମୀରା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ 'ଭଗତ ବତ୍ସଲ ଗୋପାଳ' ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରିଛନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହଶୀଳ ଗୋପାଳ। ଏହି ଭଜନ ରାଜସ୍ଥାନୀ ଲୋକସଂସ୍କୃତିରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲୋକପ୍ରିୟ ଏବଂ ଭକ୍ତି ସଂଗୀତର ଏକ ଉନ୍ନତ ନିଦର୍ଶନ।
Krishna
ହିନ୍ଦୁ dharm ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ
