ပုဏ္ဏပါတိဇာတ်

ဇေတဝန်ကျောင်းတွင် ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့ရှိ မူးယစ်ထားသော လူဆိုးအုပ်စုတစ်ခုက အနာထပိဏ္ဍိကကို လိမ်လည်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြောင်း သိရှိတော်မူသည်။ ဘုရားရှင်၏ သံဃာတော်အား ရက်ရောစွာ ထောက်ပံ့သော ကျော်ကြားသည့် ဘဏ္ဍာစောင့်ကြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မူးယစ်ဆေးထည့်ထားသော အရက်ရောင်းသည့် စင်ကို ထောင်ခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို မူးမေ့စေ၍ ခိုးယူရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ အနာထပိဏ္ဍိကက သူ့ကို အရက်သောက်ရန် တွန်းအားပေးနေသော လူများ၏ ကိုယ်ပိုင်အရက် တစ်စက်ပင် မသောက်ခဲ့ကြောင်း သတိပြုမိသည်။ သူသည် အစီအစဉ်ကို ဖော်ထုတ်ပြီး ထိုသူများကို မောင်းထုတ်ကာ၊ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုလုံးကို ဘုရားရှင်အား လျှောက်တင်ခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်က ဤလှည့်ကွက်နှင့် ဤရှာဖွေတွေ့ရှိမှုသည် ရှေးကာလ ပိုမိုအဝေးမှာ တစ်ကြိမ် ပြီးဆုံးခဲ့ပြီးသားဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။

ထိုအတိတ်ကာလ၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီး အုပ်စိုးစဉ်တွင် ဗောဓိသတ်သည် ဗာရာဏသီမြို့၏ ဘဏ္ဍာစောင့်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုလူဆိုးအုပ်စုကိုယ်တိုင်သည် ယခင်ဘဝတွင် တူညီသော အစီအစဉ်ဖြင့် သူ့ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ မူးယစ်ဆေးပါသော အရက်ကို ချက်ပြုတ်ကာ ခွက်များကို အစွန်းအထိ ဖြည့်ပြီး ပွဲတော်ရက်ရောမှု အကြောင်းကို နွေးထွေးသော အပြုံးဖြင့် သူ့အား ပေးခဲ့ကြသည်။

ငြင်းဆိုခြင်း သို့မဟုတ် ထိုနေရာတွင် သောက်ခြင်းကို မပြုဘဲ ဗောဓိသတ်က လူဆိုးတို့အား မင်းနှင့် ကိစ္စတစ်ခု ပြီးဆုံးပြီးမှ ဝမ်းသာစွာ ပါဝင်မည်ဟု ပြောပြီး ဆက်သွားခဲ့သည်။ စင်ထဲ ပြန်ရောက်သောအခါ၊ ရှေ့ရှိအရာကို ပိုမိုရှင်းလင်းသော မျက်စိဖြင့် ထပ်မံ ကြည့်ခဲ့သည်။

ခွက်များသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် အပြည့်ရှိနေပြီး၊ တစ်စက်မျှ မကုန်ဘဲ ဘယ်ခွက်ကမျှ မသောက်ရသေးပေ။ ဗောဓိသတ်သည် ထိုပြည့်ဝမှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း သိမြင်ခဲ့သည်။ ကောင်းမွန်သော အရက်ကို တကယ် ချက်ပြုတ်ခဲ့သူများဆိုလျှင် ဧည့်သည်အား မပေးမီ ကိုယ်တိုင် အရသာကို စမ်းကြည့်ပြီးဖြစ်မည်။ အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်လုံး၏ သခင်များ ကိုယ်ပိုင်အရက်ကို မထိရန် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းမှာ ထိုအရက်၏ ချို့ယွင်းချက်ကို သူတို့ အတိအကျ သိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဗောဓိသတ်က လူဆိုးတို့ကို တိုက်ရိုက် ပြောဆိုပြီး၊ သူတို့၏ မသောက်ရသေးသော ခွက်များသည် မည်သည့် စွပ်စွဲချက်ထက်မဆို ပို၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သူတို့ကို ပြစ်တင်နေကြောင်း ထောက်ပြသည်။ စစ်မှန်သော အိမ်ရှင်သည် ဧည့်သည်အား ပေးသောအရာကို လွတ်လပ်စွာ ဝေမျှတတ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ဖုံးကွယ်စရာ ဘာမျှ မကျန်တော့သဖြင့် လူဆိုးတို့သည် မိမိတို့ လှည့်ကွက်၏ ဖော်ထုတ်ခံရမှုကို မရင်ဆိုင်ရဲဘဲ နေရာမှ ထွက်ပြေးကြသည်။

