ரமா ஏகாதசி விரத கதை (ஐப்பசி கிருஷ்ண பக்ஷம்)

பிரம்ம வைவர்த்த புராணம் மற்றும் பத்ம புராணத்தில், மன்னர் யுதிஷ்டிரர் பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் கேட்கிறார்:

பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் பதிலளித்தார்:

நூலை ஆய்வு செய்ய விரும்புவோருக்கு: பத்ம புராணத்தின் உத்தர காண்டத்தில் (இறுதிப் பகுதி), என். ஏ. தேஷ்பாண்டேயின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் எண்ணிடப்பட்டபடி, இந்த ஏகாதசி அத்தியாயம் 60 இல் சொல்லப்படுகிறது; அங்கு கிருஷ்ணர் மன்னர் முசுகுந்தன், அவரது மகள் சந்திரபாகா, அவளது கணவர் சோபனன் ஆகியோரின் கதையை யுதிஷ்டிரரிடம் விவரிக்கிறார். அத்தியாய எண்கள் பதிப்புகளுக்கும் மொழிபெயர்ப்புகளுக்கும் இடையே வேறுபடும்; எனவே இதை அந்த மொழிபெயர்ப்பிற்கான வழிகாட்டியாகக் கருதவும்.

பண்டைய காலத்தில், முசுகுந்தன் என்ற உன்னத சக்கரவர்த்தி பூமியை ஆண்டு வந்தார். அவர் இந்திரன் மற்றும் பகவான் சிவபெருமானின் நெருங்கிய நண்பர்; தர்மத்தை கடுமையாகக் கடைப்பிடித்ததற்காகப் புகழ்பெற்றவர். அவரது ராஜ்ஜியத்தில், ஏகாதசியன்று எவரும் தானியங்களை உண்ணக்கூடாது — குதிரைகள், யானைகள், வளர்ப்பு விலங்குகளுக்குக் கூட இப்புனித நாளில் தானியம் அளிக்கப்படவில்லை.

மன்னர் முசுகுந்தனுக்கு சந்திரபாகா என்ற நற்குணமுள்ள மகள் இருந்தாள்; அவள் சந்திரசேனரின் மகனான இளவரசன் சோபனனுக்கு மணம் முடிக்கப்பட்டிருந்தாள்.

ஒரு நாள், இளவரசன் சோபனன் தனது மாமனார் அரண்மனைக்கு வந்திருந்தான். அது கார்த்திகை கிருஷ்ண ராம ஏகாதசியின் புனித நாளாக அமைந்தது.

இளவரசன் சோபனனின் உடல் பலவீனமாக இருந்ததால், அவனால் பசியைத் தாங்க முடியவில்லை. சந்திரபாகா தன் கணவனுக்காகக் கவலைப்பட்டாள்:

இளவரசன் சோபனன் விரதம் இருக்கத் தீர்மானித்தான்:

நாள் முழுவதும் சோபனன் கடும் பசியையும் தாகத்தையும் தாங்கினான். நள்ளிரவில், கடும் உடல் சோர்வால் அவனது உடல் பலவீனமடைந்தபோது, இளவரசன் சோபனன் பக்தியுடன் அமைதியாக உயிர் நீத்தான்.

மன்னர் முசுகுந்தனும் சந்திரபாகாவும் புனித நதிக்கரையில் இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்தனர். ஆனால் சிதையில் ஏறுவதற்குப் பதிலாக, சந்திரபாகா தன் தந்தையின் மாளிகையில் தவ வாழ்வு வாழத் தீர்மானித்தாள்; ஒவ்வொரு ஏகாதசியையும் இடைவிடாத நம்பிக்கையுடன் கடைப்பிடித்தாள்.

ராம ஏகாதசி விரதத்தைக் கடைப்பிடித்ததன் பரம புண்ணியத்தால், இளவரசன் சோபனன் உடனடியாக மந்தர மலையில் ஒளிமிக்க தேவலோக அரசனாக மறுபிறவி எடுத்தான்!

பொன்னரண்மனைகள், விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் கல்பவிருட்சங்கள் நிறைந்த, கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் — தேவலோக இசைக் கலைஞர்களும் நடனமங்கையரும் — சூழ்ந்த தேவபுரி என்ற அற்புதமான தேவலோக நகரத்தின் மன்னனாக அவன் முடிசூட்டப்பட்டான். எனினும், சோபனன் அரச கட்டாயத்தின் காரணமாக விருப்பமின்றி விரதம் இருந்ததால், அவனது தேவலோக ராஜ்ஜியம் நிலையற்றதாகவும் தற்காலிகமாகவும் (அஸ்திர) இருந்தது.

ஒரு நாள், மன்னர் முசுகுந்தனின் ராஜ்ஜியத்தைச் சேர்ந்த சோமசர்மா என்ற பிராமணர் மந்தர மலைகளின் வழியே பயணம் செய்தபோது, பொன் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருந்த மன்னர் சோபனனைக் கண்டுகொண்டார்.

சோமசர்மா கேட்டார்:

சோபனன் விளக்கினான்:

சோமசர்மா திரும்பி வந்து, இந்த அதிசய நிகழ்வை இளவரசி சந்திரபாகாவிடம் விவரித்தார்.

மகிழ்ச்சி பொங்க, சந்திரபாகா முனிவர் வாமதேவரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றாள்; அவர் அவளை வேத மந்திரங்களால் புனிதப்படுத்தினார். பின்னர் சந்திரபாகா மந்தர மலைக்கு ஏறி, தன் கணவனை அணுகினாள்.

