লুম্বিনীত ৰাজকুমাৰ সিদ্ধাৰ্থৰ জন্ম

লুম্বিনীৰ উপবনত ৰাজকুমাৰ সিদ্ধাৰ্থৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ ৰাণী মায়াদেৱীয়ে এটি সপোন দেখিছিল, য'ত এটি শুভ্ৰ হস্তীয়ে তেওঁৰ কোলাত সোমাইছিল। এই সপোনটো শুভ লক্ষণ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। পিছত তেওঁ গৰ্ভৱতী হৈছিল আৰু জন্মৰ সময়ত লুম্বিনী নামৰ এটি সুন্দৰ বনভূমিত এটি শিশুৰ জন্ম দিছিল। সেই শিশুটিয়েই আছিল সিদ্ধাৰ্থ, যি পিছলৈ বুদ্ধ হৈছিল।

শিশুটিৰ জন্মৰ পিছত, ৰাজদৰবাৰত মহা আনন্দৰ সৃষ্টি হৈছিল। ৰজা শুদ্ধোধন আৰু ৰাণী মায়াদেৱীয়ে শিশুটিৰ নাম ৰাখিছিল সিদ্ধাৰ্থ, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'যিয়ে সকলো উদ্দেশ্য সিদ্ধি কৰে'। নাম ৰখা অনুষ্ঠানত বহু পণ্ডিত আৰু ঋষিক আমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। তেওঁলোকে শিশুটিৰ ভৱিষ্যত সম্পৰ্কে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল।

সেই সময়ত অচিত নামৰ এজন বিখ্যাত ঋষি আছিল। তেওঁ শিশুটিৰ শৰীৰত বিশেষ লক্ষণ দেখি আচৰিত হৈছিল। তেওঁ কৈছিল যে এই শিশুটি হয় মহান ৰজা হ'ব, নহয় মহান সন্ন্যাসী হ'ব। যদি তেওঁ ৰজা হয়, তেওঁ সমগ্ৰ বিশ্ব জয় কৰিব; কিন্তু যদি তেওঁ সন্ন্যাসী হয়, তেওঁ জ্ঞান লাভ কৰি পৃথিৱীৰ সকলো দুখ-কষ্ট দূৰ কৰিব। অচিত ঋষিয়ে শিশুটিৰ ভৱিষ্যত সম্পৰ্কে এই ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল।

কিন্তু ৰজা শুদ্ধোধন বিচাৰিছিল যে তেওঁৰ পুত্ৰ এজন মহান ৰজা হওক। সেয়ে তেওঁ সিদ্ধাৰ্থক ৰাজকীয় সুখ-সুবিধাৰ মাজত ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল, যাতে তেওঁ সংসাৰৰ দুখ-কষ্টৰ কথা নাজানে। কিন্তু ভাগ্যৰ বিধান আছিল বেলেগ। পিছত সিদ্ধাৰ্থই ৰাজপ্ৰাসাদ ত্যাগ কৰি সন্ন্যাসী হৈছিল আৰু জ্ঞান লাভ কৰি বুদ্ধ হৈছিল।

এই কাহিনীটো বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ইতিহাসত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। লুম্বিনী বৰ্তমান নেপালত অৱস্থিত, আৰু ইয়াক ইউনেস্কোৱে বিশ্ব ঐতিহ্য স্থল হিচাপে স্বীকৃতি দিছে। এই স্থানত আজিও বহু তীৰ্থযাত্ৰীয়ে বুদ্ধৰ জন্মস্থান দৰ্শন কৰিবলৈ আহে।