ଝୀନି ଝୀନି ବୀନି ଚଦରିଆ
ଏହା କବୀରଙ୍କ ଏକ ଭଜନ, ଯେଉଁଥିରେ ଶରୀରକୁ ଏକ ବୁଣା ଚଦର ରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସାଧନାକୁ ବୁଣିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ସହ ତୁଳନା କରାଯାଇଛି।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ଝୀନି ଝୀନି ବୁଣା ହୋଇଛି ଏ ଚାଦର।
ଶ୍ଲୋକ 1
କାହାର ତାନା, କାହାର ଭରଣୀ, କେଉଁ ସୂତାରେ ବୁଣା ହୋଇଛି ଏ ଚାଦର?
ଶ୍ଲୋକ 2
ଇଡା ଓ ପିଙ୍ଗଳା ହେଉଛି ତାନା ଓ ଭରଣୀ, ସୁଷୁମ୍ନା ସୂତାରେ ବୁଣା ହୋଇଛି ଏ ଚାଦର।
ଶ୍ଲୋକ 3
ଆଠ କମଳ ଦଳର ଚରଖା ଘୂରୁଛି, ପାଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତିନି ଗୁଣରେ ବୁଣା ହୋଇଛି ଏ ଚାଦର।
ଶ୍ଲୋକ 4
ଦଶ ମାସ ଲାଗି ସିଆଁ ହୋଇଛି, ଠୋକ ଠୋକ କରି ବୁଣା ହୋଇଛି ଏ ଚାଦର।
ଶ୍ଲୋକ 5
ସେହି ଚାଦରକୁ ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ମୁନିମାନେ ଓଢ଼ିଛନ୍ତି, ଓଢ଼ି ତାକୁ ମଇଳା କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ଶ୍ଲୋକ 6
ଦାସ କବୀର ଯତ୍ନ ସହକାରେ ଓଢ଼ିଛନ୍ତି, ଯେମିତି ଥିଲା ସେମିତି ରଖିଦେଇଛନ୍ତି ଏ ଚାଦର।
ଶ୍ଲୋକ 7
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ
- ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ଭଜନଟି କବୀରଙ୍କ ରଚନା ବୋଲି ଆରୋପିତ, ଯେ ୧୫ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଜଣେ ରହସ୍ୟବାଦୀ କବି, ଯାଙ୍କ ରଚନା ଉତ୍ତର ଭାରତର ସନ୍ଥ ପରମ୍ପରାର ଏକ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଅଂଶ। ଏହି ପରମ୍ପରା ଧାର୍ମିକ ସୀମାବନ୍ଧତାରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅନୁଭୂତି ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଏ। ପଦଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାୟତଃ ଭଜନ (ଭକ୍ତିଗୀତ) ରୂପେ ଗାନ କରାଯାଏ ଏବଂ ଶରୀରକୁ ବସ୍ତ୍ର ବୁଣିବାର ରୂପକରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ଅନ୍ତଃ-ଶୃଙ୍ଖଳା ଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବାର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଯାତ୍ରା ଦର୍ଶାଏ। କବୀରଙ୍କ ପଦ ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବ, ବୀଜକ ଓ କବୀର ଗ୍ରନ୍ଥାବଳୀରେ ସଂରକ୍ଷିତ। କବିତା କୋଷ ସଂଗ୍ରହ ଏହି ପଦକୁ ପୃଥକ ବିଭାଗରେ ତାଙ୍କ ଭଜନ ମଧ୍ୟରେ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ କରିଛି। ଏହି ପଦରେ ଛଅଟି ସ୍ତବକ ଅଛି ଏବଂ ମୁଦ୍ରିତ ଓ ଗାଇ ହେଉଥିବା ସଂସ୍କରଣ ମଧ୍ୟରେ ଶବ୍ଦରେ ଟିକେ ଭିନ୍ନତା ଦେଖାଯାଏ।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Sant Kabir · Medieval Nirguna Bhakti Poet-Saint · 15th century, Varanasi
A mystic poet and weaver by trade from Varanasi, whose blunt, image-rich couplets (dohas) rejected ritualism and caste distinctions in favor of direct, formless (nirguna) devotion. His verses are revered across Hindu, Sikh (many appear in the Guru Granth Sahib), and Sufi-influenced traditions alike.
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ବୁଣାର ରୂପକ
କବୀର ମାନବ ଶରୀର ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପଥର ସୃଷ୍ଟିକୁ ଏକ ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର ବୁଣିବାର ପ୍ରତିମା ଦ୍ୱାରା ବୁଝାଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଯନ୍ତ୍ରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଶ, ତାନା, ଭରଣୀ ଓ ସୂତା, ଏକ ଗଭୀର ବୈଶ୍ୱିକ ବା ଯୋଗ ତତ୍ତ୍ୱର ପ୍ରତୀକ।
ଯୋଗିକ ଶରୀରବିଜ୍ଞାନ
ତାନା ଓ ଭରଣୀକୁ ଇଡ଼ା ଓ ପିଙ୍ଗଳା ସହ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି, ମେରୁଦଣ୍ଡର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଥିବା ଦୁଇ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶକ୍ତି ନାଡ଼ୀ। ସୂତା ନିଜେ ସୁଷୁମ୍ନା, କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ନାଡ଼ୀ ଯେଉଁଥିରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତି ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗାମୀ ହୁଏ, ଯୋଗ ପରମ୍ପରାର ଏକ ମୂଳ ଧାରଣା।
ବୈଶ୍ୱିକ ନିର୍ମାଣ ଉପାଦାନ
ଚକ୍ର ଆଠ ପାପୁଡ଼ିଆ କମଳ (ଆଠଟି ଚକ୍ର ବା ହୃଦୟର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ କେନ୍ଦ୍ରର ପ୍ରତୀକ) ଉପରେ ଘୂରେ, ଏବଂ ବସ୍ତ୍ରଟି ପଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ (ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଆକାଶ) ଓ ତିନି ଗୁଣ (ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜ, ତମ) ଦ୍ୱାରା ବୁଣାଯାଏ। ଏହା ଶରୀରକୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ରୂପ ଭାବେ ଦର୍ଶାଏ।
ଗର୍ଭ ଓ ଜନ୍ମ
ଚତୁର୍ଥ ସ୍ତବକରେ ବସ୍ତ୍ରଟି ବୁଣିବାକୁ ଦଶ ମାସ ଲାଗେ ଏବଂ ଏହାକୁ ଆକାରରେ ପିଟାଯାଏ। ଏହା ମାନବ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାର ଦଶ ମାସ ଓ ଗର୍ଭରେ ଶରୀର ଗଠନର ସିଧାସଳଖ ଉଲ୍ଲେଖ। କବୀର ନିଜ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶିକ୍ଷାକୁ ଜନ୍ମର ଭୌତିକ ବାସ୍ତବତାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରନ୍ତି।
ସମସ୍ତେ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ଜଣେ ଶୁଦ୍ଧ ରଖେ
ଦେବତା (ସୁର), ମନୁଷ୍ୟ (ନର) ଓ ମୁନି ସମସ୍ତେ ଏହି ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆସକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ମଳିନ କରିଛନ୍ତି। କବୀର ନିଜକୁ ଦାସ ବୋଲି କହି ଏହାକୁ ଏତେ ଯତ୍ନରେ ପିନ୍ଧନ୍ତି ଯେ ଯେପରି ଦିଆଯାଇଥିଲା ସେପରି ଅବିକଳ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତି। ଏହା ଅହଂକାର ବା ମଳିନତା ବିନା ଶରୀରରେ ବାସ କରିବାର ଏକ ରୂପକ।