বৰ্ষিতপ

বৰ্ষিতপ হৈছে জৈন ধৰ্মৰ অন্যতম পৱিত্ৰ আৰু কঠোৰ অনুস্থান। এই ব্ৰতৰ জৰিয়তে সাধকসকলে এবছৰ ধৰি এদিন উপবাস আৰু আনদিনা খাদ্য গ্ৰহণ কৰি এক দিনৰ অন্তৰে অন্তৰে সৰ্বমুঠ এদিন উপবাস আৰু এদিন আহাৰ গ্ৰহণৰ নিয়ম পালন কৰে। এই নিয়মটো অতিশয় কঠিন, কাৰণ ইয়াৰ বাবে শাৰীৰিক শক্তিৰ লগতে মানসিক দৃঢ়তাৰো প্ৰয়োজন হয়। এই সমগ্ৰ প্ৰথাটো জৈন ধৰ্মৰ প্ৰথম তীৰ্থংকৰ ভগৱান ঋষভনাথৰ জীৱনৰ এক ঐতিহাসিক ঘটনাৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত হৈ আছে। কিংবদন্তি অনুসৰি, ভগৱান ঋষভনাথে দীঘলীয়া সময় ধৰি অবিৰতভাৱে উপবাস পালন কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ ব্ৰত ভাঙিছিল। তেওঁৰ সেই ত্য়াগ আৰু সাধনাৰ আদৰ্শকে সোঁৱৰণ কৰি বৰ্তমানৰ সাধকসকলে এই বৰ্ষিতপ পালন কৰে। সাধাৰণতে এই ব্ৰতৰ সময়ছোৱাত মানুহে অতি সাধাৰণ খাদ্য গ্ৰহণ কৰে আৰু নিজৰ মনটোক সংসাৰৰ মোহৰ পৰা আঁতৰাই আধ্যাত্মিক চিন্তা-চৰ্চাত নিমগ্ন কৰে। এই ব্ৰতৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে নিজৰ ইন্দ্ৰিয়সমূহক নিয়ন্ত্ৰণ কৰা, লোভ পৰিহাৰ কৰা আৰু মনক শুদ্ধ কৰা। বৰ্ষিতপ কেৱল এটা উপবাসেই নহয়, ই হ'ল আত্মসংযম আৰু ঈশ্বৰভক্তিৰ এক সঁচা পৰীক্ষা। এই কঠিন ব্ৰত সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত সাধকসকলে এক বিশেষ দিনত উপবাস ভাঙি আনন্দ উৎসৱ পালন কৰে। এই সমগ্ৰ প্ৰথাই মানুহক শিকায় যে কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু আত্মবিশ্বাসেৰে মানুহে যিকোনো কঠিন আধ্যাত্মিক লক্ষ্যত উপনীত হ'ব পাৰে।