Majhe Maher Pandhari — Sant Eknath Abhanga

De voornaamste dagelijkse avond-Aarti van Heer Vitthal in Pandharpur, geschreven door Sant Namdev. Het viert Heer Vitthal die al 28 kosmische tijdperken (*Yuga's*) geduldig op de baksteen staat te wachten op Zijn toegewijden.

Dit is een devotioneel gedicht van de heilige-dichter Tukaram, waarin hij de vreugde bezingt van een eenvoudig leven in de natuur, ver weg van wereldse beslommeringen. Met de hemel als dak en de aarde als zetel, en met niets anders dan een deken en een waterpot, vindt hij volmaakte tevredenheid in het luisteren naar verhalen over God.

Het beroemde geschiedkundige gedicht van de Warkari-traditie door Sant Bahinabai: Dnyaneshwar legde het fundament van de devotionele tempel; Namdev bouwde de muren; Eknath zette de pilaren op; en Tukaram kroonde het met een gouden spits.

Een meesterwerk van spirituele gelijkheid door Sant Chokhamela. Het kromme suikerriet heeft zoet sap; de gebogen boog schiet een rechte pijl. Zo toont de heilige dat uiterlijke vorm en afkomst de innerlijke toewijding nooit kunnen bezoedelen.

Het spirituele hart en de dagelijkse liturgie van de Warkari-traditie, samengesteld door Sant Dnyaneshwar in Alandi. Deze 28 canonieke abhanga's verenigen Advaita-filosofie met devotie tot Heer Vitthal, en verkondigen dat het zingen van Gods naam ('Hari Mukhe Mhana') moeiteloos bevrijding schenkt.

Een verheven Abhanga van Sant Dnyaneshwar over de extatische vreugde van het aanschouwen van Heer Vitthal. Het beschrijft hoe het zien van deze goddelijke gedaante de ziel vervult met onuitsprekelijke vrede, als vrucht van vele levens van deugd.

De volmaakte synthese van Advaita Vedanta en toewijding door Sant Eknath. De ware bedevaart is innerlijk: het menselijk lichaam is het heilige Pandharpur, het inwonende Zelf (*Atman*) is Heer Vitthal, en voortdurende meditatie is de heilige rivier Chandrabhaga.

Een speels en diepzinnig meesterwerk van de dertiende-eeuwse dichteres Sant Janabai. Zij noemt Heer Vitthal liefdevol de 'dief van Pandharpur' die haar hart heeft gestolen, bindt Hem met het touw van toewijding en sluit Hem op in haar binnenste.

De ontroerende zang van volkomen overgave door Sant Kanhopatra. Gevlucht naar de tempel van Pandharpur voor soldaten die haar met geweld wilden meevoeren, legde zij haar hoofd aan de voeten van Vitthal, die haar wonderbaarlijk tot Zich nam.

De gedenkwaardige vermaning tot mededogen door Sant Muktabai aan haar broer Dnyaneshwar. Toen hij zich terugtrok in zijn hut na hoon van de wereld, maande zij hem: 'Een heilige moet de spot van de wereld verdragen zoals water het vuur blust; open de deur, o Dnyaneshwar!'