महाशिवरात्रिः

इदं शिवलिङ्गाष्टकम् अष्टभिः श्लोकैः शिवलिङ्गस्य महिमानं वर्णयति। भक्त्या पठितं सदाशिवं प्रणमति।

अयम् महामृत्युञ्जयमन्त्रः ऋग्वेदात् समुद्धृतः प्राचीनः शक्तिशाली मन्त्रः अस्ति, यः आरोग्यं दीर्घायुः मृत्युभयात् मुक्तिं च प्रार्थयते। एषः हिन्दुधर्मे सर्वाधिकं गीयमानेषु मन्त्रेषु अन्यतमः, शारीरिकमानसिककल्याणाय प्रायः पठ्यते।

इदं श्रीशिवचालीसा नामकं चत्वारिंशत्पद्यात्मकं स्तोत्रम्। अयोध्यादासेन विरचितम् इदं स्तोत्रं भगवतः शिवस्य गुणानुवर्णनं, लीलावर्णनं च करोति, भक्तेभ्यः अभयं वरदानं च प्रार्थयते।

इदं स्तोत्रं भगवतः शिवस्य ताण्डवनृत्यस्य वर्णनं करोति। रावणेन रचितम् इदं स्तोत्रं शिवभक्तैः प्रातःकाले पठ्यते।

अस्मिन् स्तोत्रे भगवान् अघोरः, यः शिवस्य शक्तिशाली करुणापूर्णश्च रूपो वर्तते, तस्य सहस्रनामानि सन्ति। भगवती भैरवी भगवान् भैरवं एतानि नामानि याचते, यश्च तानि आध्यात्मिकोन्नतये रक्षायै च प्रददाति।

श्रीभैरवाय समर्पितं पवित्रं रक्षाकवचम्, यः भगवतः शिवस्य उग्ररूपः, सर्वेषु जीवनभागेषु दिव्यरक्षणं कुशलं च प्रार्थयति।

इदं शक्तिशालि संस्कृतस्तोत्रं भगवतः शिवस्य प्रति समर्पितम्, यत् तस्य रौद्रं मनोहरं च ताण्डवं वर्णयति। पारम्परिकतया अस्य पाठः शिवस्य आशीर्वादप्राप्त्यै, विघ्ननिवृत्त्यै, भक्तिवर्धनाय च क्रियते।

अस्मिन् ग्रन्थे शिवः पार्वत्यै ओङ्कारेश्वरज्योतिर्लिङ्गस्य माहात्म्यं वर्णयति। इदं शिवरहस्यान्तर्गतं प्रसिद्धं स्तोत्रम्।

इदं लघु संस्कृतस्तोत्रं शिवं शुद्धं करुणामयं च प्रशंसति, तस्य दीप्तश्वेतरूपं पार्वत्या सह संयोगं च वर्णयति। प्रातःकाले प्रार्थनारूपेण शिवपूजायां वा प्रायः पठ्यते।

अष्टभिः श्लोकैर्युक्तं लघुभक्तिगीतं शिवाय समर्पितम्, यत् परम्परया तुलसीदासकविसन्तेन रचितम्। इदं शिवस्य विभवं विपुलतां च स्तौति, अन्ते च रक्षाकृपाप्रार्थनया विनम्रतया समाप्यते।

इयं स्तुतिः शृङ्गेरीपरम्परायाः पूज्येन सन्तेन विरचिता, या दिव्यस्त्रीशक्तिं सार्वभौमदेवीरूपेण श्रीजम्बुकेश्वररूपं शिवं च स्तौति। श्लोकाः तयोः कृपायां भक्तिं समर्पणं श्रद्धाञ्च व्यञ्जयन्ति।

पञ्चभिः श्लोकैर्युक्तं स्तोत्रम् (पञ्चरत्नम् इत्यस्य अर्थः 'पञ्च मणयः') यत् शिवपुत्रं भगवन्तं सुब्रह्मण्यं (मुरुगन् अथवा कार्तिकेय इति अपि प्रसिद्धम्) प्रशंसति। प्रत्येकं श्लोके देवे शरणागतिः क्रियते, तस्य दिव्यं रूपं, गुणाः, तथा प्रदत्तानि आशीर्वादानि वर्ण्यन्ते।

इदं हर्षदं भक्तिगानं यद् भगवंतं प्रार्थयति यादृशं तं विविधदिव्यरूपैः (रामः, कृष्णः, शिवः, विष्णुः, गणेशः) समागच्छेः, प्रत्येकं कलत्रेण प्रतिमुख्यवस्तुना च सहितः, तदा तं देवंनित्यं प्रादुर्भूय भक्तमाशीषतैति।

इदं भक्तिगीतं भगवन्तं शिवं परिभ्रमन्तं योगिनम् (पवित्रं तपस्विनम्) रूपेण स्तुवति, यस्य दैवी प्रकृतिः सामान्यबोधात् गुपिता अस्ति। इदम् अपि भगवान् कृष्णस्य कथाः संयोज्य तयोः स्तुतिम् एकस्मिन् हृद्गते प्रार्थने मिश्रयति।

इदं स्तोत्रम् अष्टभिः श्लोकैः युक्तम् अस्ति। अत्र भगवतः शिवस्य अगस्त्येशलिङ्गरूपस्य स्तुतिः क्रियते, यत् गुण्टूरिपुरे विराजते।

इदं वचनं कूडलसङ्गमदेवं प्रति बसवण्णेनोक्तम्, यत्र भक्तः स्वदेहमेव शिवालयं निर्मातीति वर्णयति। शरीरस्य अवयवाः मन्दिरस्य अङ्गानि इव उपमीयन्ते।

बिल्वाष्टकं नाम अष्टश्लोकात्मकं स्तोत्रम् अस्ति, यत्र शिवाय एकस्य बिल्वपत्रस्य अर्पणस्य महिमा वर्णिता।

इदं वसिष्ठमुनिना रचितं दारिद्र्यदहनशिवस्तोत्रं भगवतः शिवस्य स्तुतिः। अस्य पठनेन दारिद्र्यदुःखं नश्यति सर्वसम्पत्तिश्च लभ्यते।

शिवपुराणोद्भूता इयं श्रीशिवाष्टोत्तरशतनामावली देवाधिदेवस्य महादेवस्य १०८ पावननामानि निरूपयति। रुद्राभिषेके बिल्वदलैः जलधाराभिश्च पूजिता एते मन्त्राः मोक्षप्रदायिनः भवन्ति।

श्रीमन्महाभारतस्य अनुशासनपर्वतः शिवस्य सहस्रनामस्तोत्रम्, यत् उपमन्युना श्रीकृष्णाय उपदिष्टं, श्रीकृष्णेन च युधिष्ठिराय कथितम्।