ଜୟ ଜିନବର ଦେବା (ଶାନ୍ତିନାଥ ଭଜନ)
ଏହା ଜୈନ ଧର୍ମର ଷୋଡ଼ଶ ତୀର୍ଥଙ୍କର ଶାନ୍ତିନାଥଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରେ ରଚିତ ଏକ ଭକ୍ତିମୂଳକ ଭଜନ, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ, ରାଜ୍ୟ ଶାସନ, ତ୍ୟାଗ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତିର କାହାଣୀ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ଜୟ ଜିନବର ଦେବ, ପ୍ରଭୁ ଜୟ ଜିନବର ଦେବ। ଶାନ୍ତି ବିଧାତା, ଶିବସୁଖ ଦାତା, ଶାନ୍ତିନାଥ ଦେବ।
ଶ୍ଲୋକ 1
ଐରା ଦେବୀ ଧନ୍ୟ ଜଗତରେ, ଯାହାର ହୃଦୟରେ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ବାସ କରନ୍ତି। ବିଶ୍ୱସେନ ବଂଶ ଆକାଶରେ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ। ଜୟ ଜିନବର ଦେବ।
ଶ୍ଲୋକ 2
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦଶୀ, ଆନନ୍ଦ କରାଇବା ତିଥି। ହସ୍ତିନାପୁରରେ ଜନ୍ମ ମହୋତ୍ସବ ବହୁ ଧୂମଧାମରେ ପାଳିତ ହେଲା। ଜୟ ଜିନବର ଦେବ।
ଶ୍ଲୋକ 3
ତାଙ୍କର ବାଲ୍ୟକାଳର ଲୀଳା ଅଦ୍ଭୁତ, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମନକୁ ମୋହିତ କରୁଥିଲା। ସେ ନ୍ୟାୟ ଓ ନୀତି ଅନୁସାରେ ରାଜ୍ୟ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚିର ସୁଖ ପ୍ରଦାନ କଲେ। ଜୟ ଜିନବର ଦେବ।
ଶ୍ଲୋକ 4
ତୁମେ ପଞ୍ଚମ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ, ଦ୍ୱାଦଶ କାମଦେବ ଓ ଷୋଡ଼ଶ ତୀର୍ଥଙ୍କର। ତୁମେ ତିନି ପଦଧାରୀ, ତୁମେ ମୁରାରୀ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶିବଶଙ୍କର। ଜୟ ଜିନବର ଦେବ।
ଶ୍ଲୋକ 5
ଶରୀର ଓ ଭୋଗସାମଗ୍ରୀକୁ କ୍ଷଣଭଙ୍ଗୁର ବୋଲି ବୁଝି ସେ ବ୍ରତ ଧାରଣ କଲେ। ଶତଖଣ୍ଡ (ରାଜ୍ୟ), ନବନିଧି, ଚତୁର୍ଦଶ ରତ୍ନ – ସବୁକୁ ଛାର ପରି ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଜୟ ଜିନବର ଦେବ।
ଶ୍ଲୋକ 6
କଠୋର ତପସ୍ୟା କରି ସେ କର୍ମ ନିବାରଣ କଲେ ଓ କେବଳ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କଲେ। ଉପଦେଶ ଦେଇ ଭବ୍ୟ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ବୋଧ କଲେ; ଏହା ମହାନ ଉପକାର। ଜୟ ଜିନବର ଦେବ।
ଶ୍ଲୋକ 7
ହେ ଶାନ୍ତିନାଥ, ତୁମ୍ଭର ନାମ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଶାନ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରେ। “ଶିବରାମ” ତୁମ୍ଭ ଚରଣରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ, ସଂତାପ ଓ କ୍ଲେଶ ଦୂର କର। ଜୟ ଜିନବର ଦେବ।
ଶ୍ଲୋକ 8
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ
- ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ଭଜନଟି ଜୈନ ପରମ୍ପରାର ଷୋଡ଼ଶ ତୀର୍ଥଙ୍କର ଶାନ୍ତିନାଥଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରଚିତ। ଏହା ପ୍ରାୟତଃ ଜୈନ ଭକ୍ତି ସଭା, ପୂଜା ଅନୁଷ୍ଠାନ ଏବଂ ଶାନ୍ତିନାଥଙ୍କ ଜନ୍ମ କଲ୍ୟାଣକ (ଜେଠ ମାସ କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦଶୀ) ଅବସରରେ ଗାନ କରାଯାଏ। ଏହି ଭଜନରେ ଶାନ୍ତିନାଥଙ୍କ ଜୀବନ ଘଟଣାବଳୀ, ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଶାସନ, ବୈରାଗ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ଏବଂ କେବଳ ଜ୍ଞାନ ଲାଭର ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଛି।
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ଶାନ୍ତିନାଥ କିଏ?
