Sikhism

रविदासभक्तस्य मारुरागे अङ्के ११०६ संगृहीतम् इदं शबदम्: भगवान् दरिद्रान् आश्रयं दत्ते, नीचान् उच्चान् करोति, नामदेव-कबीर-त्रिलोचन-साधना-सैनान् च तारयति।

भक्तरविदासस्य धनासरीरागे रचितं पद्यम् (अङ्गः ६९४), यत् प्रभोः विरहं मिलनाभिलाषं च शब्दशः प्रकटयति।

भक्तरविदासविरचितः शबदः, यः बेगमपुरां नाम परिपूर्णं नगरं वर्णयति — यत्र पीडा, करः, भयं च न सन्ति; सामाजिकसमतायाः आध्यात्मिकमुक्तेः च दर्शनम्।

इदं स्तोत्रं गुरोः चरणकमलयोः ध्यानस्य हरेः नामस्मरणस्य च महत्त्वं वर्णयति। भक्तः गुरोः सान्निध्यं लब्ध्वा भवसागरात् मुक्तिं प्राप्नोति दुःखभ्रमभयाश्च नश्यन्ति।

रविदासभक्तः तरङ्गजलस्य, सुवर्णालङ्कारस्य उपमाभिः उपदेशति यत् आत्मा परमात्मा च एकमेव, पृथक्त्वं तु भ्रममात्रम्।

रविदासः मानवदेहं मृण्मयपुत्तलकमिव वर्णयति, यः लाभे गर्वेण नृत्यति हानौ च रोदिति; सः मायाभ्रमम् अतिक्रम्य परं दृष्टिं प्रति निर्दिशति।

रविदासः स्वां चर्मकारजातिं घोषयति, तथापि रामगुणाः तस्य हृदयं पूरयन्ति; भक्तिः जन्म न, भक्तिरेव मनुष्यं पवित्रं करोति।

गुरु अर्जुनदेवस्य गूजरीरागस्य श्लोकः (अङ्गम् ५१७), यः रहरासाहिब्यामपि पठ्यते — रक्षकः प्रभुः स्वभक्तान् रक्षति, निन्दकांश्च विनाशयति।

गुरुग्रन्थसाहिबस्य अङ्गे १ स्थितः, गुरुनानकदेवविरचितः सिक्खधर्मस्य मूलसूत्रः मूलमन्त्रः: एकः सृष्टिकर्ता, सत्यं नाम, निर्भयः, निर्वैरः, कालातीतः, अजन्मा।