মধুৰাষ্টকম (শ্ৰীকৃষ্ণৰ মাধুৰ্য স্তুতি)
এই আঠ শাৰীৰ ভক্তিমূলক স্তোত্রটোত শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰতিটো দিশ – তেওঁৰ মুখ, হাত, বাঁহী, নৃত্য, গীত আদি – মধুৰ (মিঠা) বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই স্তোত্র পঢ়িলে ভক্তই কৃষ্ণৰ মাধুৰ্য অনুভৱ কৰিব পাৰে।
পদসমূহ
অধৰ মধুৰ, বদন মধুৰ, নয়ন মধুৰ, হাস্য মধুৰ। হৃদয় মধুৰ, গমন মধুৰ—মধুৰাধিপতিৰ সকলোৱেই মধুৰ।
শ্লোক 1
বচন মধুৰ, চৰিত মধুৰ, বস্ত্ৰ মধুৰ, বলিত (বঙ্কিম) ৰূপ মধুৰ। চলিত মধুৰ, ভ্ৰমিত মধুৰ—মধুৰাধিপতিৰ সকলোৱেই মধুৰ।
শ্লোক 2
বেণু মধুৰ, ৰেণু মধুৰ, পাণি মধুৰ, পদযুগল মধুৰ। নৃত্য মধুৰ, সখ্য মধুৰ—মধুৰাধিপতিৰ সকলোৱেই মধুৰ।
শ্লোক 3
গীত মধুৰ, পীত (পান কৰা) মধুৰ, ভুক্ত (ভোজন) মধুৰ, সুপ্ত (শয়ন) মধুৰ। ৰূপ মধুৰ, তিলক মধুৰ—মধুৰাধিপতিৰ সকলোৱেই মধুৰ।
শ্লোক 4
কৰণ (আচৰণ) মধুৰ, তৰণ (উদ্ধাৰ) মধুৰ, হৰণ (হৰণ) মধুৰ, ৰমণ (ক্ৰীড়া) মধুৰ। বমিত (বৰ্ষণ) মধুৰ, শমিত (শান্তি) মধুৰ—মধুৰাধিপতিৰ সকলোৱেই মধুৰ।
শ্লোক 5
গুঞ্জা (গুঞ্জা মালা) মধুৰা, মালা মধুৰা, যমুনা মধুৰা, তৰঙ্গ মধুৰা। সলিল মধুৰ, কমল মধুৰ—মধুৰাধিপতিৰ সকলোৱেই মধুৰ।
শ্লোক 6
গোপী মধুৰা, লীলা মধুৰা, যুক্ত (মিলন) মধুৰ, মুক্ত (মুক্তি) মধুৰ। দৃষ্ট মধুৰ, শিষ্ট (সুশীল) মধুৰ—মধুৰাধিপতিৰ সকলোৱেই মধুৰ।
শ্লোক 7
গোপ (গোপাল) মধুৰ, গাৱ (গৰু) মধুৰা, যষ্টি (লাঠি) মধুৰা, সৃষ্টি মধুৰা। দলিত (মৰ্দিত) মধুৰ, ফলিত (সাফল্য) মধুৰ—মধুৰাধিপতিৰ সকলোৱেই মধুৰ।
শ্লোক 8
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Wednesday (Budhwar), Thursday (Guruwar) & Ekadashi
Early Morning (Brahma Muhurta) or Sandhya (Twilight)
Tulsi leaves, Butter (Makhan), Mishri, Yellow flowers & Chandan
- Awakening of pure divine love (Prema Bhakti), mental joy, and freedom from anxiety
পৃষ্ঠভূমি
এই স্তোত্রটো ষোড়শ শতিকাৰ বৈষ্ণৱ সাধক বল্লভাচার্যৰ ৰচনা বুলি পৰম্পৰাগতভাৱে বিশ্বাস কৰা হয়। ই পুষ্টি মাৰ্গ নামৰ ভক্তি ধাৰাৰ সৈতে জড়িত। ভক্তসকলে পুৱা-গধূলি বা জন্মাষ্টমীৰ দৰে বিশেষ দিনত এই স্তোত্র গাই কৃষ্ণৰ মাধুৰ্য স্মৰণ কৰে। এই স্তোত্রৰ প্ৰতিটো শাৰীৰ শেষত 'মধুৰাধিপতি' (মিঠাৰ অধিপতি) শব্দটো আছে, যি কৃষ্ণৰ প্ৰতি ভক্তি দৰ্শায়।
এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Vallabhacharya
Vallabhacharyaৰ অধিক ৰচনা
শুদ্ধাদ্বৈত (পুষ্টিমাৰ্গ)ৰ পৰা অধিক
আপুনি জানেনে?
ৰচয়িতা আৰু সময়কাল
মধুৰাষ্টকম্ ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ মাধুৰ্য্যক স্তুতি কৰা এক বিখ্যাত সংস্কৃত স্তোত্র। ইয়াৰ ৰচয়িতা আছিল ষোড়শ শতিকাৰ বৈষ্ণৱ সাধক বল্লভাচাৰ্য (১৪৭৯–১৫৩১ খ্ৰীষ্টাব্দ), যি পুষ্টি মাৰ্গ নামৰ ভক্তি ধাৰাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ এই স্তোত্রত কৃষ্ণৰ প্ৰতিটো অংগ, কৰ্ম আৰু পৰিৱেশকে ‘মধুৰ’ (মিঠা) বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।
গঠন আৰু শৈলী
এই স্তোত্রত আঠটি শ্লোক আছে, সেয়ে ইয়াক ‘অষ্টকম্’ বোলা হয়। প্ৰতিটো শ্লোকত চাৰি বা পাঁচটা ‘মধুৰং’ শব্দ থকা বস্তু বা কাৰ্য্যৰ উল্লেখ আছে, আৰু শেষত ‘মধুৰাধিপতেঃ অখিলং মধুৰম্’ (মধুৰতাৰ অধিপতি কৃষ্ণৰ সকলোৱেই মধুৰ) বুলি একে ধৰাৰে অন্ত পৰে। শ্লোকসমূহত ‘মধুৰং’ শব্দটোৰ পুনৰাবৃত্তিয়ে এটা সুমধুৰ ছন্দ সৃষ্টি কৰিছে।
মধুৰাধিপতি শব্দৰ তাৎপৰ্য
‘মধুৰাধিপতি’ শব্দটোৱে কৃষ্ণক ‘মধুৰতাৰ স্বামী’ বা ‘মাধুৰ্য্যৰ অধিপতি’ বুলি অভিহিত কৰিছে। ইয়াত ‘মধু’ শব্দৰ অৰ্থ কেৱল মিঠা নহয়, বৰঞ্চ আনন্দ, সৌন্দৰ্য্য আৰু প্ৰেমৰো প্ৰতীক। বল্লভাচাৰ্যৰ মতে কৃষ্ণৰ প্ৰতিটো বস্তুতে এই দিব্য মাধুৰ্য্য নিহিত আছে, সেয়া তেওঁৰ ওঁঠ, বাঞ্ছ, বাঁহী বা যমুনাৰ ঢৌৱেই হওক।
বৈষ্ণৱ সাহিত্যত স্থান
মধুৰাষ্টকম্ কৃষ্ণ ভক্তিৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় স্তোত্র। ইয়াত শ্ৰীকৃষ্ণৰ লীলা, বেশ, আৰু প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ (যেনে যমুনা, পদ্ম)কো মধুৰ বুলি কোৱা হৈছে। পুষ্টি মাৰ্গৰ অনুগামীসকলে ইয়াক নিত্য প্ৰাৰ্থনা হিচাপে গায়। স্তোত্রটোৰ সহজ ভাষা আৰু পুনৰাবৃত্তিমূলক শৈলীয়ে ইয়াক ধ্যান আৰু জপৰ বাবে উপযোগী কৰি তুলিছে।
Krishna
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
