အပ္ပမာဒ - သတိစိတ်၏ အခန်း
ဓမ္မပဒ ပဒ 21-32 - သတိစိတ်သည် အသက်မဲ့ပညာ၏ လမ်းဖြစ်သည် လျှင် အမုန်းမသတိသည် သေခြင်း၏ လမ်းဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့် ပညာရှိသူများသည် သူတို့ရဲ့ သတိကို ငွေကြေးကဲ့သို့ ကာကွယ်သည်။
ကျမ်းပိုဒ်များ
21။ သတိစိတ်သည် အသက်မဲ့ပညာ လမ်း ဖြစ်သည်။ အမုန်းမသတိသည် သေခြင်း လမ်း ဖြစ်သည်။ သတိစိတ်ရှိသူများသည် မသေကြပေ။ အမုန်းမသတိရှိသူများသည် မသေခြင်း အတူတူ ဖြစ်သည်။
အခန်းငယ် 1
22။ ဤ ကွဲခွာမှုကို အချော့သိြီးလျက် ပညာရှိသူများသည် သတိစိတ်တွင် ရမ်းနေကြပြီး အရင်းအသုံးအနှုန်း လွတ်လပ်သည့် ကွက်လပ်တွင် ခွင့်ခြင်း ရှိကြသည်။
အခန်းငယ် 2
23။ ထိုသို့သော ခိုင်လုံသည့် သူများသည် အစဉ်အမြဲ တွေးခေါ်ခြင်း မည်သည်နှင့် အကျီအခြင်း ချုပ်တည်သည့် သူများ ဖြစ်ကြပြီး သတိစိတ်တွင် ကျွန်းကုန်း ကွက်လပ်ကို (ကွယ်လည်ပတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြည်လုံးလုံး လွတ်လပ်သည့်) သို့မဟုတ် လုံးလုံးအသုံးအကျိုးကို ခိုင်လုံစွာ သက်ဆိုင်သည်။
အခန်းငယ် 3
24။ တစ်ခြား အသုံးအကျိုးခြင်း ပြည့်ဝသည့်သူ သတိစိတ်ရှိသူ စင်ကြယ်ပေတည်ကြ အခွင့်အလမ်း စီမံသည့်သူ အမုန်းမသတိ ကင်းသည့်သူ ယုံခွင်းအုပ်စုအရ တည် စင်ကြယ်သည့် သူများ အယ်လည်ယုံခွင်း ကျေးဇူးခံစာများ အဆည်အဆစ်တည့် သည်။
အခန်းငယ် 4
25။ အသုံးအကျိုးခြင်း အမုန်းမသတိ စွန့်ဖယ်ခြင်း သတိစိတ် စီမံခန့်ခွဲခြင်း သည္ သိပ်အားထုတ်မှုမှ ပညာရှိသူသည် ကျွန်းကုန်းတည် ခွက်ခြင်း ပြုလုပ်ရန်သင့်သည်။ ထိုကွန်းကုန်းသည် ရေစီးဆင်းခြင်းမဟုတ်သည့် ကွက်လပ်ကို ရခွင့်ရှိသည်။
အခန်းငယ် 5
26။ အသုံးအကျိုးခြင်း ပြည့်ဝမှု သတိစိတ်ရှိခြင်း ပုံစံမျ အခွင့်အလမ်းခြင်း စီမံခန့်ခွဲခြင်း တည် ရှင်သန်သည့်သူ အမုန်းမသတိ လုံးဝ သေခွန်း အယ်ဘုံ အုပ်စုတွင် လူတစ်ကောင်ကြီး မည်သည့် အုပ်စုအနီုတွင် အလယ်ဝင် ပြည့်ဝစွာ ယုံခွင်းစေသည်။
အခန်းငယ် 6
27။ အခွင့်အလမ်းခြင်း ပြည့်ဝသည့်သူ ဒီသည်လုံးခြင်း အယ်ဘုံ အုပ်စုတွင် အခွင့်အလမ်းခြင်း ပြည့်ဝစွာ ယုံခွင်းစေသည်။ သို့သော ကန်ကျောင်း ချုပ်တည်သည့် အမုန်းမသတိ ရှိသည့်သူများ ဆင့်ကဲခြင်း ခွင့်မရှိသည်။
အခန်းငယ် 7
28။ ပညာရှိသူ အမုန်းမသတိ စွန့်ဖယ်လျက် သတိစိတ်တွင် အလယ်ဝင်ကျည့်ရှုလျက် စုံနယ်ခွင်း ပညာရှိတို့ကို တောင်ပိုင်းခွင်းမှ ကြည့်ရှုသည့် တူတူ သည်။ ပညာရှိတို့သည် အမုန်းမသတိရှိသူများ အရှိန်အဝါတွင် ရီကြီးလျင် မည်သည့်သည်။
