জয় নেমিনাথ স্বামী ভজন

এই আৰতি ভগৱান মহাবীৰৰ প্ৰশংসাত ৰচিত এক ভজন। ই জৈন ধৰ্মৰ ২৪তম তীৰ্থংকৰ মহাবীৰৰ জীৱন, পৰোপকাৰীতা আৰু দয়াধৰ্মৰ কথা কৈছে।

ই হৈছে এজন শ্রদ্ধিত জৈন আধ্যাত্মিক গুৰু পাৰ্শ্বনাথৰ প্ৰশংসাত গোৱা এটা ভক্তিভৰা আৰতি। ই তেওঁৰ জীৱন, ভক্তসকলক সুৰক্ষা প্ৰদান আৰু তেওঁ কঢ়িয়াই অনা জ্ঞানৰ পোহৰক উদযাপন কৰে, লগতে তেওঁৰ আশীৰ্বাদ কামনা কৰে।

এই ৰচনাখন জৈন ধৰ্মৰ প্ৰথম তীৰ্থংকৰ আদেশ্বৰ (ঋষভদেৱ)ৰ মহিমা গুণি গাইছে। ই সিদ্ধাচল (শত্ৰুঞ্জয়) পৰ্বতত জ্বলোৱা দীপৰ সৈতে আদেশ্বৰৰ শোভাক তুলনা কৰি ভক্তসকলক দৰ্শনৰ অমৃত পান কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে।

এই এটি জৈন ভক্তিমূলক ভজন (ভজন) যি জৈন ধৰ্মৰ ১৬তম তীৰ্থংকৰ শান্তিনাথ প্ৰভুৰ প্ৰশংসা কৰে। ই তেওঁৰ জন্ম, ন্যায়পৰায়ণ শাসন, ত্যাগ আৰু জ্ঞানলাভ উদযাপন কৰে, আৰু তেওঁৰ শান্তি আৰু আশীৰ্বাদ বিচাৰে।

এই গীতটো জৈন ধৰ্মৰ চতুৰ্বিংশ তীৰ্থংকৰ মহাবীৰ স্বামীৰ স্তুতিৰে ৰচিত এখন ভক্তিগীত। ইয়াত তেওঁৰ জন্ম, তপস্যা, জ্ঞানলাভ আৰু দয়াৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যিয়ে পাঠকক শান্তি আৰু সুখ প্ৰদান কৰে।

ভক্তামৰ স্তোত্ৰ হৈছে জৈন ধৰ্মৰ এটি প্ৰসিদ্ধ স্তোত্ৰ, যি প্ৰথম তীৰ্থংকৰ ঋষভনাথ (আদিনাথ)ৰ স্তুতিৰ ৰচনা। এই স্তোত্ৰ পাঠ কৰিলে শান্তি, সুৰক্ষা আৰু আধ্যাত্মিক উন্নতি লাভ হয়।