Tati Ughada Dnyaneshwara — Sant Muktabai Abhanga

De geest van de yogi is zuiver; hij verdraagt de fouten van gewone mensen. De wereld is door woede tot vuur geworden — laat heiligen verkoelend water worden. Harde woorden brengen slechts pijn; heiligen moeten zachte raad geven. Het hele universum is geregen aan één draad van Brahman — open de deur, Dnyaneshwara!

Hij heeft zijn verblijf gemaakt in de oceaan van gelukzaligheid — wat is hoog of laag voor zo iemand? Broeder, zoals jij anderen wilt behandelen, zo handelt God jegens jou. Dit is slechts een goddelijk schouwspel, geen moment stilstaand. Uit de Ene zijn de velen ontstaan — allen moeten gekoesterd worden. Begrijp door zuiver getuige-zijn — zelfs de Veda's spreken slechts in de naam van Om. De een is trots op zijn grootheid, de ander verliest zich in ego — leg dit alles af en houd vast aan vrede. Open de deur, Dnyaneshwara!

Wie slechts in naam het saffraangewaad draagt, terwijl hij innerlijk een slaaf van verlangen blijft, mag geen ware sadhu genoemd worden — hij oogst slechts spot van de wereld. Elke ziel moet haar eigen zelf zoeken en ontdekken; onderscheidingsvermogen woont alleen bij zulke zelfkennis. Leg alle verlangen en schijnheiligheid af — open de deur, Dnyaneshwara!

Erken als ware heilige slechts degene die mededogen en vergeving in zich draagt. Wiens geest nooit begeerte of ego raakt — erken hem als de werkelijk onthechte. Hij is gelukkig in deze wereld en de volgende, want zuivere kennis stroomt van zijn lippen. Leg elke valse verbeelding af — open de deur, Dnyaneshwara!

Slechts enkelen worden ware heiligen; alle anderen dwalen vergeefs. Zelfs in Brahman ontwaakt de wortel van illusie — alles is slechts Maya's kinderlijk spel. Wanneer Maya niet langer blijft, wordt het universum zelf Brahman. Door dit van begin tot eind te begrijpen, vinden alleen heiligen ware vrede. Leg alle zorg en woede af — open de deur, Dnyaneshwara!

Brahman blijft altijd zoals het is — voor ons zijn alle wezens onze ouderen. Wanneer onze eigen hand ons treft, treuren we er nooit over. Wanneer onze eigen tanden de tong bijten, wie gaat dan uit woede die tanden breken? De geest is diep gekwetst, maar voorop ligt onmetelijke wijsheid. Men moet ijzeren korrels kauwen voordat men danst op de zetel van Brahman. Onderwerp de geest en stijg erboven uit — open de deur, Dnyaneshwara!

Word zelf een oceaan van gelukzaligheid en verkoel de wereld met jouw wijsheid. Laat nooit afstand in jouw onderwijs sluipen — een ware sadhu kent geen 'mijn' of 'de ander'. Geef je eigen leven vrijelijk aan elk levend wezen; dan is er geen ruimte voor afgunst. Houd dit middel om over te steken vast in je hart — open de deur, Dnyaneshwara!

O, waar zou woede zelfs naartoe kunnen gaan — want alles is in waarheid slechts jezelf. Dit te begrijpen is de hoogste wijsheid: dat elke persoon niets anders is dan de Heer zelf. Je hebt deze gelofte aan je eigen voeten gebonden — laat je daden het nooit verraden. Zodra woede opkomt, wordt alle yogadiscipline vruchteloos. Houd deze grote visie stevig vast — open de deur, Dnyaneshwara!

Leg elke ingebeelde gehechtheid af — dat alleen is de ware samadhi van de sadhu. Met wie zou men zelfs moeten twisten, want twisten verdiept slechts de kuil van dualiteit? Wat maakt het als men verder niets begrijpt — zelfs wie hoog vliegt, landt ten slotte aan iemands voeten. Alleen de geest speelt zijn kleine trucjes, terwijl de arme elementen slechts als toeschouwers staan. Dit alles is het werk van de Heer zelf — wie anders heeft hier werkelijk iets gedaan? Neem opnieuw het zuivere pad — open de deur, Dnyaneshwara!

Wat baten berggrotten, als woede slechts op de hielen is gevolgd? Geen ware ontheemde zou ooit haat moeten koesteren tegen de hoogste waarheid. Men bouwt een huis op de berg, en dwaalt toch van deur tot deur achter verlangen aan. Welke yogadiscipline is werkelijk bereikt, als het hart binnen nog niet vrij is van verlangen? Maak je hart zuiver als het water van de Ganges — open de deur, Dnyaneshwara!

Wie in geloof volkomen zuiver is geworden, ontdekt dat God nooit ver van hem is. Elke spirituele oefening is slechts een vaardigheid van de hand; zulke meesterschap kan nergens op een markt gekocht worden. O, ook jij zou zo moeten worden, alles begrijpend door gevolgtrekking alleen. Dit is wat onze ware Guru-heer heeft volbracht, de geliefde van Moeder Rukmini. Wie anders zou daar kunnen onderwijzen? — men moet slechts de essentie verzamelen en die voor zichzelf nemen. De kleine, liefdevolle Muktabai zegt: haar eigen leven en zijn waarde blijven precies waar ze altijd zijn geweest. Jij, die zelf bent overgestoken, voert nu de hele wereld over — open de deur, Dnyaneshwara!