အခန်းငယ် 8
29။ အခွင့်အလမ်းခြင်း ပြည့်ဝသည့်သူ ကောင်းမွန်သည့် အလယ်ဝင်ကျည့်ရှုခြင်း သတိစိတ်ရှိသူ အမုန်းမသတိ အန္တရာယ်မြင်သူ ရီကြီးလျင်သည့် အုပ်စုတွင် ယုံခွင်းစေသည်။
အခန်းငယ် 9
30။ ပညာရှိသူ အမုန်းမသတိ စွန့်ဖယ်လျက် သတိစိတ်တွင် အလယ်ဝင်ကျည့်ရှုလျက် စုံနယ်ခွင်း မည်သည် ကွေးခြင်း အသုံးအကျိုး ကွယ်လည်ပတ်ခြင်း ယုံခွင်းစေသည်။
အခန်းငယ် 10
31။ သတိစိတ်တွင် အလယ်ဝင်ကျည့်ရှုသည့်သူ ထြက်ကျောင်း ခွင်း မည်သည် အုပ်စုအခွင့်အလမ်း ကွယ်လည်ပတ်ခြင်း ယုံခွင်းစေသည်။ ကောင်းမွန်သည့် လူများသည် သတိစိတ်တွင် အလယ်ဝင်ကျည့်ရှုလျက် စုံနယ်ခွင်း ယုံခွင်းစေသည်။
အခန်းငယ် 11
32။ ပညာရှိသူ အမုန်းမသတိ စွန့်ဖယ်လျက် သတိစိတ်တွင် အလယ်ဝင်ကျည့်ရှုလျက် စုံနယ်ခွင်း ကွယ်လည်ပတ်ခြင်း ကျေးဇူးခံစာများ အလယ်တည်ဆောက်သည့် အုပ်စုတွင် ယုံခွင်းစေသည်။ သတိစိတ်တွင် ရမ်းကွက်သည့် ပိုင်ခွင်း (ဘိက္ခု) သည် အမုန်းမသတိကို အန္တရာယ်မြင်ပြီး မည်သည့် ကွယ်လည်ပတ်ခြင်း ခွင့်မရှိပြီး နိဗ္ဗာန သို့ အနီးသည် ဖြစ်သည်။
အခန်းငယ် 12
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
နောက်ခံ
ဤအခန်းသည် ပါဠိ ဓမ္မပဒ (ခုဒ္ဒကနိကာယ၊ ပါဠိ ကျမ်းများ) တွင် ပါဝင်ပြီး အပ္ပမာဒ ဝဂ္ဂ၊ ပဒ 21-32 ပါဝင်သည် (စုစုပေါင်း ပဒ 12)။ ဤသည် ဓမ္မပဒ၏ ဒုတိယ အခန်း ဖြစ်ပြီး ပါဠိ ကျမ်းများတွင် ပဒ 423 ခုမှ စုစည်းမှုတစ်ခုသည် ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓ ဘာသာ၏ မြတ်ဒဏ္ဍိတ္တ ကျမ်းများ ဖြစ်သည်။ ပဒများသည် ကျမ်းမူလအရ တဘုရားအမှုခြင်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခံယူထားသည်။ ဗုဒ္ဓ လောကသုံး အများဆုံး အဆည်အဆစ်တည့် စာများခြင်း လုံးလုံး စာသုံးခွင်း များအနက် အခြေခံ အဖြစ် ဒီသည်ခြင်း၊ ကျေးဇူးချုပ်တည်စာ၊ ကျေးဇူးချုပ်တည် စာများ အတွက် အသုံးချ ခွင့်သည် ပါဝင်သည်။ ဓမ္မပဒသည် ပိဋကတ် အတွင်း ခုဒ္ဒကနိကာယ (သေးငယ်သော စာများ၏ စုစည်းမှု) အတွင်း ပါဝင်သည်။ အညွှန်းများမှ သည် တဘုရား နိဌွန်ခြင်းအပြီးတွင် ခုနစ်သ ရာစုမျ ကြာမြင့်သည် ကြည့်ရှုထားသည်။ သို့သော် ပဒများသည် တဘုရား စကားအဖြစ် စည်းစိမ်းမြတ်နိုးခံယူထားသည်။
ဤစာသားအကြောင်း
ရေးစပ်သူ: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
သင်သိပါသလား?
