ଶ୍ରୀ ଗଣେଶ ଚାଳିଶା

ଜୟ ହେଉ ଗଣପତିଙ୍କୁ, ଯିଏ ସୁଗୁଣର ଆଶ୍ରୟ, କବିମାନଙ୍କ ମୁଖରେ କୃପାବିଷ୍ଟ । ବିଘ୍ନନାଶକ ଓ ମଙ୍ଗଳକାରୀ, ଜୟ ଜୟ ଗିରିଜାନନ୍ଦନ ।

ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଗଣପତି, ଗଣଙ୍କର ରାଜା । ତୁମେ ମଙ୍ଗଳର ଭରଣକର୍ତ୍ତା ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର କରଣ ।

ଜୟ ହେଉ ଗଜାନନ, ସୁଖର ଦାତା । ତୁମେ ବିଶ୍ୱବିନାୟକ ଓ ବୁଦ୍ଧିର ବିଧାତା ।

ବକ୍ର ଶୁଣ୍ଢ ଓ ପବିତ୍ର କର, ଅତି ସୁନ୍ଦର । କପାଳରେ ତିଳକ ଓ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ, ମନକୁ ମୋହିତ କରେ ।

ମଣି ଓ ମୁକ୍ତାମାଳ ତୁମ ବକ୍ଷରେ ଶୋଭିତ । ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁକୁଟ ଶିରରେ, ନୟନ ବିଶାଳ ।

ହସ୍ତରେ ପୁସ୍ତକ, କୁଠାର, ତ୍ରିଶୂଳ । ମୋଦକ ଭୋଗ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପୁଷ୍ପ ପ୍ରିୟ ।

ସୁନ୍ଦର ପୀତାମ୍ବର ତନୁରେ ଭୂଷିତ । ପାଦରେ ପାଦୁକା, ମୁନିଙ୍କ ମନରେ ଶୋଭିତ ।

ଧନ୍ୟ ହେ ଶିବପୁତ୍ର, ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କ ଭାଇ । ଗୌରୀଙ୍କ ଲାଳନ, ବିଶ୍ୱବିଖ୍ୟାତ ।

ଋଦ୍ଧି ଓ ସିଦ୍ଧି ତୁମ ଚାମର ସୁଧାରନ୍ତି । ମୂଷିକବାହନ ଦ୍ୱାରରେ ଶୋଭାପାଏ ।

କହୁଛି ତୁମର ଜନ୍ମର ଶୁଭ କଥା । ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଅତି ମଙ୍ଗଳକାରୀ ।

ଥରେ ଗିରିରାଜପୁତ୍ରୀ ପାର୍ବତୀ । ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଭାରି ତପସ୍ୟା କଲେ ।

ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା ବେଳେ । ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଆସିଲ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ।

ଅତିଥି ବୋଲି ଜାଣି ପାର୍ବତୀ ଆନନ୍ଦରେ । ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ସେବା କଲେ ତୁମର ।

ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ତୁମେ ବର ଦେଲ । ମାତା-ପୁତ୍ରଙ୍କ ହିତରେ ଯାହା ତପ କରାଯାଇଛି ।

ତୁମକୁ ପୁତ୍ର ମିଳିବ ବିଶାଳ ବୁଦ୍ଧିର । ଗର୍ଭଧାରଣ ବିନା ଏହି ସମୟରେ ।

ଗଣନାୟକ, ଗୁଣ ଓ ଜ୍ଞାନର ଭଣ୍ଡାର । ପ୍ରଥମ ପୂଜ୍ୟ, ଭଗବାନର ରୂପ ।

ଏହା କହି ତୁମେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଗଲ । ପାଲଣାରେ ଏକ ବାଳକ ପ୍ରଗଟ ହେଲା ।

ବାଳକକୁ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ହସିଲେ । ଉର ଭିତରେ ସୁଖର ସୀମା ନ ରହିଲା ।

ଗୋଦରେ ଲାଳନ କଲେ ଶିବ ଓ ଉମା । ଆକାଶରୁ ଦେବତାମାନେ ପୁଷ୍ପ ବର୍ଷାଇଲେ ।

ସମଗ୍ର ଲୋକରେ ଉତ୍ସବ ବଢ଼ିଗଲା । ମନ୍ଦିରରେ ଶଙ୍ଖ ଓ ଶହନାଇ ବାଜିଲା ।

ଋଷିମାନେ ନାମକରଣ କଲେ । ଶ୍ରୀ ଗଣେଶ ନାମ ଶୁଭ ଦେଲେ ।

ଶମ୍ଭୁ ଓ ଉମା ବହୁ ଦାନ ଦେଲେ । ଦେବ, ନର, ମୁନି ସମସ୍ତେ ସୁଖ ପାଇଲେ ।

ଥରେ ଶନି ଜ୍ଞାନୀ ଆସିଲେ । ବାଳକଙ୍କ ରୂପ ଦେଖି ହରଷିତ ହେଲେ ।

ଶନି ରୂପ ଦେଖି ସବୁ ସୁଖ ପାଇଲେ । ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇବା ମାତ୍ରେ ଶିର ଉଡ଼ି ଆକାଶରେ ଚାଲିଗଲା ।

