মহা শিৱৰাত্ৰি

এই স্তোত্রত শিৱ লিঙ্গৰ আঠটা শ্লোকৰ জৰিয়তে তেওঁৰ মহিমা আৰু গুণ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই স্তোত্র পাঠ কৰিলে ভক্তই শিৱৰ কৃপা লাভ কৰে আৰু জন্ম-জন্মান্তৰৰ পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।

এই মন্ত্ৰটো হৈছে ‘মহামৃত্যুঞ্জয় মন্ত্ৰ’ নামেৰে জনাজাত এটা প্ৰাচীন সংস্কৃত মন্ত্ৰ৷ ইয়াক শিৱ দেৱতাৰ উদ্দেশ্যে সমৰ্পিত আৰু ইয়াত স্বাস্থ্য, দীৰ্ঘায়ু, আৰু মৃত্যুৰ পৰা মুক্তি কামনা কৰা হয়৷

এইখন শিৱ ভগৱানৰ স্তুতিৰ এক চল্লিশটা পদৰ ভক্তিগীত, যি অযোধ্যাদাস ৰচিত। ইয়াত শিৱৰ মহিমা, তেওঁৰ লীলা আৰু ভক্তৰ প্ৰাৰ্থনা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই স্তোত্ৰটো ভগৱান শিৱৰ তাণ্ডৱ নৃত্যৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা এক অপূৰ্ব ৰচনা। পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক ৰাৱণে ৰচনা কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এই স্তোত্ৰটো ভগৱান শিৱৰ অঘোৰ মূৰ্তিৰ এক হাজাৰ নামৰ সংকলন। দেৱী ভৈৰৱীৰ অনুৰোধত ভৈৰৱে এই মহিমাময় স্তোত্ৰ বৰ্ণনা কৰিছে।

এইয়া হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱতা শিৱৰ এটা উগ্ৰ আৰু শক্তিশালী স্বৰূপ অঘোৰ ভৈৰৱক উৎসৰ্গা কৰা এক দেৱত্বমূলক প্ৰাৰ্থনা, যি ভক্তসকলক সকলো ধৰণৰ ভয়, বিপদ আৰু শত্ৰুৰ পৰা সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এই স্তোত্ৰখন শিৱৰ তাণ্ডৱ নৃত্যৰ ভয়ংকৰ আৰু মনোমোহা ৰূপ, তেওঁৰ জটা, গলৰ সাপ, ললাটৰ অগ্নি, আৰু বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ওপৰত তেওঁৰ কৰ্তৃত্বৰ বৰ্ণনা কৰা এটি প্ৰাচীন সংস্কৃত স্তুতিগীত। ইয়াত শিৱৰ লীলা আৰু তেওঁৰ ভক্তিক প্ৰাৰ্থনাৰে শিৱৰ শান্তি আৰু ঐশ্বৰ্য লাভৰ কামনা কৰা হৈছে।

এই পবিত্ৰ পাঠখন শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ মাজত হোৱা কথোপকথন। ইয়াত শিৱই ওঁকাৰেশ্বৰ জ্যোতিৰ্লিংগৰ মহিমা, তাত থকা পবিত্ৰ কুণ্ডৰ গুণাগুণ আৰু ইন্দ্ৰৰ অহংকাৰ ভংগৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে।

এই স্তোত্ৰটো ভগৱান শিৱৰ স্তুতি। ই শিৱৰ কপুৰৰ দৰে শ্বেতবৰ্ণ, দয়াময় মূৰ্তি, বিশ্বৰ সাৰ, সৰ্পৰাজৰ হাৰ, আৰু হৃদয়কমলত শিৱ-পাৰ্বতীৰ বিৰাজমানতা বৰ্ণনা কৰে।

এই আঠটা শ্লোকৰ স্তোত্রটো ভগৱান শিৱৰ স্তুতি। ইয়াত শিৱৰ ৰূপ, গুণ আৰু কৃপাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে, আৰু ভক্তসকলে ইয়াক পাঠ কৰিলে শিৱ সন্তুষ্ট হয়।

এই স্তুতিৰ ৰচনা শৃংগেৰী পৰম্পৰাৰ জগদগুৰু শ্ৰী শচীদানন্দ শিৱাভিনৱ নৃসিংহ ভাৰতী স্বামীয়ে কৰিছিল। ইয়াত দেৱী অখিলাণ্ড (পাৰ্বতী) আৰু ভগৱান জম্বুকেশ্বৰ (শিৱ)ৰ স্তৱ কৰা হৈছে।

এই পাঁচটা শ্লোকৰ পৱিত্ৰ স্তোত্ৰটো হিন্দু দেৱতা সুব্ৰহ্মণ্য (মুৰুগান বা কাৰ্তিকেয় নামেৰেও জনাজাত) ৰ প্ৰশংসাত ৰচনা কৰা হৈছে। ইয়াত ভক্তই তেওঁৰ শৰণাপন্ন হৈ জ্ঞান, ভক্তি আৰু জীৱনৰ লক্ষ্য পূৰণৰ কামনা কৰে।

এই ভজনটো হৈছে প্ৰভুৰ ওচৰত বিভিন্ন ৰূপত অহাৰ প্ৰাৰ্থনা। ইয়াত ৰাম, কৃষ্ণ (শ্যাম), শিৱ, বিষ্ণু আৰু গণপতিৰ ৰূপত প্ৰভুক আহিবলৈ কৈছে।

এই ভজনটো ভগৱান শিৱৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এক ভক্তিমূলক গীত। ইয়াত শিৱক এজন যোগী হিচাপে চহৰলৈ অহা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, আৰু তেওঁৰ ঐশ্বৰিক লীলাৰ ৰহস্যক বুজাবলৈ অসুবিধা হোৱা কথাটো কোৱা হৈছে।

এইটো শিৱৰ অগস্ত্যেশ্বৰ লিঙ্গৰূপৰ এটা আঠ শ্লোকৰ স্তুতি, য'ত তেওঁৰ বিভিন্ন গুণ আৰু লীলা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এইখন শিৱ পূজাত এটা বিল্বপত্ৰ অৰ্পণৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা আঠটা শ্লোকৰ স্তোত্র। ইয়াত বিল্বপত্ৰ অৰ্পণৰ পুণ্য, পাপনাশ, আৰু শিৱলোক প্ৰাপ্তিৰ কথা কোৱা হৈছে।

এইটো শিৱ দেৱতাৰ উদ্দেশ্যেৰে ৰচিত এটি স্তোত্র, যি দাৰিদ্ৰ্য আৰু দুখ-কষ্টৰ পৰা মুক্তিৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে। ইয়াক পৰম্পৰাগতভাৱে ঋষি বশিষ্ঠৰ ৰচনা বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু নিয়মীয়াকৈ পঢ়িলে জীৱনত সমৃদ্ধি আৰু সুখ কঢ়িয়াই আনে বুলি কোৱা হয়।

শ্ৰী শিৱ অষ্টোত্তৰ শতনামাবলী শিৱ পুৰাণৰ অন্তৰ্গত মহাদেৱৰ ১০৮টা পবিত্ৰ নামৰ স্তুতিমালা।

মহাভাৰতৰ অনুশাসন পৰ্ৱৰ পৰা শিৱৰ সহস্ৰ নাম, যিবোৰ উপমন্যুৱে শ্ৰীকৃষ্ণক শিকাইছিল আৰু শ্ৰীকৃষ্ণে যুধিষ্ঠিৰক শুনাইছিল।