श्रीहरिमन्दिरसाहिब

एषः गुरुग्रन्थसाहिबस्य, सिक्खधर्मस्य पवित्रग्रन्थस्य, आरम्भिकः श्लोकः। अनेन एकस्य परमेश्वरस्य विषये सिक्खानां मूलविश्वासाः सङ्क्षिप्ताः, यः सनातनः, सर्वव्यापी, निर्भयः, निर्वैरः, स्वयम्भूः, गुरुकृपया प्राप्यः इति वर्णितः।

आनन्दसाहिबः आनन्दस्य पवित्रं स्तोत्रम् अस्ति, यत् तृतीयसिखगुरोः गुरोः अमरदासस्य विरचितम्। तत् सत्यगुरोः मेलनस्य गम्भीरम् आनन्दं भगवति भक्त्याः शाश्वतीं शान्तिं च महिमानं करोति।

इदं सिखानाम् अर्दासः, या सिखैः सम्मेलनेषु उच्चार्यमाणा औपचारिकप्रार्थना अस्ति। इयं 'वार श्री भगउती जी की' नामकेन दशमगुरोः गुरुगोविन्दसिंहस्य रचनेन आरभ्यते, या रक्षणार्थं दिव्यखड्गम् आह्वयति, ततः दशगुरुन्, हुतात्मनः स्मृत्वा सिखसमुदायस्य (खालसा) सर्वेषां च मानवानां कृते आशीर्वादं याचमाना साम्प्रदायिकप्रार्थनारूपेण प्रवर्तते।

इदं स्तोत्रं गुरोः चरणकमलयोः ध्यानस्य हरेः नामस्मरणस्य च महत्त्वं वर्णयति। भक्तः गुरोः सान्निध्यं लब्ध्वा भवसागरात् मुक्तिं प्राप्नोति दुःखभ्रमभयाश्च नश्यन्ति।