আৰ্য লোকেশ্বৰৰ মহাকাৰুণিক ধাৰণী

এই স্তোত্রটো মহাযান বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত অৱলোকিতেশ্বৰ বোধিসত্ত্বৰ ১০৮টা নামৰ স্তুতি। ইয়াত তেওঁৰ কৰুণা, জ্ঞান আৰু শক্তিৰ বিভিন্ন গুণ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

দয়াৰ বোধিসত্ত্ব অবলোকিতেশ্বৰৰ ছয় অক্ষৰৰ পবিত্ৰ মন্ত্ৰ, তিব্বতী বৌদ্ধ ধৰ্মত সৰ্বাধিক পরিচিত মন্ত্ৰ।

এই গ্ৰন্থখন হৈছে মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এটি অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ সূত্ৰ, য'ত শূন্যতা আৰু প্ৰজ্ঞাৰ পাৰমিতাৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। এই সূত্ৰত বোধিসত্ত্ব অৱলোকিতেশ্বৰে শাৰীপুত্ৰক শূন্যতাৰ গভীৰ জ্ঞান উপদেশ দিছে।

এইটো বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এখন পবিত্ৰ স্তোত্ৰ, য'ত বুদ্ধদেৱক প্ৰণাম আৰু তেওঁৰ আশীৰ্বাদ কামনা কৰা হৈছে।

এই ধাৰণীটি বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এক পৱিত্ৰ মন্ত্ৰ, যি পৰিশুদ্ধি, সুৰক্ষা আৰু দীর্ঘায়ু লাভৰ বাবে পঠিত হয়।

এই ধাৰণী বা মন্ত্ৰ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এটি শক্তিশালী ৰক্ষাকাৰী মন্ত্ৰ। 'সীতাতপত্ৰা' শব্দৰ অৰ্থ হৈছে 'শ্বেত ছত্ৰা' বা 'বগা ছত্ৰা', যিয়ে ধৰ্মৰ ৰক্ষাকবচৰ প্ৰতীক। এই মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰিলে অনিষ্ট, বাধা, ভয় আৰু নেতিবাচক শক্তিৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা যায়।

এই তাৰা দেৱীলৈ উৎসৰ্গিত এটা পবিত্ৰ বৌদ্ধ মন্ত্ৰ, যিটো তেওঁৰ সুৰক্ষামূলক আৰু কৰুণাময় শক্তি আহ্বান কৰিবলৈ উচ্চাৰণ কৰা হয়। ই এটা চমু, শক্তিশালী আহ্বান, যিটো ধ্যান আৰু প্ৰাৰ্থনাত দিশ লাভ আৰু অসুবিধা অতিক্ৰম কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

নমো অমিতাভ বুদ্ধায়: অমিতাভ বুদ্ধক, অসীম জ্যোতিৰ বুদ্ধক, সুখাবতীব্যূহ পৰম্পৰাদ্বাৰা নিয়া সংক্ষিপ্ত সংস্কৃত প্ৰণাম।

ধম্মপদৰ দণ্ড ভগ্গ অধ্যায় (গাথা 129-145): সমস্ত প্রাণী হিংসাৰ পৰা ভয় পায় আৰু জীৱন প্রিয় কৰে, তেইকে সাধক নিজক অন্যৰ স্থানত ৰাখে আৰু কাৰো ক্ষতি নকৰে।