મને ક્યાં શોધે છે?

કબીરના નામે પ્રચલિત નિર્ગુણ પદ, જેમાં આત્મા પોતાને યુગોયુગનો યોગી કહે છે, જે આવતો નથી કે જતો નથી, સર્વત્ર છે અને પોતાની જ મઢીમાં સહજ સ્વેચ્છાએ રમે છે.

કબીરના નામે પ્રચલિત નાનકડું પદ, જે રામ, ગોવિંદ, હરી નામ ગાવાનું કહે છે, કારણ કે તેમાં ન જપ-તપ જોઈએ ન ખર્ચ, અને જે મુખમાં રામ નથી તે ધૂળથી ભરેલું છે.

કબીરનું ભજન: શરીરને ઝીણી ચદરની ઉપમા આપી, રામનામના રંગે રંગી, કલંક વિના પાછી સોંપવાની વાત કરે છે, અને જીવન ક્ષણભંગુર છે એવી સ્મૃતિ કરાવે છે.

કબીરના નામે પ્રચલિત નિર્ગુણ પદ, જે આત્મા રૂપી હંસને તે દેશમાં ચાલવા બોલાવે છે જ્યાં પ્રિયતમ વસે છે, જ્યાં સદા પૂનમ છે અને કરોડો સૂર્ય પ્રકાશે છે.

કબીરના નામે પ્રચલિત નિર્ગુણ પદ, જેમાં ગાયક કહે છે કે તે અંદર વસેલા પ્રિયતમના પ્રેમમાં મસ્ત છે, તેથી તેને ચતુરાઈ, રાહ જોવા કે દુનિયાની યારી સાથે કશું કામ નથી.

કબીરના નામે પ્રચલિત નિર્ગુણ પદ, જે માળવા અને ઉત્તર ભારતની ગાયન-પરંપરામાં ગવાય છે. લગ્ન અને અંતિમ યાત્રાના એક દૃશ્ય દ્વારા પૂછવામાં આવે છે કે નગરી કોણે લૂંટી, અને ઉત્તર મળે છે કે જગત સાથેનો નાતો તૂટી ગયો.

કબીરના નામે પ્રચલિત નિર્ગુણ પદ, જે ફકીરીના સાદા જીવનનો મહિમા ગાય છે: રામ-ભજનનું સુખ અમીરીમાં મળતું નથી અને સાહેબ સબૂરીમાં મળે છે.

કબીરના નામે પ્રચલિત નિર્ગુણ પદ, જે નિરાકાર પ્રભુને સંબોધિત છે અને ઊંધું થઈ ગયેલા જગતનું વર્ણન કરે છે: પાખંડીનું સન્માન, જૂઠાનો ભરોસો, અને સંત તથા સત્યવાદીના ભાગે કઠણાઈ.

કબીરના નામે પ્રચલિત નિર્ગુણ પદ, જે આ જગતને પરાયો દેશ કહે છે જ્યાં રહેવાનું નથી, તેને કાગળ, કાંટા અને ઝાડી જેવું ગણાવે છે, અને સદ્ગુરુના નામને આશરો કહે છે.

કબીરના નામે પ્રચલિત નિર્ગુણ પદ, જે કહે છે કે સાચા સદ્ગુરુ કોણ: જે સત્ય પ્રેમનો પ્યાલો ભરે છે, આંખોનો પડદો હટાવે છે અને નિર્ભય પદ સુધી પહોંચાડે છે.