ဘုရားရှင်သည် အနာထပိဏ္ဍိကကို လှည့်ဖြားရန် ကြိုးစားခဲ့သော မူးယစ်နေသည့် လူဆိုးများသည် ထိုအတိတ် ဗာရာဏသီတွင် ထိုနည်းတူ လှည့်ကွက်ကို ကိုယ်တော်အပေါ် ပထမဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော ထိုလူများ ပြန်လည် ဖြစ်ဆင်လာသူများ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်မှာ ရိုးရှင်းသော သတိထားမှုဖြင့် နှစ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်စေခဲ့သော ဘဏ္ဍာစောင့်ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ပါဠိတော်၏ ဇာတ်အမှတ် ၅၃ ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်ဟု ဆိုသော ဤဇာတ်ကြောင်းကို သူ့အပေါ် ကျင့်သုံးခဲ့သော လှည့်ကွက်သည် အသစ်အဆန်းမဟုတ်ကြောင်း၊ အလားတူ အာရုံစိုက်မှုအပေါ် ရှေးဦးစွာ ပျက်ကွက်ခဲ့သော အစီအစဉ်ဖြစ်ကြောင်း အနာထပိဏ္ဍိကအား ပြသရန် ပြောပြခြင်းဖြစ်သည်။

ဗောဓိသတ်၏ နောင်ရွေ့ခြင်း၊ စင်သို့ ပြန်လာမီ အခြားကိစ္စကို ဦးစားပေးခြင်းသည် ငြင်းဆိုခြင်းအရှိန်ထက်ပင် သူ့ကို ပို၍ကာကွယ်ခဲ့သည်။ မသောက်ဘဲ ထွက်သွားခြင်းသည် လူဆိုးတို့အား ပို၍ ဂရုစိုက်မှုနည်းသော ခရီးသွားကို စောင့်ဆိုင်းစေမည်သာ ဖြစ်သည်။ အစားထိုး ပြန်ရောက်ခြင်းက ဘာကို ဖော်ထုတ်မည်ကို တွေ့ခွင့်ပေးခဲ့သည်– ပူသော နေ့တွင် ရေငတ်နေသော ဧည့်သည်များ ကုန်ခန်းသင့်သည့် ခွက်များ၊ သူ ပထမဆုံး မြင်ခဲ့သည့်အချိန်ကဲ့သို့ပင် အပြည့်ရှိနေခြင်း။ သူ့စိတ်ရှည်မှုက သာမန် ဧည့်ဝတ်အခိုက်အတန့်ကို လူဆိုးတို့ အောင်မြင်နိုင်ရန် အခွင့်မရှိသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဇာတ်က နားထောင်သူအား သတိပြုစေလိုသည်မှာ လောဘသည် ဘဝများကြားတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်ဖြစ်ခြင်း သက်သက်မဟုတ်ဘဲ၊ လောဘ၏ သီးခြားမေ့လျော့မှုသည်လည်း အလားတူ ယုံယုံကြည်ကြည် ပြန်ဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အနာထပိဏ္ဍိကကို ဝိုင်းရံခဲ့သော လူဆိုးများသည် ဗာရာဏသီတွင် သူတို့ယခင်ဘဝများ ပြုခဲ့သော အမှားတူကို ပြုခဲ့ကြသည်– မိမိကိုယ်တိုင် မသောက်လိုသော အရက်ကို ပေးခြင်း။ သူတို့၏ မသောက်ရသေးသော ခွက်များကို ရှင်းလင်းသော မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရုံမျှဖြင့် အခြားသူတို့၏ ရေငတ်မှုနှင့် ကမန်းကတန်း ဆောင်ရွက်မှုထက် ပိုမခိုင်မြဲသော အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ဘဝနှစ်ခုနှင့် မြို့နှစ်မြို့ လုံးဝ ကွဲပြားသော်လည်း၊ လှည့်ကွက်နှင့် ထိုလှည့်ကွက်၏ အားနည်းချက် နှစ်ခုစလုံး ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ၊ အာရုံစိုက်မှု၏ တစ်ခုတည်းသော အလေ့အကျင့်လည်း ထိုလှည့်ကွက်ကို ဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်ဆဲ ဖြစ်သည်။