সম্ৰাট অশোক মহান

প্ৰাচীন ভাৰতৰ ইতিহাসত মউৰ্য বংশৰ সম্ৰাট অশোক আছিল এজন অতি শক্তিশালী আৰু প্ৰভাৱশালী শাসক। তেওঁৰ শাসনকালৰ আৰম্ভণিত তেওঁ নিজৰ ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰাৰ বাবে কেইবাখনো যুদ্ধত জয়লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁক এজন নিৰ্দয় বিজয়ী ৰূপে জনা গৈছিল। কিন্তু কালক্ৰমত তেওঁৰ জীৱনত এক অভূতপূৰ্ব পৰিৱৰ্তন আহি পৰে, যি ইতিহাসৰ গতি সলনি কৰি দিছিল। ইয়াৰ মূলতে আছিল কলিংগ নামৰ এখন ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে হোৱা এক ভয়ানক যুদ্ধ। এই যুদ্ধখনত হোৱা ব্যাপক নৰসংহাৰ আৰু মানুহৰ দুৰ্দশাই সম্ৰাট অশোকৰ মনত গভীৰ আঘাত হানে। চৌপাশে মৰা মানুহৰ কান্দোন আৰু দুখ দেখি তেওঁৰ জয়ৰ উল্লাস পলকতে বিলীন হৈ যায় আৰু তেওঁ অনুভৱ কৰে যে এনে বিজয়ৰ কোনো মূল্য নাই। এই শোকাটক পৰিস্থিতিয়ে তেওঁক মানৱ জীৱনৰ সত্যৰ সন্ধান দিবলৈ বাধ্য কৰে। যুদ্ধৰ ধ্বংসলীলাৰ পৰা মুখ ঘূৰাই অশোক মহাৰাজে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আশ্ৰয় লয় আৰু অহিংসাৰ পথ অনুসৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ মূল শিক্ষা যেনে দয়া, ক্ষমা, আৰু সকলো জীৱৰ প্ৰতি প্ৰেম আদি নিজৰ ব্যক্তিগত জীৱনত আকোৱালি লয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ তৰোৱাল এৰি মৰম আৰু শান্তিপূৰ্ণ নীতিৰে ৰাজ্য শাসন কৰিবলৈ লয়, যাক ধৰ্মবিজয় বুলি কোৱা হয়। অশোকে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ বাৰ্তা কেৱল নিজৰ ৰাজ্যতেই নহয়, ভাৰতবৰ্ষৰ সীমা চেৰাই শ্ৰীলংকা, মধ্য এছিয়া আৰু অন্যান্য দূৰণিৰ দেশলৈকো প্ৰচাৰ কৰিছিল। তেওঁ শিলত খোদিত কৰি বিভিন্ন বাৰ্তা স্তম্ভ আৰু শিলালিপি নিৰ্মাণ কৰিছিল, যিবোৰত মানুহক সততা আৰু দয়াৰে জীয়াই থাকিবলৈ উপদেশ দিয়া হৈছিল। তেওঁৰ এই প্ৰচেষ্টাৰ ফলতেই বৌদ্ধ ধৰ্ম এটি স্থানীয় ধৰ্মৰ পৰা এক বিশ্বজনীন ধৰ্মলৈ পৰিণত হয়। সম্ৰাট অশোকৰ এই মহান পৰিৱৰ্তনে মানুহক শিকায় যে বল প্ৰয়োগ কৰি নহয়, মৰম আৰু শান্তিৰেহে মানুহৰ মন জয় কৰিব পাৰি।