মক্ষ
মুক্তিৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰাপ্তি
মক্ষই হিন্দু দৰ্শনৰ পৰম আধ্যাত্মিক লক্ষ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, যি জন্ম, মৃত্যু আৰু পুনৰ্জন্মৰ অন্তহীন চক্ৰ সংসাৰৰ পৰা সম্পূৰ্ণ স্বাধীনতা সূচায়। এয়া হৈছে ঐশ্বৰিক সত্তাৰ সৈতে আত্মাৰ চিৰন্তন একত্বৰ উপলব্ধি।
সনাতন ধৰ্মৰ পৱিত্ৰ পটভূমিত, মানৱ জীৱনক বহু জন্মজুৰি বিস্তৃত এক গভীৰ যাত্ৰা হিচাপে বুজা যায়। কৰ্মৰ অপৰিৱৰ্তনীয় নিয়ম দ্বাৰা পৰিচালিত এই চক্ৰীয় যাত্ৰাক সংসাৰ বোলা হয়। যদিও ধৰ্ম, অৰ্থ, আৰু কামৰ দৰে সাংসাৰিক সাধনাৰ মানৱ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত নিজৰ উচিত স্থান আছে, তথাপিও সিহঁত অৱশেষত ভৌতিক জগতৰ সৈতে বান্ধ খাই থাকে। মক্ষই এই অস্থায়ী আকাংক্ষাসমূহক অতিক্ৰম কৰি, মায়া বুলি জনাজাত দুখ আৰু ভ্ৰমৰ চক্ৰৰ পৰা আত্মাক এক মুক্তি প্ৰদান কৰে।
আপুনি জানেনে?
চাৰি পুৰুৰ্থ
ধৰ্ম, অৰ্থ, আৰু কামৰ পিছত মক্ষক মানৱ জীৱনৰ চতুৰ্থ তথা পৰম লক্ষ্য হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে।
মুক্তিৰ পথসমূহ
মানুহৰ স্বভাৱৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি হিন্দু শাস্ত্ৰই মক্ষলৈ যোৱাৰ বিভিন্ন যোগমাৰ্গৰ কথা উল্লেখ কৰিছে, যাৰ ভিতৰত ভক্তি, জ্ঞান, কৰ্ম, আৰু ৰাজযোগ অন্তৰ্ভুক্ত।
জীৱনমুক্ত
ভৌতিক শৰীৰত থাকোতেই মক্ষ লাভ কৰা এক বিৰল আত্মাক জীৱনমুক্ত বুলি জনা যায়, যিজনে সাংসাৰিক মায়াৰ দ্বাৰা স্পৰ্শ নকৰাকৈ এই পৃথিৱীত বিচৰণ কৰে।
Krishna
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
