உஷ்ணீஷ விஜய தாரணி

நமோ அமிதாப புத்தாய: அமிதாப புத்தருக்கு, முடிவற்ற ஒளியின் புத்தருக்கு, சுகாவதி வியூஹ பரம்பரையிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட சமஸ்கிருத வணக்கம்.

இது மருத்துவ புத்தர் (பைஷஜ்யகுரு) அவர்களின் புனித மந்திரம். உடல், மனம், ஆன்மா ஆகிய மூன்று மட்டங்களிலும் நோய்களை நீக்கி, நல்வாழ்வையும் அமைதியையும் அளிக்கும் சக்தி வாய்ந்தது என்று போற்றப்படுகிறது. மந்திரம் 'தத்யதா' (அந்தவாறே) என்று தொடங்கி 'சுவாஹா' (சத்தமாகுக) என்று முடிவடைகிறது. இந்த நடைமுறை திபெத்திய பௌத்த மரபில் மிகவும் முக்கியமாகவும் தியான கருவியாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

இது ஒரு புனிதமான பௌத்த மந்திரம். இதை ஓதுவதன் மூலம் மனம் தூய்மையடைந்து, நல்ல குணங்கள் வளர்ந்து, வாழ்க்கையில் வெற்றி கிடைக்கும் என்று நம்பப்படுகிறது.

இவை எட்டு நன்னெறி உறுதிமொழிகள், பௌத்த மரபில் உபோசத (சமய நோன்பு) நாட்களிலோ தியான பயிற்சிக் காலங்களிலோ பக்தர்கள் கடைப்பிடிக்கும் ஒழுக்க விதிகள்.

எண்ணற்ற புத்தர்களையும் தேவி சுந்தியையும் அழைக்கும் சுருக்கமான மகாயான பௌத்த தாரணி இது; தூய்மை, காப்பு, விருப்பங்களின் நிறைவேற்றத்திற்காக ஓதப்படுகிறது.

புத்தரின் உஷ்ணீஷத்திலிருந்து தோன்றிய வெண்குடை தேவியான சிதாதபத்ராவை அழைத்து, பயிற்சியாளர்களைத் தீங்கிலிருந்து காக்கும் பௌத்த தாரணி இது.

ஹிருதய சூத்திரம்: அவலோகிதேஸ்வரர் சாரிபுத்திரரிடம் உருவமே வெறுமை, வெறுமையே உருவம் என்று கூறுகிறார்; சூத்திரம் 'கதே கதே பாரகதே பாரசங்கதே போதி ஸ்வாஹா' என்ற மந்திரத்துடன் நிறைவடைகிறது.

இது பௌத்த மதத்தில் மூன்று சரணங்களான புத்தம், தர்மம், சங்கம் ஆகியவற்றை சரணடைவதற்கான மந்திரமாகும். இது மூன்று முறை திரும்பச் சொல்லப்படுகிறது.

கிலான சுத்தங்கள் (சம்யுத்த நிகாய 46.14-16): தீவிரமாக நோய்வாய்ப்பட்டவர்களைக் குணப்படுத்தப் பாடப்பட்ட விழிப்புணர்வின் ஏழு கூறுகள், புத்தர் தம்மையும் உள்பட.

இந்த வரிகள் ஒரு பௌத்த பிரார்த்தனையின் பகுதியாகும், இது உறவினர்கள் மற்றும் அனைத்து உயிர்களும் மகிழ்ச்சியாகவும், துன்பத்திலிருந்து விடுபட்டும் இருக்க வேண்டும் என்று வாழ்த்துகிறது. இது அன்பையும் கருணையையும் வளர்க்கும் ஒரு தியானப் பாடலாகும்.