श्रीगणेशचालीसा

गणपतिरूपः सद्गुणानां सदनं, कविवराणां मुखेषु कृपालुः, विघ्नानां हर्ता, मङ्गलस्य कर्ता, गिरिजापुत्रः स जयति।

गणेश्वरो गणराजः मङ्गलस्य पूरकः शुभकार्याणां करणश्च स जयति।

गजवदनः सुखस्य सदनं दाता, विश्वस्य विनायको बुद्धेः विधाता च स जयति।

वक्रतुण्डः शुचिः शोभनशुण्डः, तिलकत्रिपुण्डभूषितललाटो मनोहरश्चास्ति।

मणिमुक्ताभिर्विराजमाना उरःस्थली, सुवर्णमुकुटं शिरसि विशाले नयने च सन्ति।

पुस्तकं पाणौ कुठारस्त्रिशूलं च, मोदको भोगः सुगन्धितं पुष्पं च प्रियाणि।

पीताम्बरेण शोभितशरीरः, पादुकाभिः शोभितचरणो मुनिमनोरञ्जकः।

शिवपुत्रः षण्मुखस्य भ्राता, गौरीनन्दनो विश्वविख्यातो धन्यः।

ऋद्धिसिद्ध्योः चामरैः सेव्यते, मूषकवाहनो द्वारे शोभते।

भवतः जन्मनः शुभा कथा अतीव विचित्रा अतीव मङ्गलकारी च।

एकस्मिन् समये गिरिराजकुमारी पुत्रार्थं भारं तपः अकरोत्।

यज्ञे पूर्णे अनूपे सति भवान् द्विजरूपं धृत्वा आगच्छत्।

अतिथिरिति ज्ञात्वा गौरी सुखार्ता बहुविधया सेवया भवन्तम् अतोषयत्।

अतीव प्रसन्नो भूत्वा भवान् वरम् अददात् – यत् मातुः पुत्रार्थं तपः कृतम्।

तव पुत्रो भविष्यति बुद्धिविशालः, गर्भधारणं विना एतस्मिन् काले।

गणनायको गुणज्ञाननिधानः, प्रथमपूजितो भगवान् रूपः।

एवम् उक्त्वा भवान् अन्तर्धानं गतः, पालनायां बालकः प्रादुर्बभूव।

बालकं दृष्ट्वा सर्वे मुसुकयन्ति, हृदये सुखम् अतिशयेन वर्धते।

शिवस्य उमायाः च गोदायाम् क्रीडति, दिवः देवाः पुष्पाणि वर्षयन्ति।

सर्वेषु लोकेषु महोत्सवः, मन्दिरे शङ्खशहनाई वाद्यानि वाद्यन्ते।

तदा ऋषिभिः नामकरणं कृतम्, श्रीगणेश इति शुभनाम प्रदत्तम्।

शम्भुः उमा च बहूनि दानानि लुटयतः, सुरनरमुनयः सर्वे सुखं प्राप्नुवन्ति।

एकदा शनिः ज्ञानी आगच्छत्, बालकरूपं दृष्ट्वा हर्षितः अभवत्।

शनिः रूपं दृष्ट्वा सर्वसुखम् प्राप्नोत्, दृष्टिं परिवर्तयन् शिरः उड्डीय नभः गतः।

कैलाशे हाहाकारः अभवत्, शनेः दृष्ट्या एतत् नाशनम् कृतम्।

तुरितं गरुडारूढः विष्णुः आगत्य चक्रेण शिरः छित्त्वा आनयत्।

बालकस्य धडे शिरः संधानितम्, प्राणप्रतिष्ठां कृत्वा सुखम् अन्वभूयत।

प्रथमं नाम गणनायकः प्रदत्तम्, बुद्धिनिधिः सर्वगुणमन्दिरः कृतः।

प्रथमपूज्यः सर्वजगति विख्यातः, सकलमनोरथानां पूरयिता।

ब्रह्माविष्णुमहेश्वराः भवन्तम् अर्चयन्ति, सर्वे मिलित्वा प्रथमं चरणयोः शिरः नमन्ति।

विघ्नानां विनाशकः मङ्गलदाता, भक्तानां सङ्कटानां हर्ता च।

ऋद्धिसिद्धिभ्यां सह देवः विराजते, देवदानवाः सर्वे नित्यं सेवन्ते।

यः इमं पाठं नित्यं ध्यानेन करोति, तस्मै परमपदं ज्ञानं च मिलति।

धनधान्यं सकलसुखानि च, पुत्रपौत्रसुखं विशालं च लभते।

विपत्तयः क्षीयन्ते सर्वसङ्कटानि नश्यन्ति, यः गणेशचालीसाम् गायति।

नित्यनेमेन उत्थाय पाठं करोति, सः सकलमनोरथानां सिद्धिम् प्राप्नोति।

भूतपिशाचाः निकटं न आगच्छन्ति, महाबली नाम श्रुत्वा।

संवत्सरे संवत्सरे सुखं भवति, यः कोऽपि नरः इमं पाठं करोति।

कविकुलकमलस्य विमलबुद्धिदाता, गणपतिः सर्वसुखदाता जयति।

चतुरः पदार्थान् ज्ञानी प्राप्नोति, यः जनः गणेशगुणान् गायति।

निजदासेषु कृपां कुरु, संकटान् हर, दयां मयि कुरु।

यः श्रीगणेशचालीसाम् पाठं करोति, तस्य गृहे नित्यनवमङ्गलं वसति, सर्वसुखसम्पत्तिः भवति।

सहस्रवदनः शेषः शारदा च गुणान् गायन्ति, दीनबन्धो दयालो प्रभो, भक्तिम् देहि।