ବେଗମପୁରା ସହରର ନାମ
ଭକ୍ତ ରବିଦାସଙ୍କ ଏକ ଶବଦ, ଯେଉଁଥିରେ ବେଗମପୁରାର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଛି: ଏକ ଆଦର୍ଶ ନଗର, ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଦୁଃଖ, କର ବା ଭୟ ନାହିଁ; ସାମାଜିକ ସମାନତା ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମୁକ୍ତିର ଏକ ଦୃଷ୍ଟି।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ବେଗମପୁରା — 'ଦୁଃଖହୀନ ସହର' ଏହାର ନାମ। ସେଠାରେ କୌଣସି ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଚିନ୍ତା ନାହିଁ।
ଶ୍ଲୋକ 1
କର, ସମ୍ପତ୍ତି, ଭୟ, ତ୍ରୁଟି କିମ୍ବା ଅବନତି ବିଷୟରେ କୌଣସି ଚିନ୍ତା ନାହିଁ।
ଶ୍ଲୋକ 2
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ
- ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ପଦ୍ୟାଂଶ ଭକ୍ତ ରବିଦାସଙ୍କ ଏକ ଶବଦରୁ ନିଆଯାଇଛି; ରବିଦାସ ଭକ୍ତି ଆନ୍ଦୋଳନର ପନ୍ଦରଶ-ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଜଣେ ଚର୍ମକାର-ସନ୍ତ ଥିଲେ। ଏହା ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବର ଅଙ୍ଗ 345ରେ ଗୌରୀ ରାଗରେ ରହିଛି। ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ ବେଗମପୁରା ନାମକ ଏକ ରୂପକ ନଗର ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ (ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ ‘ଦୁଃଖହୀନ ନଗର’), ଏକ ନ୍ୟାୟପରାୟଣ ଓ ସମତାମୂଳକ ସମାଜର ଦୃଷ୍ଟି, ଯେଉଁଠି ଦୁଃଖ, ଭୟ, କର ଓ ସାଂସାରିକ ବୋଝ ନଥାଏ। ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଏହି ଶବଦ ସାମାଜିକ ସମାନତା ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମୁକ୍ତି ଉପରେ ଭକ୍ତିମୂଳକ ଚିନ୍ତନ ଭାବେ ପଠିତ ବା ଗାନ କରାଯାଏ, ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ରବିଦାସୀୟ ସମାଜ ଓ ସିଖ ସମାବେଶରେ ଏହା ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ବିବେଚିତ।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Bhagat Ravidas · Medieval Nirguna Bhakti Poet-Saint · 15th–16th century, Varanasi
A poet-saint and leather worker by trade from Varanasi, whose hymns envisioned Begampura — a utopian realm free of sorrow, fear, and caste-based inequality. His compositions are included in the Guru Granth Sahib and form the devotional core of the modern Ravidassia tradition.
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ରଚୟିତା ଓ ଉତ୍ସ
ଏହି ଶବଦ ଭକ୍ତ ରବିଦାସଙ୍କ ରଚନା ଏବଂ ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବର ଅଙ୍ଗ 345ରେ ଗୌରୀ ରାଗରେ ରହିଛି।
ବେଗମପୁରାର ଅର୍ଥ
‘ବେଗମପୁରା’ର ଅର୍ଥ ‘ଦୁଃଖହୀନ ନଗର’ ବା ‘ଶୋକହୀନ ନଗର’। ଏହା ଏକ ରୂପକ ରାଜ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଓ ସାମାଜିକ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ରହିଛି, କର, ଭୟ ଓ ଦଣ୍ଡରୁ ମୁକ୍ତ।
କାବ୍ୟ ଗଠନ
ପଦଗୁଡ଼ିକ ସୁସଙ୍ଗତ ଛନ୍ଦ ସହିତ ଏକ ଶ୍ଳୋକ (ସଲୋକ) ଭାବେ ଲିଖିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଂକ୍ତି ଏହି ଆଦର୍ଶ ନଗରରେ କ'ଣ ନାହିଁ ତାହା ତାଲିକାଭୁକ୍ତ କରେ, ଏଭଳି ପାର୍ଥିବ ଜୀବନର କଷ୍ଟ ସହିତ ଏକ ତୀବ୍ର ବିପରୀତତା ସୃଷ୍ଟି କରେ।
ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱ ଓ ସାମାଜିକ ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟ
ବେଗମପୁରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ମିଳନର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅବସ୍ଥା ଏବଂ ଜାତି ଓ ସାମାଜିକ ଶ୍ରେଣୀବିଭାଗରୁ ମୁକ୍ତ ସମତାମୂଳକ ସମାଜର ଦୃଷ୍ଟି, ଉଭୟକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ। ଏହା ରବିଦାସଙ୍କ ନିଜ ଜୀବନକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଜଣେ ଚର୍ମକାର-ସନ୍ତ ଭାବେ ଜାତିଗତ ଭେଦଭାବକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ।
ଐତିହାସିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ଭକ୍ତ ରବିଦାସ ତାଙ୍କ ସମୟର ସାମାଜିକ ଓ ଆର୍ଥିକ ବୋଝ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ରଚନା କରିଥିଲେ। ‘କର ନାହିଁ’ (ଖିରାଜ) ଓ ‘ଭୟ ନାହିଁ’ (ଖୌଫ) ଉଲ୍ଲେଖ ପନ୍ଦରଶ-ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀ ଭାରତର ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ଦୁଃଖକଷ୍ଟକୁ ସିଧାସଳଖ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ।
Guru Ravidas Ji
ରବିଦାସିଆ ରୁ ଅଧିକ
ସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