समयको सदुपयोगको उपदेश

यो भजन कबीरका प्रसिद्ध उपदेशहरूको संग्रह हो, जसले जीवनको क्षणिकता, शरीरको पवित्रता, र रामको नामको महिमाबारे सिकाउँछ।

यी पंक्तिहरूमा कबीरले भन्नुभएको छ कि परमात्मा मन्दिर, मस्जिद, काबा वा कैलासमा मात्र छैन, तर उहाँ त हरेक व्यक्तिको नजिकै र हरेक सासको साथमा हुनुहुन्छ। खोजी गर्नेले एकै पलमा उहाँलाई पाउन सक्छ।

यो कबीरको एक प्रसिद्ध दोहा हो, जसले मीठो र शीतल वाणी बोल्ने महत्त्व सिकाउँछ। यसले अरूलाई शान्त पार्ने र आफैँ पनि शान्त हुने उपदेश दिन्छ।

यो कबीरको प्रसिद्ध दोहा हो, जसले हामीलाई अरूमा दोष खोज्नुको सट्टा आफ्नो मनभित्र हेर्न सिकाउँछ। यसले आत्मचिन्तन र नम्रताको महत्त्वलाई सरल रूपमा उजागर गर्दछ।

यो एउटा भक्ति पद हो जसले धैर्य र धीरताको महत्त्व बताउँदछ। यसले मालीले सयौं गाग्री पानी हाले पनि फल ऋतु आएपछि मात्र फल्ने उदाहरण दिएर हतार नगर्न उपदेश दिन्छ।

यो कबीरको एक प्रसिद्ध दोहा हो, जसले पुस्तकीय ज्ञानभन्दा प्रेमलाई श्रेष्ठ ठहराउँदछ। यसले साँचो बुद्धि प्रेममा निहित रहेको सिकाउँछ।

यो कबीरको प्रसिद्ध दोहा हो, जहाँ उनले चलिरहेको चक्कीलाई संसारको रूपकको रूपमा प्रयोग गर्दै दुई पाटनको बीचमा सबै नाश हुने कुरा सिकाएका छन्। यसले माया र मोहको चपेटामा फसेका प्राणीहरूको दुर्दशालाई संकेत गर्दछ।

यो कबीर नामक सन्तको एक प्रसिद्ध दोहा (दुई पंक्तिको कविता) हो। यसमा उनले आफू सबैको भलो चाहने मानिसको रूपमा बजारमा उभिएको र कसैसँग न मित्रता न शत्रुता राख्ने आफ्नो भाव व्यक्त गरेका छन्।

यो कबीरको एक प्रसिद्ध दोहा हो, जसमा उनले माया (प्रेम वा मोह) र मन कहिल्यै नमर्ने, तर शरीर मात्र मर्ने कुरा सिकाएका छन्। यसले आस र तृष्णाको अन्त्य नहुने पनि बताएको छ।

यो कबीरको प्रसिद्ध भजन हो, जसमा चदरिया (वस्त्र) बुन्ने प्रक्रियालाई रूपक बनाएर मानव शरीर, योग साधना र आत्माको शुद्धताको कुरा गरिएको छ।