De Ramayana

In de oude stad Ayodhya regeerde koning Dasharatha over het koninkrijk Kosala. Zijn oudste zoon, prins Rama, was geliefd bij het hele volk vanwege zijn moed, wijsheid en toewijding aan het juiste handelen. Rama was getrouwd met de beeldschone en deugdzame prinses Sita, en zijn trouwe jongere broer Lakshmana vergezelde hem overal. Toen de tijd aanbrak dat Rama tot kroonprins zou worden gekroond, greep een van de koninginnen, Kaikeyi, in. Zij herinnerde de koning aan twee gunsten die hij haar ooit had beloofd en eiste dat Rama voor veertien jaar in ballingschap zou gaan en dat haar eigen zoon Bharata de troon zou krijgen. Dasharatha, gebonden aan zijn woord, kon niet weigeren, en Rama aanvaardde de ballingschap zonder enige weerstand, omdat hij zijn vaders belofte boven zijn eigen recht stelde. Sita en Lakshmana kozen er vrijwillig voor om met hem mee te gaan, en zo vertrokken de drie naar de wildernis, terwijl de stad in rouw achterbleef en de koning kort daarna stierf van verdriet.

In het bos leefden Rama, Sita en Lakshmana een eenvoudig leven als kluizenaars. Ze bouwden een hut, droegen kleding van boomschors en leefden van vruchten en wortels. Rama beschermde de wijzen en kluizenaars in de omgeving tegen demonen die hun offers verstoorden. Op een dag kwam de demonenkoning Ravana, de heerser van het eiland Lanka, langs. Hij was een machtige en geleerde koning, maar ook trots en hebzuchtig. Toen hij Sita zag, werd hij vervuld van begeerte en besloot haar te ontvoeren. Hij stuurde een van zijn volgelingen, die zich voordeed als een gouden hert, om Rama en Lakshmana weg te lokken. Terwijl de twee broers het hert achternazaten, verscheen Ravana in vermomming voor Sita en nam haar met geweld mee in zijn vliegende strijdwagen. Onderweg riep Sita om hulp, en een adelaar genaamd Jatayu probeerde haar te redden, maar Ravana verwondde hem dodelijk. Jatayu wist Rama later te vertellen wat er was gebeurd, voordat hij stierf.

Rama en Lakshmana, die terugkeerden en Sita niet vonden, raakten diep bedroefd. Tijdens hun zoektocht kwamen ze in contact met een groep apen, de vanara's, onder leiding van de wijze en sterke Hanuman. Hanuman was de zoon van de windgod en bezat buitengewone krachten, waaronder het vermogen om te vliegen en van gedaante te veranderen. Hij werd een trouwe dienaar van Rama en zwoer hem te helpen. Samen met de apenkoning Sugriva en zijn leger zochten ze naar Sita. Hanuman sprong over de oceaan naar het eiland Lanka, waar hij Sita vond in een tuin onder bewaking van demonische wachters. Hij gaf haar een ring van Rama als teken van hoop en beloofde dat Rama haar zou komen redden. Voordat hij vertrok, stak hij een groot deel van Lanka in brand om de demonen te laten zien dat ze niet bang hoefden te zijn voor hun macht.

Rama verzamelde een groot leger van apen en beren en bouwde een brug over de oceaan naar Lanka. De grote oorlog tegen Ravana en zijn demonenleger begon. De strijd was hevig en duurde vele dagen. Aan de kant van Rama vochten Hanuman, Lakshmana en vele dappere krijgers. Ravana's broer Vibhishana, die het onrecht van zijn broer afkeurde, koos de kant van Rama en gaf waardevolle raad. Uiteindelijk kwam het tot een beslissend duel tussen Rama en Ravana. Rama gebruikte een speciale pijl, die hem door de goden was gegeven, en trof Ravana in het hart. De demonenkoning viel, en zijn leger gaf zich over. Sita werd bevrijd en herenigd met Rama, en de rechtvaardigheid had gezegevierd over het kwaad.

Na de overwinning keerden Rama, Sita en Lakshmana terug naar Ayodhya, waar de veertien jaar ballingschap net was verstreken. Het volk ontving hen met groot feest, en de straten waren versierd met bloemen en lichtjes. Rama werd gekroond tot koning en regeerde met wijsheid en rechtvaardigheid. Zijn regering, bekend als de Ramarajya, werd een tijdperk van vrede, voorspoed en geluk voor alle mensen. Het verhaal van de Ramayana wordt in vele delen van India en Azië verteld, en de versies verschillen per regio en taal, maar de kern blijft hetzelfde: de overwinning van het goede op het kwade, de kracht van toewijding en de trouw van Hanuman, die tot op de dag van vandaag wordt vereerd als een symbool van onvoorwaardelijke dienstbaarheid aan God.