သရဏဂုံသုံးပါးနှင့် ငါးပါးသီလ
ထေရဝါဒ အခြေခံ ရွတ်ဆိုချက် ဖြစ်ပြီး- ဗုဒ္ဓ၊ ဓမ္မနှင့် သံဃာထံ ခိုလှုံခြင်း၊ ထို့နောက် ငါးပါးသီလ ဖြစ်သည်။
ကျမ်းပိုဒ်များ
ဗုဒ္ဓရတနာကို ကိုးကွယ်ပါ၏။ ဓမ္မရတနာကို ကိုးကွယ်ပါ၏။ သံဃာရတနာကို ကိုးကွယ်ပါ၏။
အခန်းငယ် 1
ဒုတိယအကြိမ် ဗုဒ္ဓရတနာကို ကိုးကွယ်ပါ၏။ ဒုတိယအကြိမ် ဓမ္မရတနာကို ကိုးကွယ်ပါ၏။ ဒုတိယအကြိမ် သံဃာရတနာကို ကိုးကွယ်ပါ၏။
အခန်းငယ် 2
တတိယအကြိမ် ဗုဒ္ဓရတနာကို ကိုးကွယ်ပါ၏။ တတိယအကြိမ် ဓမ္မရတနာကို ကိုးကွယ်ပါ၏။ တတိယအကြိမ် သံဃာရတနာကို ကိုးကွယ်ပါ၏။
အခန်းငယ် 3
သတ္တဝါတို့၏ အသက်ကို သတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သော သိက္ခာပုဒ်ကို ဆောက်တည်ပါ၏။
အခန်းငယ် 4
မပေးဘဲ ယူခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သော သိက္ခာပုဒ်ကို ဆောက်တည်ပါ၏။
အခန်းငယ် 5
ကာမဂုဏ်လွန်ကျူးခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သော သိက္ခာပုဒ်ကို ဆောက်တည်ပါ၏။
အခန်းငယ် 6
မုသားစကား ဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သော သိက္ခာပုဒ်ကို ဆောက်တည်ပါ၏။
အခန်းငယ် 7
မေ့လျော့စေတတ်သော သေရည်သေရက်ကို သောက်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သော သိက္ခာပုဒ်ကို ဆောက်တည်ပါ၏။
အခန်းငယ် 8
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
နောက်ခံ
ဤစာသားသည် ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရိုးရာမှ ဖြစ်ပြီး လူဝတ်ဆင်သူနှင့် ရဟန်းများအတွက် အခြေခံ ရွတ်ဆိုချက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပထမ အပိုင်း ဖြစ်သော သရဏသုံးပါးကို ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အဖြစ် တရားဝင် ဝင်ရောက်သည့်အခါ ရွတ်ဆိုသည်၊ ဆရာ (ဗုဒ္ဓ)၊ တရားတော် (ဓမ္မ) နှင့် လေ့ကျင့်သူ အသိုင်းအဝိုင်း (သံဃာ) ကို ယုံကြည်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ဒုတိယ အပိုင်း ဖြစ်သော ပဉ္စသီလသည် အန္တရာယ်မပြုခြင်းနှင့် ကိုယ်ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်သော ဘဝ ရရှိရန် ဆောင်ယူသော ကျင့်ဝတ် ကတိများ ဖြစ်သည်။ ရိုးရာအရ နှစ်ခုလုံးကို ပါဠိဘာသာဖြင့် ဘုန်းကြီး အခမ်းအနား၊ တရားထိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကတိကဝတ်နှင့် နေ့စဉ် လေ့ကျင့်မှု၏ အစမှ ရွတ်ဆိုကြသည်။ ခိုလှုံရာ ဖော်မြူလာသည် ပါဠိကျမ်း၏ ခုဒ္ဒကပါဌ (၁) ဖြစ်ပြီး၊ သီလများကို ခုဒ္ဒကပါဌ (၂) ၏ သီလ စည်းကမ်း ဆယ်ပါးမှ ဆွဲယူထားသည်။
သင်သိပါသလား?
