সীতা ৰাম ভজন
প্ৰভুৰ ইচ্ছাত সমৰ্পণ
এই ভজনটো হৈছে এটা পৱিত্ৰ গীত, য'ত ভক্তসকলে সীতা আৰু ৰাম নাম জপ কৰি প্ৰভু ৰামৰ ইচ্ছাত নিজকে সমৰ্পণ কৰিবলৈ শিকোৱা হয়।
পদসমূহ
সীতা ৰাম সীতা ৰাম সীতাৰাম কওঁক; যেনি ধৰণে ৰামে ৰাখে, তেনি ধৰণে থাকক।
শ্লোক 1
মুখত ৰাম নাম হওক, হাতত ৰামৰ সেৱা; তুমি অকলে নোহোৱা প্ৰিয়, ৰাম তোমাৰ লগত আছে; বিধিৰ বিধান জানি লাভ-ক্ষতি সহি থাকক; যেনি ধৰণে ৰামে ৰাখে, তেনি ধৰণে থাকক।
শ্লোক 2
অভিমান কৰিলে মান নাপাব; প্ৰিয়, যিটো শ্ৰী ৰামজীক প্ৰিয় হ’ব, সেইটোৱেই হ’ব; ফলৰ আশা এৰি শুভ কাম কৰি থাকক; যেনি ধৰণে ৰামে ৰাখে, তেনি ধৰণে থাকক।
শ্লোক 3
জীৱনৰ ডোৰ দীনানাথৰ হাতত অৰ্পণ কৰক; সেয়ে মহলত ৰাখক বা জুপুৰিত বাস দিয়ক; নিঃসন্দেহ কৃতজ্ঞতাৰে ৰাম ৰাম কওঁক; যেনি ধৰণে ৰামে ৰাখে, তেনি ধৰণে থাকক।
শ্লোক 4
কেৱল ৰামজীৰ পৰা আশা ৰাখক, আন আশা এৰি দিয়ক; কেৱল ৰামজীৰ লগত সম্পৰ্ক ৰাখক, আন সম্পৰ্ক ছেদ কৰক; সাধু-সঙ্গত ৰামৰ ৰঙত অংগে অংগে ৰঞ্জিত হওক; যেনি ধৰণে ৰামে ৰাখে, তেনি ধৰণে থাকক।
শ্লোক 5
সীতা ৰাম সীতা ৰাম সীতাৰাম কওঁক; যেনি ধৰণে ৰামে ৰাখে, তেনি ধৰণে থাকক।
শ্লোক 6
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
এই ভজনটো হিন্দু ভক্তি পৰম্পৰাৰ অংশ, বিশেষকৈ ৰামভক্তি শাখাৰ সৈতে জড়িত। ইয়াক সাধাৰণতে পূজা, ভজন-সন্ধ্যা বা ৰাম নাম জপৰ সময়ত গোৱা হয়। ইয়াৰ ৰচনাকাল আৰু ৰচক সঠিকভাৱে জনা নাযায়, কিন্তু ই উত্তৰ ভাৰতৰ ৰামায়ণী পৰম্পৰাৰ এক ব্যাপক প্ৰচলিত ৰচনা।
আপুনি জানেনে?
ভজনৰ মূল শিক্ষা
এই ভজনৰ মূল শাৰী ‘জাহি বিধি ৰাখে ৰাম তাহি বিধি ৰহিয়ে’ হৈছে ভক্তি পৰম্পৰাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষা। ইয়াত ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাৰ ওচৰত সম্পূৰ্ণ আত্মসমৰ্পণৰ কথা কোৱা হৈছে—যি অৱস্থাত ৰামে ৰাখে, তাতেই সন্তুষ্ট হৈ থাকিব লাগে। এই ভাৱনাটো ভাৰতীয় ভক্তি সাহিত্যত বিশেষকৈ তুলসীদাসৰ ৰচনাত গভীৰভাৱে প্ৰতিফলিত হৈছে।
‘সীতা ৰাম’ নামৰ মাহাত্ম্য
ভজনৰ আৰম্ভণি আৰু শেষত ‘সীতা ৰাম’ নামৰ পুনৰাবৃত্তি কৰা হৈছে। সীতা আৰু ৰামৰ যুগ্ম নাম ভক্তিবাদত অতি পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়; ই শক্তি আৰু ভক্তিৰ একত্বক বুজায়। এই নাম জপ কৰিলে মন শান্ত হয় আৰু ভগৱানৰ সান্নিধ্য লাভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
অহংকাৰ ত্যাগৰ শিক্ষা
দ্বিতীয় শাৰীত কোৱা হৈছে, ‘কিয়া অভিমান তো ফিৰ মান নহী পায়েগা’—অহংকাৰ কৰিলে সন্মান নাপায়। ভক্তিমাৰ্গত নম্ৰতা আৰু আত্মত্যাগক গুৰুত্ব দিয়া হয়। এই ভজনে স্মৰণ কৰাই দিয়ে যে প্ৰকৃত ভক্তিৰ বাবে মনৰ অহংকাৰ পৰিত্যাগ কৰা অপৰিহাৰ্য।
‘দীনানাথ’ শব্দৰ তাৎপৰ্য
তৃতীয় শাৰীত ৰামক ‘দীনানাথ’ (দীনাৰ নাথ, অৰ্থাৎ দৰিদ্ৰৰ প্ৰভু) বুলি সম্বোধন কৰা হৈছে। এই উপাধিৰ দ্বাৰা ৰামৰ সৰ্বগ্ৰাহী স্বভাৱ প্ৰকাশ পায়—তেওঁ ধনী-দুখীয়া সকলোৰে প্ৰতি সমান। ভক্তই জীৱনৰ ডোৰ দীনানাথৰ হাতত অৰ্পণ কৰি সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্ভৰশীল হ’বলৈ শিকিছে।
সৎসঙ্গ আৰু ৰামৰঙৰ গুৰুত্ব
চতুৰ্থ শাৰীত ভক্তক ‘সাধু সংগ’ (সাধুসকলৰ সংগ) আৰু ‘ৰাম ৰং’ (ৰামৰ প্ৰেম)ত সৰ্বাঙ্গে ৰং হ’বলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে। ভক্তি পৰম্পৰাত সৎসঙ্গক আধ্যাত্মিক উন্নতিৰ অন্যতম পথ বুলি বিবেচনা কৰা হয়। এই ভজনে সৰল উপায়েৰে ভক্তিক দৈনন্দিন জীৱনত কেনেকৈ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰি তাৰ দিশ দেখুৱাইছে।
Rama
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