ଏହି ଭଜନ ଜୈନ ଧର୍ମର ୧୬ଶ ତୀର୍ଥଙ୍କର ଶାନ୍ତିନାଥଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ। ଜୈନ ପରମ୍ପରାରେ ତୀର୍ଥଙ୍କର ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଗୁରୁ ଯେଉଁମାନେ ମୋକ୍ଷ ପଥ ଦେଖାନ୍ତି, ଏବଂ ଶାନ୍ତିନାଥ ଶାନ୍ତି ଓ ଆନ୍ତରିକ ସୁଖର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ପୂଜିତ।
ଜନ୍ମ ଓ ପରିବାର
ଭଜନରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଶାନ୍ତିନାଥ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସ କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ହସ୍ତିନାପୁରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମାତା ଥିଲେ ଐରା ଦେବୀ ଏବଂ ପିତା ଥିଲେ ରାଜା ବିଶ୍ୱସେନ, ଯାହାଙ୍କ ବଂଶକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ତୁଳନା କରାଯାଇଛି।
ରାଜା ଓ ତ୍ୟାଗ
ଶାନ୍ତିନାଥ ଜଣେ ଆଦର୍ଶ ରାଜା ଭାବେ ନ୍ୟାୟ ଓ ନୀତି ସହ ରାଜ୍ୟ ଚଳାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସଂସାରର ଅସ୍ଥାୟିତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରି ରାଜପାଟ ତ୍ୟାଗ କରି ଦୀକ୍ଷା ନେଇଥିଲେ। ଏହି ଭଜନର ୫ମ ପଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି ଯେ ସେ ଚଉଦ ପୂର୍ବ (ଜୈନ ଧର୍ମର ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରନ୍ଥ) ଏବଂ ନବ ନିଧିର ଜ୍ଞାନକୁ ଛାଡ଼ି ତପସ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ତପସ୍ୟା ଓ କେବଳ ଜ୍ଞାନ
କଠିନ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜର ସମସ୍ତ କର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରି କେବଳ ଜ୍ଞାନ (ସର୍ବଜ୍ଞତା) ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଏହାପରେ ସେ ଭବ୍ୟ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂସାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରିବାର ମହାନ ଉପକାର କରିଥିଲେ।
ବିଶେଷ ଉପାଧି
ଶାନ୍ତିନାଥଙ୍କୁ ପଞ୍ଚମ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ (ସାର୍ବଭୌମ ସମ୍ରାଟ) କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଜୈନ ପରମ୍ପରାରେ ସେ କେବଳ ଜଣେ ତୀର୍ଥଙ୍କର ନୁହଁନ୍ତି, ବରଂ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବଙ୍କ ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତିର ରୂପ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଏହା ଜୈନ ଧର୍ମରେ ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ସୂଚାଏ।
ରଚୟିତା
ଭଜନର ଶେଷ ପଦରେ 'ଶିବରାମ' ନାମରେ ଜଣେ ଭକ୍ତ ତାଙ୍କ ଚରଣରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଏହି ଭଜନର ରଚୟିତା ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ଏହା ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ଭଜନ ଯାହା ଜୈନ ଭକ୍ତି ସଙ୍ଗୀତରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ।
Shantinatha
ଜૈନ ଧର୍ମ ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