জয় জিনবৰ দেৱ
শান্তিনাথ প্ৰভুৰ প্ৰশংসাত এক ভজন
এই এটি জৈন ভক্তিমূলক ভজন (ভজন) যি জৈন ধৰ্মৰ ১৬তম তীৰ্থংকৰ শান্তিনাথ প্ৰভুৰ প্ৰশংসা কৰে। ই তেওঁৰ জন্ম, ন্যায়পৰায়ণ শাসন, ত্যাগ আৰু জ্ঞানলাভ উদযাপন কৰে, আৰু তেওঁৰ শান্তি আৰু আশীৰ্বাদ বিচাৰে।
পদসমূহ
জয় হৌক জিনবৰ দেৱৰ; হে প্ৰভু, জয় হৌক জিনবৰ দেৱৰ; তেওঁ শান্তিৰ বিধাতা, শিৱসুখৰ দাতা, শান্তিনাথ দেৱ।
শ্লোক 1
জগতত সেই ঐৰা দেৱী ধন্য, যাৰ হৃদয়ত প্ৰভু আহি বাস কৰিলে; বিশ্বসেন বংশৰ আকাশত যেন পূৰ্ণিমাৰ চন্দ্ৰ জিলিকিল। জয় হৌক জিনবৰ দেৱৰ।
শ্লোক 2
জেঠ মাহৰ কৃষ্ণ চতুৰ্দশী আছিল আনন্দদায়িনী; হস্তিনাপুৰত জন্মমহোৎসৱৰ মহা আড়ম্বৰপূৰ্ণ আয়োজন হ’ল। জয় হৌক জিনবৰ দেৱৰ।
শ্লোক 3
শৈশৱৰ লীলা আছিল অদ্ভুত, দেৱতা আৰু মানুহৰ মনক মুগ্ধ কৰা; তেওঁ ন্যায় আৰু নীতিৰে ৰাজ্য শাসন কৰি সকলোকে চিৰসুখ দান কৰিলে। জয় হৌক জিনবৰ দেৱৰ।
শ্লোক 4
তুমি পঞ্চম চক্ৰৱৰ্তী, দ্বাদশ কামদেৱ আৰু ষোড়শ তীৰ্থংকৰ; এই তিনিও পদৰ অধিকাৰী। তুমিয়েই মুৰাৰী, ব্ৰহ্মা আৰু শিৱশংকৰ। জয় হৌক জিনবৰ দেৱৰ।
শ্লোক 5
সংসাৰৰ শৰীৰ আৰু ভোগক ক্ষয়শীল আৰু ভঙ্গুৰ বুলি জানি তেওঁ পুনৰ ব্ৰত ধাৰণ কৰিলে; সপ্ত খণ্ড, নৱ নিধি, ৰত্ন আৰু চতুৰ্দশ সম্পদক তেওঁ ধূলি-ভস্মৰ দৰে ত্যাগ কৰিলে। জয় হৌক জিনবৰ দেৱৰ।
শ্লোক 6
কঠিন তপস্যা কৰি তেওঁ কৰ্ম নাশ কৰি কেৱল জ্ঞান লাভ কৰিলে; উপদেশ দি ভব্য লোকক বোধ দিলে — এই মহা উপকাৰ। জয় হৌক জিনবৰ দেৱৰ।
শ্লোক 7
হে শান্তিনাথ, তোমাৰ নামে সমগ্ৰ জগতত শান্তি প্ৰদান কৰে; শিৱৰামে তোমাৰ চৰণত প্ৰাৰ্থনা কৰিছে — সংসাৰৰ জ্বালা-তাপ হৰণ কৰা। জয় হৌক জিনবৰ দেৱৰ।
শ্লোক 8
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
এই ভজনটো জৈন ভক্তিমূলক পৰম্পৰাৰ পৰা আহিছে, যিয়ে তীৰ্থংকৰ নামৰ জ্ঞানী আধ্যাত্মিক শিক্ষকৰ বংশক শ্ৰদ্ধা কৰে। শান্তিনাথ প্ৰভু ১৬তম তীৰ্থংকৰ, যি শান্তি আৰু মুক্তিৰ মূৰ্তিমান ৰূপ। এই স্তোত্রটো পৰম্পৰাগতভাৱে জৈন মন্দিৰ আৰু ঘৰত, বিশেষকৈ উৎসৱ, পুৱাৰ প্ৰাৰ্থনা বা শান্তিনাথৰ জীৱন আৰু গুণৰ ধ্যানৰ সময়ত গোৱা হয়। শেষ শ্লোকটো ৰচনাখন শিৱৰাম নামৰ এজন ভক্তক আৰোপ কৰে, কিন্তু সঠিক তাৰিখ ব্যাপকভাৱে লিপিবদ্ধ নহয়।
আপুনি জানেনে?
শান্তিনাথ: ১৬তম তীৰ্থংকৰ
– শান্তিনাথ জৈন ধৰ্মৰ ১৬তম তীৰ্থংকৰ। তেওঁৰ নাম ‘শান্তি’ অৰ্থাৎ শান্তি, কাৰণ তেওঁ শান্তিৰ প্ৰতীক। জন্ম হৈছিল জেঠ মাহৰ কৃষ্ণ চতুৰ্দশী তিথিত হস্তিনাপুৰত। এই তিথি জৈনসকলৰ বাবে অতি পবিত্ৰ।
ৰাজকোঁৱৰৰ পৰা তপস্বীলৈ
– পৰম্পৰা অনুসৰি শান্তিনাথে পঞ্চম চক্ৰী (পঞ্চম চক্ৰৱৰ্তী) আছিল, অৰ্থাৎ তেওঁ ৰাজা হিচাপে সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ ওপৰত শাসন কৰিছিল। কিন্তু তেওঁ জীৱনৰ ক্ষণভঙ্গুৰতা বুজি বিলাস ত্যাগ কৰি তপস্যা আৰম্ভ কৰিলে।
কেৱল জ্ঞান আৰু শিক্ষা
– কঠোৰ তপস্যাৰে শান্তিনাথে কেৱল জ্ঞান (সৰ্বজ্ঞান) লাভ কৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁ ভৱিক (মোক্ষৰ পথত চলা জীৱ)-সকলক উপদেশ দি জ্ঞানৰ পোহৰ বিলালে। এই উপদেশ জৈন ধৰ্মৰ মূল শিক্ষা।
ভজনটোৰ তাৎপৰ্য
– এই ভজনটো ‘শিৱৰাম’ নামৰ এজন ভক্তই ৰচনা কৰিছে। তেওঁ শান্তিনাথৰ চৰণত শৰণ লৈ আপদ-বিপদ দূৰ কৰাৰ প্ৰাৰ্থনা কৰিছে। ভজনটোত শান্তিনাথৰ জীৱনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৱলী সৰলভাৱে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
Shantinatha
জৈন ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
