கண்களில் வீற்றிருக்கும் நந்தலால்
கவிஞர்-மகான் மீராவின் பக்திப் பாடல்; கண்களில் வாசம் செய்யுமாறு கிருஷ்ணரை அவர் ஏங்கி வேண்டுவதையும், அவரது கருமை அழகு, புல்லாங்குழல், ஆபரணங்கள் ஆகியவற்றையும் விவரிக்கிறது.
செய்யுள்கள்
என் கண்களில் நந்தலால் வீற்றிருக்க வேண்டும்.
பாடல் 1
மோகன வடிவம், கருநிற மேனி, கண்கள் பெரியதாய் அமைந்துள்ளது.
பாடல் 2
அதரங்களில் அமுதச் சுவை முரளி விளங்க, மார்பில் வைஜயந்தி மாலை.
பாடல் 3
சிறிய மணிகள் இடையில் அழகுற, கால்களில் சிலம்புகள் இனிய ஒலி எழுப்புகின்றன.
பாடல் 4
மீராவின் பிரபு, சந்தோஷம் தருபவர், பக்தர்களுக்கு அன்பான கோபாலர்.
பாடல் 5
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
புதன்கிழமை, வியாழக்கிழமை & ஏகாதசி
பிரம்ம முகூர்த்தம் அல்லது அந்திப் பொழுது
துளசி இலை, வெண்ணெய், கல்கண்டு மற்றும் மஞ்சள் மலர்கள்
- தெய்வீக பக்தி, மன மகிழ்ச்சி மற்றும் கவலைகள் நீங்குதல்
பின்னணி
இந்தப் பஜன், இடைக்கால இந்தியாவின் பக்தி மரபைச் சேர்ந்தது; ஒரு தெய்வத்தின் மீதான தனிப்பட்ட பக்தியை மையமாகக் கொண்ட இயக்கம் அது. கிருஷ்ணரின் அலைந்து திரிந்த பக்தையான இளவரசி மீரா இதை பிரஜ பாஷாவில் இயற்றினார்; கிருஷ்ணர் தனது இளமைக் காலத்தைக் கழித்ததாகக் கூறப்படும் பிரதேசத்தின் இந்தி மொழி வட்டார வழக்கு இது. பாரம்பரியமாக இது இந்துப் பக்திக் கூட்டங்களிலும் (பஜன்கள்) பாடப்படுகிறது; ஜன்மாஷ்டமி போன்ற கிருஷ்ண விழாக்களில் குறிப்பாகப் பிரபலமாக உள்ளது. மீரா காணும் வடிவம் — உதடுகளின் அமுதத்தால் நிரம்பிய புல்லாங்குழலும், மார்பில் வைஜயந்தி மாலையும் — ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தில் (10.21.5) வ்ருந்தாவனக் காட்டுக்குள் நுழையும் கிருஷ்ணரின் சித்திரத்துடன் பொருந்துகிறது; அங்கே அவர் வைஜயந்தி மாலை அணிந்து, தனது புல்லாங்குழலை உதடுகளின் அமுதத்தால் நிரப்புகிறார்.
இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Mirabai · Medieval Bhakti Poet-Saint · 16th century, Rajasthan
A Rajput princess of Mewar who renounced court life to devote herself entirely to Krishna, whom she regarded as her true husband. Her passionate devotional songs (bhajans), sung across North India to this day, describe divine love in deeply personal, often defiant terms against the social expectations of her royal household.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
இறைவனின் தரிசனம்
இந்த பஜனை மீராபாயின் பாடலில் கிருஷ்ணரின் அழகை விவரிக்கிறது. அவர் தனது கண்களிலேயே நந்தலாலனை (கிருஷ்ணரை) நிலைத்திருக்க வைத்திருப்பதாக கூறுகிறார்.
கிருஷ்ணரின் தோற்றம்
"மோஹனி மூர்த்தி" என்ற தொடர் கிருஷ்ணரின் மயக்கும் உருவத்தை குறிக்கிறது. சாந்த நிற மேனியும், பெரிய கண்களும் கொண்ட அவர், தனது புல்லாங்குழலை இதழ்களில் வைத்து இன்னிசை செய்கிறார்.
அணிகலன்கள்
கிருஷ்ணர் அணிந்திருக்கும் வைஜயந்தி மாலை (காட்டு மலர்களால் ஆன மாலை) மற்றும் இடுப்பில் கட்டிய சிறு மணிகள் (சிறிய மணிகள்) ஆகியவை அவரது அலங்காரத்தை மேலும் அழகுபடுத்துகின்றன.
பாத ஒலி
அவரது காலில் அணிந்திருக்கும் சலங்கைகள் (நூபுரம்) இனிமையான ஒலியை எழுப்புகின்றன. இந்த ஒலியை "ரஸால்" (சுவையான) என்று மீரா விவரிக்கிறார், இது பக்தர்களுக்கு மகிழ்ச்சியை தருகிறது.
மீராவின் பக்தி
மீராபாய் கிருஷ்ணரை "சந்தன சுகதாயி" (சான்றோர்க்கு இன்பம் தருபவர்) மற்றும் "பக்த வத்ஸல்" (பக்தர்களிடம் அன்பு காட்டுபவர்) என்று அழைக்கிறார். இவர் தனது இறுதி வரை கிருஷ்ண பக்தியிலேயே மூழ்கியிருந்தார்.
Krishna
இந்து மதம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது
