मधुराष्टक
श्रीकृष्णाची गोडी
हे एक भक्तीपर काव्य आहे जे श्रीकृष्णाचे प्रत्येक पैलू आणि त्यांच्या सभोवतालचे सर्व काही गोड आहे असे आनंदाने घोषित करते. याचा उद्देश वाचकाला दैवी प्रेम आणि आश्चर्याने भरून टाकणे आहे.
श्लोक
त्याचे ओठ गोड, त्याचा चेहरा गोड, त्याचे डोळे गोड, त्याचे स्मित गोड; त्याचे हृदय गोड, त्याची चाल गोड—गोडीच्या प्रभूचे सर्व काही गोड आहे.
श्लोक 1
त्याचे बोलणे गोड, त्याचे आचरण गोड, त्याचे वस्त्र गोड, त्याचे लावण्यमय वाकणे गोड; त्याची हालचाल गोड, त्याचा भटकंती गोड—गोडीच्या प्रभूचे सर्व काही गोड आहे.
श्लोक 2
त्याची बासरी गोड, त्याच्या चरणांची धूळ गोड, त्याचे हात गोड, त्याचे पाय गोड; त्याचा नृत्य गोड, त्याची मैत्री गोड—गोडीच्या प्रभूचे सर्व काही गोड आहे.
श्लोक 3
त्याचे गाणे गोड, त्याचे पिणे गोड, त्याचे खाणे गोड, त्याची झोप गोड; त्याचे रूप गोड, त्याच्या कपाळावरील टिळा गोड—गोडीच्या प्रभूचे सर्व काही गोड आहे.
श्लोक 4
त्याच्या कृती गोड, त्याचा पलीकडे जाणे गोड, त्याची चोरी गोड, त्याचा आनंद गोड; त्याचा ओघ गोड, त्याचे शांतीकरण गोड—गोडीच्या प्रभूचे सर्व काही गोड आहे.
श्लोक 5
गुंजा गोड, पुष्पहार गोड, यमुना गोड, तिच्या लाटा गोड; पाणी गोड, कमळ गोड—गोडीच्या प्रभूचे सर्व काही गोड आहे.
श्लोक 6
गोपी गोड, त्यांची लीला गोड, मिलन गोड, मोक्ष गोड; दर्शन गोड, उपदेश गोड—गोडीच्या प्रभूचे सर्व काही गोड आहे.
श्लोक 7
गोप गोड, गायी गोड, त्याची काठी गोड, सृष्टी गोड; चिरडलेले गोड, पूर्ण झालेले गोड—गोडीच्या प्रभूचे सर्व काही गोड आहे.
श्लोक 8
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
बुधवार, गुरुवार व एकादशी
ब्राह्ममुहूर्त किंवा संध्याकाळची वेळ
तुळशीची पाने, लोणी-खडीसाखर व पिवळी फुले
- परम भक्ती, परमानंद व चिंतामुक्ती
पृष्ठभूमि
मधुराष्टक हा संस्कृत भजनांचा एक प्रसिद्ध ग्रंथ आहे जो पारंपरिकपणे वल्लभाचार्य यांना श्रेय दिला जातो, जे वैष्णव परंपरेतील सोळाव्या शतकातील तत्त्वज्ञ आणि कवी होते. पुष्टी मार्ग पंथातील भक्तिप्रथेचा भाग म्हणून, विशेषतः जन्माष्टमीसारख्या सणांदरम्यान किंवा दैनंदिन पूजेत कृष्णाच्या रूपाची, कृतींची आणि परिसराची गोडी स्तुती करण्यासाठी हे सहसा म्हटले जाते किंवा गायले जाते. या काव्याची सोपी आणि पुनरावृत्ती करणारी रचना ध्यान आणि सामूहिक गायनासाठी सुलभ करते.
या पाठाबद्दल
रचयिता: Vallabhacharya
Vallabhacharya च्या आणखी रचना
शुद्धाद्वैत (पुष्टिमार्ग) मधून आणखी
तुम्हाला माहीत आहे का?
लेखक
हा स्तोत्र, मधुराष्टकम, हे १५-१६ व्या शतकातील संत आणि तत्त्वज्ञ वल्लभाचार्य (१४७९-१५३१ इसवी) यांनी रचले आहे, जे वैष्णव धर्मातील पुष्टी मार्ग (कृपेचा मार्ग) परंपरेचे संस्थापक आहेत. त्यांनी हे संस्कृतमध्ये कृष्णाच्या सर्वव्यापी गोडव्यावर प्रेमळ ध्यान म्हणून लिहिले, आणि ते त्यांच्या अनुयायांसाठी दैनंदिन पठण म्हणून राहिले आहे.
रचना
'मधुराष्टकम' या शब्दाचा अर्थ 'गोडव्याचे आठ श्लोक' असा आहे. प्रत्येक आठ श्लोक कृष्णाच्या विविध पैलूंची यादी करतो — जसे की त्याचे स्मित, त्याची बासरी, त्याचा चाल, किंवा यमुना नदी देखील — आणि त्याच आवर्तनाने संपतो: 'गोडव्याच्या प्रभूचे सर्व काही गोड आहे.' 'मधुर' हा शब्द संपूर्ण रचनेत अगदी ६४ वेळा येतो, ज्यामुळे एक सम्मोहक, मंत्रासारखी लय निर्माण होते.
व्यापक प्रतिमा
हे स्तोत्र कृष्णाच्या शारीरिक वैशिष्ट्यांपासून (ओठ, डोळे, हात, पाय) त्याच्या कृती (नृत्य, खाणे, बोलणे) आणि त्याच्या परिसर (गायी, यमुना, हार) पर्यंत गोड गोष्टींची एक आश्चर्यकारक श्रेणी व्यापते. हे भक्ताच्या विश्वासाचे दर्शन देते की कृष्णाशी संबंधित प्रत्येक गोष्ट, कितीही लहान असली तरी, दिव्य गोडवा आणि कृपेने भरलेली आहे.
तात्त्विक वळण
'मधुरपती' (मधुराचा प्रभु) हे नाव एक हुशार दुहेरी अर्थ आहे. हे थेट कृष्णाला 'गोडव्याचा प्रभु' म्हणून संबोधते, पण त्याचा जन्म झालेल्या पवित्र शहर मथुरा कडे देखील इशारा करते. पुष्टी मार्ग परंपरेत, हे स्तोत्र फक्त कविता नाही — तर कृष्णाच्या कृपेने जगाला गोड अनुभवण्याचे एक साधन आहे, जे खाणे किंवा झोपणे यासारख्या सामान्य कृत्यांनाही भक्तीच्या कृत्यांमध्ये बदलते.
Krishna
हिंदू धर्म से और
सभी देखेंसंबंधित शिकवणी
तीच शिकवण, विविध परंपरांमध्ये प्रतिध्वनीत
