त्रिशरण र पञ्चशील
यो बौद्ध धर्मको एक मुख्य प्रार्थना हो, जसमा व्यक्तिले बुद्ध, धर्म र संघ (तीन शरण)मा आश्रय लिन्छ र पाँच नैतिक नियमहरू (पञ्चशील) पालन गर्ने वचन दिन्छ। यो पाठ पारंपरिक रूपमा पाली भाषामा रचिएको छ र बौद्ध अनुयायी, विशेषकर थेरवाद परम्परामा, दैनिक प्रार्थना वा किसिम-किसिमको धार्मिक अनुष्ठानको शुरुआतमा तीन बार दोहराइन्छ।
श्लोक
म बुद्धको शरण जान्छु, धर्मको शरण जान्छु, संघको शरण जान्छु।
श्लोक 1
दोस्रो पटक पनि म बुद्धको शरण जान्छु, धर्मको शरण जान्छु, संघको शरण जान्छु।
श्लोक 2
तेस्रो पटक पनि म बुद्धको शरण जान्छु, धर्मको शरण जान्छु, संघको शरण जान्छु।
श्लोक 3
म प्राणीहिंसाबाट विरत रहने शिक्षापद ग्रहण गर्दछु।
श्लोक 4
म चोरीबाट विरत रहने शिक्षापद ग्रहण गर्दछु।
श्लोक 5
म व्यभिचारबाट विरत रहने शिक्षापद ग्रहण गर्दछु।
श्लोक 6
म झूट बोल्नबाट विरत रहने शिक्षापद ग्रहण गर्दछु।
श्लोक 7
म मदिरा तथा नशालु पदार्थ सेवन गरी प्रमादमा नपर्ने शिक्षापद ग्रहण गर्दछु।
श्लोक 8
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
पृष्ठभूमि
यो पाठ बौद्ध धर्मको एक अत्यंत प्राचीन र मूलभूत अभ्यास हो, जो मूलतः पाली भाषामा संरक्षित छ र त्रिशरण (तीन शरण) र पंचशील (पाँच नैतिक नियम) पर आधारित छ। यसलाई पारंपरिक रूप से बौद्ध अनुयायी, विशेषकर थेरवाद परंपरा में, दैनिक प्रार्थना या किसी धार्मिक अनुष्ठान की शुरुआत में तीन बार दोहराइन्छ। यह आम लोगों (उपासक) र भिक्षुहरू दोनों द्वारा उपयोग किया जाता है। बौद्ध जीवनमा यो शरण लिने र नैतिक आचरणको संकल्प लिने सबैभन्दा सीधा र पवित्र तरीका मानिन्छ। पाली भाषामा लेखिएको यो पाठ कुद्दकपाठ (बौद्ध ग्रन्थ संग्रह) को अंश हो र बुद्धको समयदेखि नै प्रचलित छ।
के तपाईं जान्नुहुन्छ?
यो पाठ के हो?
यो बौद्ध धर्मको सबैभन्दा आधारभूत सूत्र हो, जसलाई 'तीन शरण' र 'पाँच शिक्षापद' भनिन्छ। यसलाई बुद्ध, धर्म र संघको शरण लिने घोषणा र पाँच नैतिक नियमहरूको पालन गर्ने प्रतिज्ञाको रूपमा लिइन्छ।
तीन शरणको अर्थ
पहिलो तीन श्लोकहरूले बुद्ध (ज्ञानी), धर्म (उनको शिक्षा) र संघ (भिक्षु समुदाय)लाई शरण लिने क्रमश: तीन पटक दोहोर्याइन्छ। यो दोहोर्याइले श्रद्धा र दृढता जनाउँछ — पहिलो पटक मनले, दोस्रो वचनले, तेस्रो कर्मले।
पाँच शिक्षापदको ऐतिहासिकता
यी नियमहरू बुद्धकाल (लगभग ५औं शताब्दी ईसापूर्व) देखि नै प्रचलित छन्। यी कुनै आज्ञा होइनन्, तर स्वेच्छाले ग्रहण गरिने प्रशिक्षणका आधारहरू हुन् — हिंसा नगर्ने, चोरी नगर्ने, व्यभिचार नगर्ने, झूठ नबोल्ने, र मादक पदार्थ नलिने।
भाषा र शैली
यो पाठ पाली भाषामा छ, जुन बुद्धको मूल भाषा होइन तर उनको शिक्षा संरक्षण गर्न प्रयोग गरिएको प्राचीन भाषा हो। प्रत्येक श्लोकमा 'सिक्खापदं समादियामि' (म प्रशिक्षणको नियम ग्रहण गर्दछु) भन्ने वाक्यांशले यो स्वेच्छिक व्रत हो भन्ने देखाउँछ।
आधुनिक प्रयोग
यी श्लोकहरू आज पनि थेरवाद बौद्ध परम्परामा दैनिक प्रार्थना, उपोसथ दिन (पूर्णिमा र अमावस्या) र नयाँ बौद्ध बन्ने समारोहमा नियमित रूपमा पाठ गरिन्छ। पाँचौं शिक्षापदमा 'सुरा-मेरय-मद-पमादट्ठाना' भन्नाले मदिरा, मादक पेय र लागूपदार्थ समेटिन्छ।
Buddha
बौद्ध धर्म बाट थप
सबै हेर्नुहोस्सम्बन्धित शिक्षाहरू
उही शिक्षा, विभिन्न परम्पराहरूमा प्रतिध्वनित
