নিতনেম

'নিতনেম' শব্দটো পঞ্জাবী ভাষাৰ পৰা অহা, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'দৈনিক নিয়ম'। এই শৃংখলাই গুৰু গ্ৰন্থ সাহিবৰ নিৰ্বাচিত বাণীসমূহ নিৰ্দিষ্ট সময়ত আবৃত্তি কৰি আত্মাক ঈশ্বৰৰ চিন্তাত নিমগ্ন কৰি ৰখাৰ এক পৱিত্ৰ পদ্ধতি।

নিতনেমৰ মূল অংশ হৈছে পুৱা আবৃত্তি কৰা পাঁচটা বাণী—জপজি সাহিব, জাপ সাহিব, তব-প্ৰসাদ সবৈয়ে, চৌপাই সাহিব আৰু আনন্দ সাহিব। এই বাণীবোৰ গুৰু নানক, গুৰু গোবিন্দ সিং আৰু গুৰু অৰ্জন দেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত, আৰু পুৱা ৩ৰ পৰা ৬ বজাৰ ভিতৰত আবৃত্তি কৰিলে মন শুদ্ধ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

গধূলি সময়ত 'ৰেৰাছ সাহিব' আবৃত্তি কৰা হয়, যিটো গুৰু অৰ্জন দেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু ইয়াত ঈশ্বৰৰ মাহাত্ম্য আৰু জীৱনৰ ক্ষণস্থায়ীতাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা আছে। ৰাতি শোৱাৰ আগতে 'ছোহিলা সাহিব' পঢ়া হয়, যিটো গুৰু নানক আৰু গুৰু অৰ্জন দেৱৰ ৰচনা, আৰু ইয়াক শান্তি আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

নিতনেম কেৱল পাঠ নহয়, ই এক ধ্যানৰ পদ্ধতি। প্ৰতিটো বাণীৰ সুৰ আৰু ছন্দই মনক একাগ্ৰ কৰি আত্মাক পৰমাত্মাৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰাত সহায় কৰে। এই দৈনিক অভ্যাসে জীৱনত শৃংখলা, নম্ৰতা আৰু কৃতজ্ঞতাৰ ভাৱ জগাই তোলে, যিটো শিখ ধৰ্মৰ মূল শিক্ষা।

নিতনেম কোনো বিশেষ জাতি বা লিংগৰ মাজত সীমাবদ্ধ নহয়। যিকোনো ব্যক্তিয়ে শুদ্ধ মন আৰু শ্ৰদ্ধাৰে এই বাণীবোৰ আবৃত্তি কৰিব পাৰে। গুৰু গোবিন্দ সিংহই খালসা পন্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰি সকলোকে সমান অধিকাৰ দিছিল, আৰু নিতনেম সেই সমতাৰ প্ৰতীক হিচাপে আজিও পালন কৰা হয়।