ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଚାଳିଶା

ହେ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ, କୃପା କର, ହୃଦୟରେ ବାସ କର। ମନୋକାମନା ସିଦ୍ଧ କର, ମୋର ଆଶା ପୂରଣ କର।

ଏହି ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା, ହାତ ଯୋଡ଼ି ବିନତି କରେ। ସବ ବିଧି ସୁବାସ କର, ଜୟ ଜନନୀ ଜଗଦମ୍ବିକା।

ହେ ସିନ୍ଧୁ ସୁତା, ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରେ। ମୋତେ ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ବିଦ୍ୟା ଦିଅ। ତୁମ ସମାନ କୌଣସି ଉପକାରୀ ନାହିଁ। ସବ ବିଧି ମୋର ଆଶା ପୂରଣ କର।

ଜୟ ଜୟ ଜଗତ ଜନନୀ ଜଗଦମ୍ବା। ସବକର ତୁମେ ହିଁ ଆଶ୍ରୟ। ତୁମେ ହିଁ ସବ ଘଟ ଘଟ ବାସୀ। ଏହି ଆମର ବିଶେଷ ବିନତି।

ଜଗଜନନୀ ଜୟ ସିନ୍ଧୁ କୁମାରୀ। ଦୀନଙ୍କର ତୁମେ ହିତକାରୀ। ନିତ୍ୟ ତୁମକୁ ବିନତି କରେ ମହାରାଣୀ। କୃପା କର ଜଗ ଜନନୀ ଭବାନୀ।

କେଉଁ ବିଧି ତୁମର ସ୍ତୁତି କରିବି? ମୋର ଅପରାଧ ଭୁଲି ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର। କୃପା ଦୃଷ୍ଟି ମୋ ଆଡ଼କୁ ଚାହାଁ। ଜଗଜନନୀ, ମୋର ବିନତି ଶୁଣ।

ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ଜୟ, ସୁଖର ଦାତା। ଆମର ସଙ୍କଟ ହର, ହେ ମାତା। ଯେତେବେଳେ ବିଷ୍ଣୁ କ୍ଷୀରସିନ୍ଧୁ ମନ୍ଥନ କଲେ, ଚଉଦ ରତ୍ନ ସିନ୍ଧୁରେ ମିଳିଲା।

ଚଉଦ ରତ୍ନ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସୁଖରାଶି। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସେବା କଲ, ଦାସୀ ହୋଇ। ଯେତେବେଳେ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଭୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ରୂପ ବଦଳାଇ ସେଠାରେ ସେବା କଲ।

ସ୍ୱୟଂ ବିଷ୍ଣୁ ଯେତେବେଳେ ନର ତନୁ ଧାରଣ କଲେ, ଅବଧପୁରୀରେ ଅବତାର ନେଲେ। ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଜନକପୁରରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇ, ହୃଦୟ ପୁଲକିତ ହୋଇ ସେବା କଲ।

ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ତୁମକୁ ଆପଣାଇଲେ। ବିଶ୍ୱ ବିଦିତ, ତ୍ରିଭୁବନର ସ୍ୱାମୀ। ତୁମ ସମାନ ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତି ଆଉ ନାହିଁ। କେତେ ଦୂର ମହିମା କହି ବଖାଣିବି?

ମନ, କର୍ମ, ବଚନରେ ସେବା କରେ, ମନ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଏ। ଛଳ, କପଟ ଓ ଚତୁରାଈ ତ୍ୟାଗ କରି, ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ମନ ଲଗାଇ ପୂଜା କରେ।

ଆଉ ଏକ କଥା ମୁଁ ବୁଝାଇ କହେ। ଯେ ଏହି ପାଠ ମନ ଲଗାଇ କରେ, ତାକୁ କୌଣସି କଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ। ସେ ମନ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଏ।

ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି ଜୟ ଦୁଃଖ ନିବାରିଣୀ। ତ୍ରିବିଧ ତାପ ଭବ ବନ୍ଧନ ହାରିଣୀ। ଯେ ଏହି ଚାଳିଶା ପଢ଼େ କି ପଢ଼ାଏ, ଧ୍ୟାନ ଲଗାଇ ଶୁଣେ କି ଶୁଣାଏ।

ତାକୁ କୌଣସି ରୋଗ ସତାଏ ନାହିଁ। ପୁତ୍ର ଆଦି ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ପାଏ। ପୁତ୍ରହୀନ ଓ ସମ୍ପତ୍ତିହୀନ, ଅନ୍ଧ, ବଧିର, କୁଷ୍ଠୀ, ଅତି ଦୀନ।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଡାକି ପାଠ କରାଏ। ହୃଦୟରେ କଦାପି ସନ୍ଦେହ ନ ଆଣେ। ଦିନ ଚାଳିଶା ପାଠ କରାଏ। ତାହା ଉପରେ ଗୌରୀଶ କୃପା କରନ୍ତି।

ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ବହୁତ ପାଏ। କାହାର କମି ନ ଆସେ। ଯେ ବାର ମାସ ପୂଜା କରେ, ତାହା ସମାନ ଧନ୍ୟ ଆଉ କେହି ନାହିଁ।

ପ୍ରତିଦିନ ମନରେ ପାଠ କରେ, ତାହା ସମାନ ଜଗତରେ କେହି ନାହିଁ। ବହୁବିଧି କ'ଣ ମୁଁ ବଡ଼ାଇ କରିବି? ଧ୍ୟାନ ଲଗାଇ ପରୀକ୍ଷା ନିଅ।

ବିଶ୍ୱାସ କରି ବ୍ରତ ନେମ କରେ। ସିଦ୍ଧ ହୁଏ, ହୃଦୟରେ ପ୍ରେମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭବାନୀ। ସବରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହୁଅ, ହେ ଗୁଣ ଖାନୀ।

ତୁମର ତେଜ ପ୍ରବଳ ଜଗତରେ। ତୁମ ସମାନ ଦୟାଳୁ କେହି ନାହିଁ। ମୋତେ ଅନାଥର ସୁଧ ଏବେ ନିଅ। ସଙ୍କଟ କାଟି ଭକ୍ତି ମୋତେ ଦିଅ।

ଭୁଲ ଚୁକ କ୍ଷମା କର ମୋର। ମୋର ଦଶା ଦେଖି ଦର୍ଶନ ଦିଅ। ଦର୍ଶନ ବିନା ଅଧିକାରୀ ବ୍ୟାକୁଳ। ତୁମ ବିନା ମୁଁ ଭାରୀ ଦୁଃଖ ସହେ।

ମୋ ତନରେ ଜ୍ଞାନ ବୁଦ୍ଧି ନାହିଁ। ତୁମେ ସବ ଜାଣ ଆପଣା ମନରେ। ଚତୁର୍ଭୁଜ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ମୋର କଷ୍ଟ ଏବେ ନିବାରଣ କର।

କେଉଁ ପ୍ରକାରେ ମୁଁ ବଡ଼ାଇ କରିବି? ମୋତେ ଜ୍ଞାନ ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିକତା ନାହିଁ।

ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି ଦୁଃଖ ହାରିଣୀ, ଶୀଘ୍ର ସବ ତ୍ରାସ ହର। ଜୟତି ଜୟତି ଜୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଶତ୍ରୁକୁ ନାଶ କର।

ରାମଦାସ ନିତ୍ୟ ଧ୍ୟାନ ଧରି, ହାତ ଯୋଡ଼ି ବିନୟ କରେ। ହେ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଏ ଦାସ ଉପରେ, ଦୟାର କୋର କର।