କୈଳାସରେ ହାହାକାର ମାଡ଼ିଗଲା । ଶନିଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଏହି ବିନାଶ କଲା ।

ତୁରନ୍ତ ଗରୁଡ଼ ଚଢ଼ି ବିଷ୍ଣୁ ଆସିଲେ । ଚକ୍ର କାଟି ଶିର ନେଇ ଆସିଲେ ।

ବାଳକଙ୍କ ଧଡ଼ରେ ଶିର ସଂଯୋଗ କଲେ । ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ସୁଖ ମାନିଲେ ।

ପ୍ରଥମ ନାମ ଗଣନାୟକ ଦିଆଗଲା । ବୁଦ୍ଧିନିଧି, ସବୁ ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର କଲେ ।

ପ୍ରଥମ ପୂଜ୍ୟ ଯେକି ସଂସାରରେ ବିଖ୍ୟାତ । ସବୁ ମନୋରଥ ପୂରଣ କରିବାର ଦାତା ।

ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ମହେଶ ମାନନ୍ତି । ସମସ୍ତେ ମିଶି ପ୍ରଥମେ ଚରଣରେ ଶିର ନୁଆଁଅନ୍ତି ।

ବିଘ୍ନନାଶକ, ମଙ୍ଗଳଦାତା । ଭକ୍ତଙ୍କ ସଙ୍କଟ ସବୁ ହରଣକାରୀ ।

ଋଦ୍ଧି-ସିଦ୍ଧିଙ୍କ ସହିତ ଦେବତା ବିରାଜନ୍ତି । ଦେବ, ଦାନବ ସମସ୍ତେ ନିତ୍ୟ ସେବା କରନ୍ତି ।

ଯେ ଏହି ପାଠ ନିତ୍ୟ ଧ୍ୟାନରେ କରେ । ତାକୁ ପରମ ପଦର ଜ୍ଞାନ ମିଳେ ।

ଧନ, ଧାନ୍ୟ ଓ ସବୁ ସୁଖ । ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ସୁଖ ବିଶାଳ ମିଳେ ।

ବିପତ୍ତି କଟେ, ସବୁ ସଙ୍କଟ ନାଶ ହୁଏ । ଯେ ଗଣେଶ ଚାଳିଶା ଗାଏ ।

ନିତି ନିୟମରେ ଉଠି ପାଠ କରେ । ସବୁ ମନୋରଥ ସିଦ୍ଧି ପାଏ ।

ଭୂତ ପ୍ରେତ ପାଖକୁ ଆସିପାରେ ନାହିଁ । ମହାବଳୀ ନାମ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣାଏ ।

ପ୍ରତି ସଂବତ୍ସର ସୁଖ ହୁଏ । ଯେ ଏହି ପାଠ କରେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ।

କବିକୁଳ କମଳର ନିର୍ମଳ ବୁଦ୍ଧିଦାତା । ଜୟ ଗଣପତି, ସବୁ ସୁଖର ଦାତା ।

ଚାରି ପଦାର୍ଥ ପାଏ ଜ୍ଞାନୀ । ଯେ ଜନ ଗଣେଶଙ୍କ ଗୁଣ ଗାନ କରେ ।

ଚରଣେ ଶରଣ, ନିଜ ଦାସଙ୍କୁ ଦିଅ । ସଙ୍କଟ ହର, ମୋତେ ଦୟା କର ।

ଶ୍ରୀ ଗଣେଶଙ୍କ ଏହି ଚାଳିଶା, ଯିଏ ପାଠ କରେ । ନିତ୍ୟ ନୂଆ ମଙ୍ଗଳ ଗୃହରେ ବସେ, ସବୁ ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ହୁଏ ।

ସହସ୍ର ବଦନରେ ଗୁଣ ଗାନ କରନ୍ତି ଶେଷ ଓ ଶାରଦା । ଦୀନବନ୍ଧୁ, ଦୟାଳୁ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଭକ୍ତି ଦିଅ ।