কবীৰৰ চাদৰিয়া ভজন

এইটো হনুমানজীৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত 'বজৰং বাণ' নামৰ এক শক্তিশালী স্তোত্ৰ। ইয়াত ভক্তই হনুমানজীক নিজৰ কষ্ট দূৰ কৰিবলৈ, শত্ৰুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু সকলো কামত সফলতা দিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰে।

হনুমান চালীছা হৈছে ভগৱান হনুমানৰ স্তুতিৰ এটি প্ৰাৰ্থনামূলক কবিতা, য’ত তেওঁৰ শক্তি, জ্ঞান আৰু ৰামৰ প্ৰতি সেৱাৰ গুণাগৰ্ণ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এইখন ভগৱান ৰামৰ স্তুতিৰ এক ভক্তিমূলক পদ্য, য'ত ৪০টা চৌপাই আৰু দুটা দোহা আছে। ইয়াক পঢ়িলে মনোকামনা পূৰ্ণ হয় আৰু ভক্তি লাভ হয়।

এই পবিত্ৰ স্তোত্রটোত আঠটা শ্লোকৰ জৰিয়তে ভগৱান বিষ্ণুৰ অৰ্থাৎ কৃষ্ণ-ৰামাদি অৱতাৰৰ গুণগান কৰা হৈছে। যি কোনো ব্যক্তিয়ে ভক্তিৰে এই স্তোত্র প্ৰতিদিন পঢ়িলে তেওঁৰ মনোস্কামনা পূৰ্ণ হয় আৰু হৰি তেওঁৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হৈ বৰ দিয়ে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এই ভজনটো ভগৱান ৰাম আৰু সীতাৰ প্ৰশংসাত ৰচিত। ইয়াত তুলসীদাসৰ ৰামচৰিতমানসৰ পৰা লোৱা শ্লোকবোৰ গোৱা হৈছে, যিয়ে ধৈৰ্য, ধৰ্ম, সত্য আৰু ভগৱানৰ ওপৰত বিশ্বাসৰ কথা শিকায়।

এইটো এটা সৰল ভক্তিমূলক নাম-কীৰ্তন, য'ত ভগৱান কৃষ্ণৰ বিভিন্ন নাম—গোবিন্দ, গোপাল, ৰাধাৰমণ—বাৰে বাৰে উচ্চাৰণ কৰা হৈছে।

এই ভজনটো ভক্তই ভগৱানক মাতৃ, পিতৃ, বিশ্বৰ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু সকলোৰে অন্তৰ্যামী হিচাপে প্ৰাৰ্থনা কৰি তেওঁৰ চৰণত চাৰি ধামৰ গুৰুত্ব স্বীকাৰ কৰিছে।

এই ভজনটো হিন্দু ধৰ্মৰ দুটা অতি প্ৰিয় নাম—ৰাম আৰু কৃষ্ণৰ স্তুতি। ইয়াত তেওঁলোকৰ লীলা আৰু নাম জপ কৰাৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই ভজনটো হৈছে এটা পৱিত্ৰ গীত, য'ত ভক্তসকলে সীতা আৰু ৰাম নাম জপ কৰি প্ৰভু ৰামৰ ইচ্ছাত নিজকে সমৰ্পণ কৰিবলৈ শিকোৱা হয়।

এই ভজনটোৱে জীৱনৰ সুখ-দুখৰ কথা কয়। ইয়াত কোৱা হৈছে যে সুখৰ সময়ত বহুতো লগৰী থাকে, কিন্তু দুখত কেৱল ৰামৰ নামেই সঁচা সহায়।