ଅଚ୍ୟୁତଂ କେଶବଂ
ବିଷ୍ଣୁ, ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପବିତ୍ର ନାମମାଳା ଗୁନ୍ଥୁଥିବା ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ସଂସ୍କୃତ ଭଜନ, ଯାହା ଅଚ୍ୟୁତାଷ୍ଟକମ୍ର ଶ୍ଲୋକ ୧ରୁ ଗାଯାଏ।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ମୁଁ ଅବିନାଶୀ କେଶବ, କୃଷ୍ଣ, ଦାମୋଦର — ରାମ, ନାରାୟଣ, ଜାନକୀବଲ୍ଲଭ; ଶ୍ରୀଧର, ମାଧବ, ଗୋପୀମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟତମ — ଜାନକୀନାଥ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରୁଛି।
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ବୁଧବାର, ଗୁରୁବାର ଓ ଏକାଦଶୀ
ପ୍ରାତଃକାଳ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ତୁଳସୀ ପତ୍ର, ଲହୁଣୀ, ମିଶ୍ରି ଓ ହଳଦିଆ ଫୁଲ
- ନିର୍ମଳ ଭକ୍ତି, ପରମାନନ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତା ମୁକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ପଦଟି ହିନ୍ଦୁ ଭକ୍ତି ଅଭ୍ୟାସରେ (ଭକ୍ତି) ସାଧାରଣତଃ ବ୍ୟବହୃତ ଏକ ପାରମ୍ପରିକ ସଂସ୍କୃତ ଶ୍ଲୋକ (କାବ୍ୟିକ ପଦ)। ଏହା ବୃହତ୍ ବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରାର ଅନ୍ତର୍ଗତ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁ ଓ ତାଙ୍କ ଅବତାରମାନଙ୍କୁ, ବିଶେଷତଃ ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ। ଏଭଳି ପଦ ପ୍ରାୟତଃ ଦୈନିକ ପ୍ରାର୍ଥନା (ପୂଜା), ଧ୍ୟାନ, କିମ୍ବା ଭକ୍ତି ଓ ଆନ୍ତରିକ ଶାନ୍ତି ବିକଶିତ କରିବା ପାଇଁ ଜପ (ନାମ ପୁନରାବୃତ୍ତି) ରୂପେ ପାଠ କରାଯାଏ। ନାମଗୁଡ଼ିକ — ଯଥା ଅଚ୍ୟୁତ (ଅବିନାଶୀ), ଦାମୋଦର (ପ୍ରେମରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା) ଏବଂ ଜାନକୀ-ବଲ୍ଲଭ (ସୀତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ) — ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱଭାବ ଓ କୃପାର ଏକ ଭିନ୍ନ ଦିଗ ପ୍ରକାଶ କରେ। ଏହି ପଦ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଚିତ ବୋଲି ପରମ୍ପରାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଥିବା ଅଚ୍ୟୁତାଷ୍ଟକମ୍ ସ୍ତୋତ୍ରର ଶ୍ଲୋକ ୧ର ଲୋକପ୍ରିୟ ଗାୟନ ରୂପ। ଛପା ପାଠ (sanskritdocuments.org) ଏହାର ପ୍ରଥମ ପଙ୍କ୍ତିକୁ ‘ରାମନାରାୟଣଂ କୃଷ୍ଣଦାମୋଦରଂ ବାସୁଦେବଂ ହରିମ୍’ ରୂପେ ଦିଏ, ଯେତେବେଳେ କି ଭଜନରେ ସେହି ପଙ୍କ୍ତି ବଦଳାଇ ଗାଯାଏ; ଦ୍ୱିତୀୟ ପଙ୍କ୍ତି ଉଭୟରେ ସମାନ।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Adi Shankaracharya · Classical Philosopher-Saint · 8th century CE, Kaladi (Kerala)
A philosopher and monk born in Kaladi, Kerala, credited with systematizing Advaita Vedanta (non-dual philosophy) and establishing four monastic seats (mathas) across India. Alongside his commentaries on the Upanishads and Brahma Sutras, he composed numerous devotional hymns to various deities in classical Sanskrit.
Adi Shankaracharyaଙ୍କ ଅଧିକ ରଚନା
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ଗଠନ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ
ଏହି ପଦ ଅଚ୍ୟୁତାଷ୍ଟକମ୍ର ଶ୍ଲୋକ ୧ର ଗାୟନ ରୂପ, ଏକ ସ୍ତୁତି ଯାହା କୃଷ୍ଣ ଓ ରାମ ଅବତାରରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅନେକ ନାମ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାମ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିବ୍ୟ ଗୁଣ କିମ୍ବା ଲୀଳାକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ; ଯଥା ‘ଦାମୋଦର’ (ରଜ୍ଜୁରେ ବନ୍ଧା) ନାମ ଯଶୋଦା ମାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶିଶୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବନ୍ଧନ ଲୀଳାକୁ ସୂଚିତ କରେ।
ନାମର କ୍ରମ
ଏହି ପଦ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାମ (ଅଚ୍ୟୁତ, କେଶବ, କୃଷ୍ଣ, ଦାମୋଦର) କୁ ରାମଙ୍କ ନାମ (ରାମ, ନାରାୟଣ, ଜାନକୀ-ବଲ୍ଲଭ, ରାମଚନ୍ଦ୍ର) ସହିତ ଯୋଡ଼େ, ଏବଂ ଶ୍ରୀଧର ଓ ମାଧବ ଭଳି ସାଧାରଣ ବିଶେଷଣ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରେ। ଏହି ଗଠନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅବତାରମାନଙ୍କ ଏକତ୍ୱ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଏ।
ମୁଖ୍ୟ ନାମର ଅର୍ଥ
‘ଅଚ୍ୟୁତ’ର ଅର୍ଥ ଅଟଳ ବା ଅବିନାଶୀ। ‘କେଶବ’ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କେଶୀ ଦାନବର ବଧକର୍ତ୍ତା, କିମ୍ବା ସୁନ୍ଦର କେଶଧାରୀ ରୂପେ ସୂଚିତ କରେ। ‘ଜାନକୀ-ବଲ୍ଲଭ’ର ଅର୍ଥ ସୀତା (ଜାନକୀ)ଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଯାହା ସହଧର୍ମିଣୀ ପ୍ରତି ରାମଙ୍କ ଭକ୍ତିକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ।
ଭକ୍ତି ଅଭ୍ୟାସ
ସୁରକ୍ଷା, ଶାନ୍ତି ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ଦୈନିକ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଗାନ କରନ୍ତି। ନାମର ପୁନରାବୃତ୍ତି (ନାମସ୍ମରଣ) ଭକ୍ତିଯୋଗର ଏକ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଅଭ୍ୟାସ, ଯାହା ମନକୁ ପବିତ୍ର କରେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇଯାଏ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ।
କାବ୍ୟ ରୂପ
ଏହି ପଦ ସଂସ୍କୃତ ସ୍ତୋତ୍ରର ସାଧାରଣ ଛନ୍ଦରେ ରଚିତ, ଯାହା ଏହାକୁ ମନେ ରଖିବା ଓ ଗାନ କରିବା ସହଜ କରେ। ସମାସ (ଯୌଗିକ ଶବ୍ଦ)ର ବ୍ୟବହାର ଏକ ପଙ୍କ୍ତିରେ ଏକାଧିକ ଅର୍ଥ ଭରେ, ଯାହା ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଂସ୍କୃତ ଭକ୍ତି କାବ୍ୟର ଏକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ।
Krishna
ହିନ୍ଦୁ dharm ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ
