ဥစ္ဆင်္ဂဇာတ်

ပါဠိတော် ဇာတ်အမှတ် ၆၇ ကို ဘုရားရှင်က ကောသလတိုင်းရှိ ရွာတစ်ရွာမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရည်ညွှန်း၍ ဟောကြားတော်မူသည်။ မှားယွင်းစွာ အပြစ်တင်ခံရသော ယောက်ျားသုံးဦးကို ကောသလမင်းထံမှ လွတ်မြောက်အောင် သူမ ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့ သူမ တင်ပြခဲ့သော ဆင်ခြင်ချက်သည် တူညီသော အခြေအနေတွင် မင်း၏ စိတ်ကို ရှေးတစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားစေခဲ့ကြောင်း ပြသရန် ဘုရားရှင်က ဤဇာတ်ကိုပင် ပြန်ဖော်ပြတော်မူသည်။

အပြစ်မဲ့သော ယောက်ျားသုံးဦး၊ ခင်ပွန်း၊ သူ၏ သား နှင့် မိန်းမ၏ ညီတို့သည် ရွာစွန်ရှိ လယ်ကွင်းတွင် ထွန်ယက်နေကြသည်။ ဓားပြအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ခရီးသွားတစ်ဦးကို ဓားပြပြီးနောက် ထိုလယ်ကွင်းတစ်လျှောက် ပြေးလွှားရာ လုယူထားသော ပစ္စည်းအပိုင်းအစများကို ကျယ်ပြန့်သော လယ်ကြောများတွင် ပျံ့ကျဲခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော် ရဲတပ်များ လိုက်လံ၍ ရောက်လာပြီး လယ်သမား သုံးဦးကို စွန့်ပစ်ထားသော ပစ္စည်းများနားတွင် တွေ့ရှိကာ ကျူးလွန်သူများအဖြစ် ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။

ဘုရင့်တရားရုံးသို့ ဆွဲခေါ်ခံရသော လယ်သမားသုံးဦးသည် ၎င်းတို့ လယ်ထွန်နေခဲ့သော ကွင်းတွင် ခိုးပစ္စည်းများ ပျံ့ကျဲနေသည်ဆိုသော ပုံစံအရ အထင်ရှားဆုံး သက်သေများကို ရင်ဆိုင်ရသည်။ တရားရုံးက ထပ်မံ စုံစမ်းစရာ အကြောင်းမရှိဟု ယူဆပြီး သုံးဦးစလုံးကို သေဒဏ်စီရင်ခဲ့သည်။

ဤဆိုးရွားသော သတင်းကို ကြားသောအခါ ခင်ပွန်း၊ သား နှင့် ညီ သုံးဦးလုံး တပြိုင်နက် အပြစ်ပေးခံရသော အမျိုးသမီးသည် နန်းတော်တံခါးဝသို့ ပြေးသွားပြီး ငိုကြွေးခဲ့သည်။ နေ့တိုင်း လက်များကို မြှောက်ကာ ညည်းတွားခဲ့ရာ သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖြတ်သန်းသွားလာသူ မည်သူမျှ လျစ်လျူရှုနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူမ၏ မပြတ်သော စိတ်ရှည်မှုကြောင့် စိတ်ထိခိုက်သွားသော မင်းက သူမကို ဘုရင်ခန်းမသို့ ခေါ်ယူပြီး ဘုရင့်ကျေးဇူးအဖြစ် သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦး၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးမည်ဟု ပြောကြားသည်။ ခင်ပွန်း၊ သား သို့မဟုတ် ညီ ဘယ်သူကို ကယ်တင်လိုသနည်းဟု ရိုးရှင်းစွာ မေးမြန်းသည်။

မျက်ရည်သုတ်ရင်း အမျိုးသမီးသည် ခေါင်းကို ငုံ့ဦးညွှတ်ပြီး ရွေးချယ်မည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြသည်။ နာမည်သာ ပြောပြီး မင်းကို အဘယ်ကြောင့်ဟု တွေးစေခြင်းထက် ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ရှင်းပြခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ထပ်မံ လက်ထပ်နိုင်ပြီး နောက်ခင်ပွန်းတစ်ဦးမှ နောက်သား တစ်ယောက်ကို မွေးဖွားနိုင်သေးကြောင်း ဆိုသည်။

သို့သော် သူမ၏ မိဘနှစ်ပါးသည် မီးသုဿာန်တွင် ကြာမြင့်စွာ မြှုပ်နှံခံထားရပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ဤဘဝတွင် အခြားသော မိခင်ဝမ်းတစ်ခုမှ ညီတစ်ဦးကို နောက်ထပ် မမွေးဖွားနိုင်တော့ကြောင်း ဆက်လက် ပြောဆိုသည်။ ခင်ပွန်း သို့မဟုတ် သား ဆုံးရှုံးခြင်းသည် နာကျင်သော်လည်း ရှေ့ရှိနှစ်များက အနည်းငယ် အစားထိုးနိုင်သော်လည်း၊ ညီဖြစ်သူ ပျောက်ဆုံးသွားပါက သူမ၏ အနာဂတ်တွင် မည်သည့်အရာမျှ ပြန်ပြင်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ဆိုသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် မင်းအား အထူးသဖြင့် ညီ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးရန် တောင်းဆိုသည်။ ခင်ပွန်း သို့မဟုတ် သားထက် ညီကို ပိုချစ်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူမ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်အတွက် ပြန်လည်ရရှိနိုင်သော လမ်းကြောင်း မပေးနိုင်သော အတိအကျ ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မင်းသည် သူမ၏ ရှင်းလင်းပြီး ဆင်ခြင်ထားသော ဉာဏ်ကို အလွန် ချီးကျူးမိသည်။ သူမ၏ မွေးရာမိသားစုအပေါ် သစ္စာရှိမှုကို လက်ထပ်ထားသော မိသားစုထက် ပိုမို သဘောကျသည်ကို တွေ့ရသည်။ တရားရုံး အပေါင်းရှေ့တွင် သူမ၏ ပညာကို ချီးကျူးပြီး၊ သူမ၏ ရိုးသားမှုကြောင့် ညီသာမက ခင်ပွန်းနှင့် သားကိုလည်း လွတ်မြောက်စေမည်ဟု ကြေညာသည်။ ထိုဆင်ခြင်ချက်က ၎င်းတို့အားလုံးအတွက် ရရှိခဲ့သော ဂုဏ်ပြုမှုအဖြစ် ရွှေနှင့် အဝတ်များဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်ပို့လိုက်သည်။

မင်းကို နောက်ဆုံး ယုံကြည်စေခဲ့သည်မှာ ကရုဏာကို ခံစားချက်ဖြင့် တောင်းဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ၊ ထိုဖိအားအောက်တွင် လူအနည်းငယ်သာ လုပ်ရန် တောင်းဆိုခံရသော ဆုံးရှုံးမှုအကြောင်းကို အသံထွက်၍ ဆင်ခြင်ရန် အမျိုးသမီး၏ အလိုရှိမှုသာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အဖြေသည် တစ်ဖန် အစားထိုးနိုင်သော ဆုံးရှုံးမှု အမျိုးအစားနှင့် မပြန်နိုင်သော အမျိုးအစားကြား ခွဲခြားမှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုခွဲခြားချက်ရှင်းလင်းမှုကြောင့် မင်းကို ချော့မော့ခြင်း သို့မဟုတ် လှည့်စားခြင်း မရှိဘဲ၊ သူမ နာမည်ခေါ်ခွင့်ရခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသာမက သူမချစ်သော သုံးဦးလုံးကို နောက်ဆုံးတွင် ကယ်တင်ခဲ့သည်။