51 சக்தி பீடங்கள்

தேவி பாகவத புராணத்தின் ஏழாம் காண்டம், முப்பதாம் அத்தியாயம், பிரஜாபதி தட்சனின் மகளான மாதா சதி, தன் கணவர் பகவான் சிவனுக்குத் தன் தந்தையின் யாகத்தில் மரியாதை மறுக்கப்பட்டதால், அந்த யாகாக்னியில் தன் உடலைத் துறந்ததை விவரிக்கிறது. சிவ புராணமும் இந்நிகழ்வைக் கூறுகிறது. துயரத்தில் மூழ்கிய சிவன், அவளுடைய புனித உடலைச் சுமந்து அண்டம் முழுவதும் சஞ்சரித்தார்.

பிரபஞ்ச சமநிலையை மீட்டெடுக்கவும், சிவனின் துயரத்தைத் தணிக்கவும், பகவான் விஷ்ணு தம் சுதர்சன சக்கரத்தால் சதியின் உடலைப் பகுதிகளாகப் பிரித்தார். அவளுடைய அங்கங்கள், ஆபரணங்கள், புனிதக் குறியீடுகள் பூமியில் எங்கெல்லாம் விழுந்தனவோ, அங்கெல்லாம் ஒரு சக்தி பீடம் தோன்றியது; ஒவ்வொரு பீடத்திலும் சிவன் பைரவ வடிவில் எழுந்தருளி சக்தியைக் காக்கிறார்.

பக்தி மரபு 51 சக்தி பீடங்களைப் பேசுகிறது; ஆனால் நூல்களே வெவ்வேறு எண்ணிக்கையைக் கூறுகின்றன. தேவி பாகவத புராணத்தின் ஏழாம் காண்டத்தின் முப்பதாம் அத்தியாயம் தேவியின் 108 புனித தலங்களின் பெயர்களைக் கூறுகிறது; குலார்ணவ தந்திரம் 18-ஐயும், குப்ஜிகா தந்திரம் 42-ஐயும், காளிகா புராணம் ஏழு பீடங்களையும் குறிப்பிடுகின்றன. பீடநிர்ணயம், இதனை மகாபீடநிரூபணம் என்றும் அழைப்பர், 51 பீடங்களைப் பட்டியலிடுகிறது; ஒவ்வொரு பீடமும் தேவியின் ஒரு வடிவத்தை அதற்குரிய பைரவருடன் இணைக்கிறது.

நூல்களும் ஆலய மரபுகளும் சில சமயம் ஒரே பீடத்திற்கு வேறுபட்ட அங்கத்தையோ, தேவியின் பெயரையோ, பைரவரின் பெயரையோ குறிப்பிடுகின்றன. ஆகையால் கீழுள்ள அட்டவணை பரவலாக ஏற்கப்பட்ட ஒரு பட்டியலைப் பின்பற்றுகிறது; இதை இறுதிப் பட்டியலாக அல்லாமல், பக்தி வழிகாட்டியாகக் கொள்வதே பொருத்தமானது.

சாஸ்திரமும் மரபும் நான்கு பீடங்களை முதன்மையானவையும் மிகவும் வலிமையானவையுமாகக் கருதுகின்றன. அவை: அஸ்ஸாமில் உள்ள காமாக்யா, இங்கே சதியின் யோனி விழுந்ததாகக் கூறப்படுகிறது; ஒடிசாவின் பூரியில் உள்ள விமலா, இது அவளுடைய பாதங்களுடன் தொடர்புடையது; மேற்கு வங்கத்தின் காளிகாட், இது அவளுடைய வலது கால் விரல்களுடன் தொடர்புடையது; ஒடிசாவில் பெர்ஹம்பூருக்கு அருகில் உள்ள தாரா தாரிணி, இது அவளுடைய மார்பகங்களுடன் தொடர்புடையது. பல யாத்ரீகர்கள் இந்த நான்கிலிருந்தே தங்கள் யாத்திரையைத் தொடங்குகின்றனர்.

ஆதி சங்கராச்சாரியாருக்குக் கூறப்படும் ஒரு ஸ்தோத்திரத்தில், பதினெட்டு மகா சக்தி பீடங்களின் பட்டியல் பாதுகாக்கப்படுகிறது. அவற்றுள் குவாஹாட்டியின் காமாக்யா, கயாவின் சர்வமங்களா, உஜ்ஜயினியின் மகாகாளி ஆகிய மூன்றும், படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய அன்னையின் செயல்களின் இருப்பிடங்களாக வணங்கப்படுகின்றன.

பீடங்கள் பாரதத்தின் பண்டைய பண்பாட்டுப் புவியியலைப் பின்பற்றுகின்றன. 51 பீடப் பட்டியல்கள் இன்றைய இந்தியா, நேபாளம், வங்கதேசம், இலங்கை, பாகிஸ்தான் மற்றும் திபெத்திலுள்ள தலங்களைக் குறிப்பிடுகின்றன. நேபாளத்தின் முக்திநாத், சாக்தர்களாலும் வைணவர்களாலும் ஒருசேரப் போற்றப்படுகிறது. வங்கதேசத்தில் ஜெஷோரேஸ்வரி மற்றும் சுகந்தா பீடங்கள் இம்மரபைச் சார்ந்தவை; இலங்கையின் நைனாதீவில் உள்ள இந்திராக்ஷி ஆலயமும் இவற்றுள் எண்ணப்படுகிறது. கைலாய மலைக்கு அருகில் மானசரோவரின் கரையில் உள்ள கல் பீடம், தன் உடலே புனித பூமியாக விளங்கும் தேவியின் தரிசனத்தை நிறைவு செய்கிறது.

அஸ்ஸாமின் நீலாசல மலையின் தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், கருவறையில் செதுக்கப்பட்ட சிலை எதுவும் இல்லை. பக்தர்கள் பாறைப் பிளவு வழியே ஓடும் இயற்கை நீரூற்றை வணங்குகிறார்கள். ஜ்வாலாமுகியில் தேவி எந்த எரிபொருளும் இன்றிப் பாறையிலிருந்து எழும் சுடர்களாக வழிபடப்படுகிறாள்.

சக்தி பீடங்களுக்கான யாத்திரை ஆழ்ந்த ஆன்மிக மாற்றத்தை எழுப்புகிறது:

• •
  படைப்பை நிலைநிறுத்தும் உலகளாவிய தாய்மை ஆற்றலின் மீது யாத்ரீகர்கள் மரியாதையை வளர்த்துக்கொள்கின்றனர்.
• •
  மௌன ஜபம், குங்கும அர்ச்சனை, தியானம் ஆகியவற்றின் வழியாக வைதிக மற்றும் தாந்த்ரிக மரபுகள் இந்த சந்நிதிகளில் சங்கமிக்கின்றன.
• •
  ஒவ்வொரு சந்நிதியிலும் தேவியின் வழிபாட்டுடன் பைரவரின் வழிபாடும் இணைகிறது; இது பிரக்ஞைக்கும் பிரபஞ்ச சக்திக்கும் உள்ள பிரிக்கவியலாத ஒற்றுமையைக் குறிக்கிறது.

தேவிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒன்பது இரவுகளான நவராத்திரி, இத்தலங்களில் பக்தி மிக ஆழமாக வெளிப்படும் காலமாகும்.

அகத்தின் அனைத்து தீமைகளின் மீதும் பரம தெய்வீக அன்னை பெற்ற வெற்றியைக் கொண்டாடும் புகழ்பெற்ற பாடல்: