Bharat Devotion
Embroidered artwork for Lofprijzing aan Vardhamana: Embroidered Jain ahimsa palm with a gold wheel, white marble temples and lotuses at dawn

Lofprijzing aan Vardhamana

Lofprijzing aan Vardhamana

Dit is een vers uit een Jain-lofzang (stotra) dat eerbetoon brengt aan Vardhamana, ook bekend als Mahavira. Het prijst hem als de verlichter van onthechting en de samensteller van een heilige tekst die dient als een reddingsboot om de cyclus van geboorte en dood te oversteken.

Verzen

Namo'stu Vardhamānāya Nirmamatvaprakāsjini Yena Praṇītamidaṃ Sjāstraṃ Saṃsārārṇavatārakam
Namostu Vardhamanaya Nirmamatva Prakashini Yena Praneetam Idam Shastram Sansararnav Tarakam

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)

Best Time (Muhurta)

Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)

Sacred Offerings

Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home

Achtergrond

Dit vers komt uit de Jain-traditie, waarin het vaak wordt gereciteerd als een gebed of lofzang ter ere van Vardhamana (Mahavira), de 24e Tirthankara (een spiritueel leraar die de weg naar verlossing wijst). Het wordt traditioneel gebruikt tijdens meditatie, rituelen of bij het bestuderen van Jain-geschriften. De tekst roept de zegeningen van de Tirthankara aan en herinnert aan kernwaarden zoals onthechting en het oversteken van de oceaan van het bestaan (samsara).

Wist je dat?

Wie is Vardhamana?

De vers eerbiedigt Vardhamana, beter bekend als Mahavira, de 24e en laatste Tirthankara (spirituele leraar) van het jaïnisme. Hij leefde rond de 6e eeuw v.Chr. en wordt beschouwd als de grondlegger van de jaïnistische leer zoals we die nu kennen.

'Nirmamatva' – de kern van onthechting

Het woord 'nirmamatva' betekent letterlijk 'zonder het gevoel van 'mijn'' – een diepe staat van niet-hechten. ‘Prakāśinī’ (verlichtend) verwijst naar hoe deze onthechting het innerlijke inzicht doet stralen, een centraal ideaal in het jaïnisme.

Het schrift als reddingsboot

De regel zegt dat dit ‘śāstra’ (heilige geschrift) is samengesteld om de ziel te redden uit de ‘samsāra-ārṇava’ – de oceaan van wedergeboorte. In de jaïnistische visie drijft de ziel rond in deze cyclus van geboorte, dood en hergeboorte, en alleen de juiste leer kan haar naar de overkant (bevrijding) brengen.

Metafoor van de overtocht

De oceaan staat voor het lijden en de bindingen van het wereldse bestaan. Het śāstra wordt hier voorgesteld als een schip dat de toegewijde veilig naar de andere oever (mokṣa) voert – een beeld dat ook in andere Indiase tradities vaak voorkomt, maar hier specifiek de jaïnistische leer van geweldloosheid en onthechting benadrukt.

Plaats in de jaïnistische literatuur

Dit vers is een typisch openingsgebed in een stotra (lofzang) of śāstra. Door te beginnen met een eerbetoon aan de Tirthankara schept de auteur een gunstige sfeer en benadrukt hij dat de leer niet van hemzelf is, maar van de verlichte meester die de weg heeft gewezen.

Meer van Jainisme

Alles bekijken