ஆழ்ந்த அன்புடன், சந்திரபாகா பக்தியுடன் அறிவித்தாள்:

அவள் தனது புண்ணியத்தை அர்ப்பித்த அக்கணமே, இளவரசன் சோபனனின் தேவபுரி தேவலோக நகரம் திடமான, பொன்மயமான, நிரந்தரமாக நித்தியமானதாக மாறியது!

அந்தத் தெய்வீகத் தம்பதியர் அளவற்ற தேவலோக ஆனந்தத்திலும் ஆன்மிக நிறைவிலும் வாழ்ந்து, ராம ஏகாதசியின் பரம மகிமையைப் போற்றிப் பாடினர்.

1. 1.தேவி லட்சுமி மற்றும் விஷ்ணுவிற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது: தீபாவளி விழாக் காலத்தில், பகவான் விஷ்ணுவை தேவி ராமா (லட்சுமி) உடன் இணைத்து வழிபடவும்.
2. 2.தீபம் ஏற்றுதல்: விஷ்ணு கோயில்களிலும் துளசிச் செடியின் அடியிலும் அணையாத நெய் தீபங்களை அர்ப்பிக்கவும்.
3. 3.மங்கள செல்வத்தை அருள்பவள்: குடும்ப ஒற்றுமை, செழுமை, ஆன்மிக விடுதலைக்கான விருப்பங்களை நிறைவேற்றுகிறது.
4. 4.துவாதசி பாரணை: துவாதசி காலை விடியலில் பிரார்த்தனைகள் செய்து, பிராமணர்களுக்கு உணவளித்த பின் விரதத்தை நிறைவு செய்யவும்.

சந்திரபாகாவின் பக்கத்தில் இளவரசன் சோபனன் மேற்கொண்ட விரதம், ஒவ்வொரு ஏகாதசியும் பக்தர்களிடம் கேட்கும் அதே சங்கல்பத்துடன் தொடங்கியது: விடியற்காலையில் பகவான் நாராயணரின் முன் எடுக்கப்படும் உறுதி; அதில் ராம ஏகாதசியைக் குறிப்பிட்டு, உடல் எதிர்த்தாலும் பின்வாங்காமல் விரதத்தையும் அதன் பாரணையையும் நிறைவேற்றும் உறுதி கூறப்படுகிறது. சோபனனின் சங்கல்பம் நேர்மையானதாக இருந்தது ஆனால் விருப்பமின்றி எடுக்கப்பட்டது; அது உள் நம்பிக்கையிலிருந்து அல்ல, தன் மானத்தைக் காக்கவே எடுக்கப்பட்டது என்று கிருஷ்ணர் யுதிஷ்டிரரிடம் கூறுகிறார்.

சூரியோதயம் முதல் சூரியோதயம் வரை தானியங்களைத் தவிர்ப்பதை விரதம் உள்ளடக்கும்; கடுமையான ஒழுக்கத்தை ஏற்க முடியாதவர்களுக்குப் பழங்களோ பாலோ அனுமதிக்கப்படும் — மன்னர் முசுகுந்தன் தனது ராஜ்ஜியத்தின் விலங்குகளுக்குக் கூட கடைப்பிடித்த அதே தரம். தேவி ராமா, அதாவது லட்சுமியின் மற்றொரு திருநாமமாக, விஷ்ணுவுடன் இணைத்து காலையில் வழிபாடு அர்ப்பிக்கப்படுகிறது; அந்தி நேரத்தில் கோயில்களிலும் துளசிச் செடியின் அடியிலும் ஏற்றப்படும் அணையாத நெய் தீபங்களுடன் மீண்டும் செய்யப்படுகிறது; இவ்வாறு தீபாவளியை நோக்கி நகரும் கார்த்திகை மாதத்தின் விழிப்பொளி தொடர்கிறது.

துவாதசி காலை, பஞ்சாங்கம் அந்த ஆண்டிற்குக் குறித்த எல்லைக்குள், காலைப் பிரார்த்தனைகளுக்கும் பிராமணர்களுக்கு உணவளிப்பதற்கும் பின்னரே பாரணையுடன் விரதம் நிறைவுறுகிறது. இந்த அர்ப்பணத்திற்குப் பின்னரே பக்தர் புதிய நாளின் முதல் உணவை உண்கிறார்; ஒருமுறை விருப்பமின்றியும் ஒருமுறை முழு அன்புடனும் சந்திரபாகா கடைப்பிடித்த அதே ஒழுக்கம், அவர்களுக்கிடையில் ஒரு முழு தேவலோக ராஜ்ஜியத்தை நித்தியமாக்க போதுமானதாக இருந்தது.

ராம ஏகாதசியின் போதனை சோபனனின் விரதத்திற்கும் சந்திரபாகாவின் விரதத்திற்கும் இடையிலான இடைவெளியில் அடங்கியுள்ளது: இருவரும் ஒரே விரதத்தைக் கடைப்பிடித்தனர், ஆனால் ஒருவரின் விரதம் நிலைக்காத ராஜ்ஜியத்தை விளைவித்தது; மற்றவரின் விரதம், ஒரு வாழ்நாளின் சேகரித்த பக்தியிலிருந்து தன்னலமின்றி அர்ப்பிக்கப்பட்டு, அதை நித்தியமாக்கியது. விரதத்தின் வடிவம் ஒருபோதும் கேள்விக்குரியதல்ல, அதன் பின்னாலுள்ள நம்பிக்கையே முக்கியம் என்றும், சந்திரபாகா தனது அன்பை முழுமையாகக் கொடுத்தது போல முழுமையாகக் கொடுக்கப்படும் அன்பு, கடமை மட்டும் தொடங்கியதை முடிக்க முடியும் என்றும் கிருஷ்ணர் யுதிஷ்டிரரிடம் கூறுகிறார்.