အစ အခြေခံ တဘက
ဤအခန်း၏ ပထမ ပဒသည် ကွဲခွာသည့် နှစ်ခုခွဲခြင်းကို ပြသည် - သတိစိတ် (အပ္ပမာဒ) သည် အသက်မဲ့ပညာ လမ်း ဖြစ်ပြီး အမုန်းမသတိ (ပမာဒ) သည် သေခြင်း လမ်းဖြစ်သည်။ ဤသည် ဓမ္မပဒတွင် အများဆုံး ကိုးကား ပုံစံ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အခန်းတစ်ခုလုံး၏ အကြီးအကျယ် ကို သတ်မှတ်သည်။ ပဒ 12 ခုဖြင့် တည်ဆောက်သည် (21-32)။
ပဒ 2 ထပ်တည်းခြင်း
ပဒ 2 တွင် တူညီသော စကားစုကို သုံးကြိမ် ထပ်တည်း ဆိုကြားသည်။ ဤသည် အုပ်ခြင်း ကွဲပြားခြင်း သို့မဟုတ် ပညာရှိတို့၏ မျက်ကွယ်မရှိသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခြင်း အကျင့်တည် အသုံးအနှုန်းအဖြစ် ဆောင်လည်း။ စကားစုသည် ခိုင်လုံသည့် သူများ (ဓီရ) ကို အကျီအခြင်း ချုပ်တည်သည်။ အပြည့်အစုံ နိုးထရေမ့ ခွက်ခြင်း စွမ်းအားထုတ်မှုမှ အကုန်းအချောင်း (ယောဂက္ခေမံ၊ နိဗ္ဗာန အခြားအမည်) ကို ခိုင်လုံစွာ သက်ဆိုင်သည်။
ပဒ 7 တောင် အဆိုချုပ်ခြင်း
အမုန်းမသတိ စွန့်ဖယ်သည့် ပညာရှိတို့ကို တောင်ငါး ကြည့်ရှုသူ ကဲ့သည့် တူတူ သည်။ ဤ အဆိုချုပ်သည် အသိ အမြင် အမြင့်ကျကွက်တွင် အလယ်တည်ဆောက်ကာ ဆက်စပ်ခွင်း စိုးရိမ် အုပ်စုကို ဘယ်သည့် ပဋိသည်တင်ဝင်း မဖိတ်စေဘဲ ကြည့်ရှုနိုင်သည့် ပညာရှိတို့ ကို ပြသည် - ဤသည် အဆင့်ကျ တက်သုံးခြင်း၏ အလုံးအလင် ရုပ်ပုံအဖြစ် ဖြစ်သည်။
ပဒ 9 တွင် ဘုရားစကား အဆိုချုပ်ခြင်း
အခန်းတွင် မာဃဝါ (စက္ခမင်း၏ အခြား အမည်) ကို အကျီအခြင်း ချုပ်တည်သည်။ သတိစိတ်မှ ဤတစ်ဆင့် အမြင့်မြတ် ဖြစ်လျှင် ကြည့်လည်သူများ အပေါ် နက်ရှိုင်း ကျေးဇူးခံစာသည်။ အခန်းသည် ထိုသို့ အကျီအခြင်း ချုပ်တည်သည် - တည်ဆောက်သူများ သခ ပညာရှိတို့ အယ်ဘုံတွင် အမြင့်မြတ် အုပ်စုကို အကျီအခြင်း ချုပ်တည်ခြင်း။
အချုပ် ပဒ နိဗ္ဗာန ကြီးလုံးခြင်း
ပဒ 10 သည် သတိစိတ်တွင် ရမ်းကွက်နေသည့် ပိုင်ခွင်း (ဘိက္ခု) သည် အမုန်းမသတိတွင် အန္တရာယ်ကို မြင်သည့် အခါ လမ်းမှ ကျေးဇူးခံစာ သို့မဟုတ် နိဗ္ဗာန ကြီးလုံးခြင်း သို့ အနီးသည် ဟု အခန်းကို အပိတ်လုပ်သည်။ 'စန္တိကေ' (အနီးသည်) အဆိုအုပ်ခြင်း တဘုရား ဆီသို့ လမ်းခါလုံးခွင်း အစ ယုံခွင်းစေသည်။ အခန်း၏ အလယ်ဝင်ကျည့်ရှုခြင်း၏ လုံးကျီးမား အကျေးဇူးများကို အကျီအခြင်း ချုပ်တည်သည်။
Buddha
ဗုဒ္ဓဘာသာ မှ နောက်ထပ်
အားလုံးကြည့်ရန်ဆက်စပ်သော ဓမ္မသင်ကြားချက်များ
တူညီသော ဓမ္မသင်ကြားချက်၊ ဓမ္မအစဉ်အလာများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်သံ