Shanti Mantra – Een Vedisch Vredesgebed

Deze mantra komt uit de Taittiriya Upanishad (hoofdstuk Shiksha Valli), een van de oudste teksten van de Indiase filosofie, geschat rond 600-300 v.Chr. Het is een van de beroemdste zogenaamde 'Shanti-mantra's' die aan het begin of einde van een studie van de Veda's werd gereciteerd.

De mantra is een gezamenlijke smeekbede van leraar en leerling: 'Moge Hij ons beiden beschermen, mogen we samen genieten, mogen we samen kracht ontwikkelen, moge onze studie helder en krachtig zijn, mogen we geen vijandschap jegens elkaar koesteren.' Het woord 'saha' (samen) benadrukt dat kennis niet in isolatie ontstaat, maar in een harmonieuze relatie.

De mantra eindigt drie keer met 'shanti' (vrede). Dit is bewust: de drie herhalingen verwijzen naar vrede op drie niveaus - fysiek (adhibhautika), innerlijk/mentaal (adhyatmika) en kosmisch/goddelijk (adhidaivika). Het is een traditionele afsluiting om alle mogelijke storingen van binnenuit en buitenaf weg te nemen.

In de Indiase traditie wordt deze mantra vaak gezongen met specifieke toonhoogtes (svara's) die mondeling zijn overgeleverd. Door de eeuwen heen is de exacte uitspraak via de guru-shishya (leraar-leerling) traditie onveranderd bewaard gebleven - sommige recitaties zijn tot in de 21e eeuw vrijwel identiek aan hoe ze 2500 jaar geleden geklonken moeten hebben.

Deze mantra werd niet zomaar ter ontspanning gezongen. Hij stond aan het begin van de studie van de hele Upanishad, die zelf weer een onderdeel is van de Veda's - de heiligste teksten van het hindoeïsme. Het bidden voor bescherming en wederzijds respect voordat men zich aan deze heilige kennis begaf, was een absolute noodzaak in de traditionele leefwijze.