မူရင်း
ဤသည်မှာ တိသရဏ (သရဏသုံးပါး) နှင့် ပဉ္စသီလ (ငါးပါးသီလ) ဖြစ်ပြီး၊ လူဝတ်ဆင်သူ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များအတွက် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း အခြေခံဆုံးနှင့် အကျယ်ပြန့်ဆုံး ရွတ်ဆိုချက် ဖြစ်သည်။ ထေရဝါဒ ကျမ်းများ၏ ရှေးဟောင်းဘာသာ ပါဠိဖြင့် ရွတ်ဆိုပြီး ဗုဒ္ဓ၏ ကာလမှ အသုံးပြုခဲ့သော စကားလုံးအတိအကျကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။
ဖွဲ့စည်းပုံ
ပထမ စာကြောင်းသုံးကြောင်းသည် ဗုဒ္ဓ (ဆရာ)၊ ဓမ္မ (ဆရာ၏ တရားတော်များ) နှင့် သံဃာ (ရဟန်းနှင့် သီလရှင် အသိုင်းအဝိုင်း) တို့ထံ ခိုလှုံရန် ဖော်မြူလာ ဖြစ်သည်။ သုံးကြိမ် ထပ်ရွတ်ခြင်း (
ဒုတိယမ္ပိ
တတိယမ္ပိ
ဒုတိယအကြိမ်
တတိယအကြိမ်
) သည် ကတိကဝတ်ကို နက်ရှိုင်းစေရန် ရိုးရာနည်းလမ်း ဖြစ်ပြီး၊ အလေးပေးရန် သုံးကြိမ် ပြုလုပ်သော ကတိနှင့် ဆင်တူသည်။
သီလများ၏ အဓိပ္ပာယ်
နောက်လိုက်သော ငါးပါးသီလသည် ပညတ်ချက်များ မဟုတ်ဘဲ၊ ဆောင်ယူရန် စေတနာအလျောက် သင်ကြားမှု စည်းကမ်းများ ဖြစ်သည်- သတ်ဖြတ်ခြင်းမရှိခြင်း၊ ခိုးယူခြင်းမရှိခြင်း၊ လိင်ပိုင်း မှားယွင်းခြင်းမရှိခြင်း၊ မုသား မပြောခြင်းနှင့် အမှတ်မဲ့စေသော မူးယစ်ဆေးဝါး မသောက်ခြင်း။ စာကြောင်းတိုင်း၏ အဆုံးတွင် (
သမာဒိယာမိ
ငါ ဆောင်ယူပါသည်ဟု ဆိုလိုသည်
၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ပိုင် ကတိများ ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။
နေ့စဉ် လေ့ကျင့်ခြင်း
ဤရွတ်ဆိုချက်ကို လူဝတ်ဆင်သော ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များက အိမ်တွင် သို့မဟုတ် ကျောင်းများတွင် နေ့စဉ် မကြာခဏ ရွတ်ဆိုကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် တရားထိုင်ခြင်း စတင်ချိန် သို့မဟုတ် ဝတ်ပြုပွဲမတိုင်မီ ဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ဖြစ်ခြင်း၏ အခြေခံ ဖြစ်သော အခြေခံ ကျင့်ဝတ်နှင့် တိသရဏကို သတိပေးချက် အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။
ဘာသာစကား ထိန်းသိမ်းခြင်း
ပါဠိစာသားသည် ဗုဒ္ဓ၏ ပြောဆိုခဲ့သော မာဂဓီ ဒေသိယ ဘာသာ၏ အသံထွက် ပြန်ဆိုချက် ဖြစ်သည်။ ယနေ့ပင် တောင်အာရှနှင့် အရှေ့တောင်အာရှတစ်လျှောက် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် သန်းနှင့်ချီသည် ဤအက္ခရာများကို အတိအကျ ရွတ်ဆိုကြပြီး၊ နှစ်ပေါင်း ၂,၅၀၀ ကျော်ကြာသော ပါးစပ်ရိုးရာကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားသည်။
Buddha
ဗုဒ္ဓဘာသာ မှ နောက်ထပ်
အားလုံးကြည့်ရန်ဆက်စပ်သော ဓမ္မသင်ကြားချက်များ
တူညီသော ဓမ္မသင်ကြားချက်၊ ဓမ္မအစဉ်အလာများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်သံ