เชนอารตีรายวัน
พิธีบูชาตะเกียงประจำวันสำหรับพระตีรังกร
บทความนี้อธิบายถึงพิธีบูชาตะเกียงประจำวันของศาสนาเชน ซึ่งทำก่อนพระตีรังกรที่บ้านหรือวัด รวมถึงบทสวดที่นิยมและลำดับขั้นตอนทั่วไปในการบูชา
Procedure & Steps
1เตรียมพื้นที่
ทำความสะอาดบริเวณหน้ารูปเคารพของพระตีรถังกร ล้างมือและใบหน้า และเช็ดรูปเคารพด้วยผ้าสะอาด จัดเตรียมสิ่งจำเป็น: ตะเกียงน้ำมันหรือเนยใส (ที่มีไส้) หรือตะเกียงน้ำมันโคมไฟ การบูร (กะปูร) ไม้บูชา ดอกไม้สด และจานขนาดเล็ก
2จุดตะเกียงและไม้บูชา
นั่งหรือยืนหันหน้าไปทางรูปเคารพ จุดไม้บูชาก่อน จากนั้นจุดตะเกียง (โดยใช้เนยใสหรือน้ำมัน) วางตะเกียงบนจาน หากใช้การบูร วางชิ้นเล็ก ๆ ในที่ถือแยกและให้มันยังไม่จุดจนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม
3ทำการอารตีด้วยตะเกียง
ถือจานที่มีตะเกียงที่จุดไวด้วยทั้งสองมือ เคลื่อนที่วงกลมช้า ๆ ตามเข็มนาฬิกาให้อยู่หน้ารูปเคารพ โดยสาธน์การกล่าวอารตีแบบทั่วไปของเชน บทที่กล่าวมากที่สุดเริ่มต้นด้วย 'ชัย ชัย ชัย ตีรถังคระ, ปRABU Туме аарตี...' (หรือแบบต่าง ๆ ในแต่ละภูมิภาค) ทำต่อ 3 ถึง 5 รอบ
4ถวายอารตีด้วยการบูร
หากใช้การบูร ให้จุดมันตอนนี้ แล้วถวำรที่เผาไหม้ต่อหน้ารูปเคารพด้วยมือทั้งสอง โดยเคลื่อนเป็นวงกลมตามเข็ม หมายถึงการถวายแสงสุดท้าย สวดท้ายของอารตี (เช่น 'Mangal Jin Vardhaman...')
5ถวายไม้บูชาและดอกไม้
หลังตะเกียง ถวายไม้บูชาด้วยการถือไว้หน้ารูปเคารพและเคลื่อนเป็นวงกว้างตามเข็ม จากนั้นถวายดอกไม้สด โดยวางที่เท้าของรูปเคารพหรือบริเวณแท่นบูชา ในขณะที่ถวาย ให้สวดบทสวดง่ายหรือบท 'นะโหมดการ์มนตร' จำนวนเก้าครั้ง
6สวดบทนะวกะร์ มันตร
ด้วยมือพนม ยืนหน้ารูปเคารพและสวดบทนะวกะร์ มันตร (เรียกว่าบทนะโมกกร์ มันตร) триครั้ง ห้าครั้ง หรือเก้าครั้ง นี่คือบทสวดหลักของนิกายเชน ที่แสดงความเคารพต่อผู้สงศ์สูงสุดห้าท่าน
7โค้งคำนับและทำสมาธิ
หลังจากสวดเสร็จ จงโค้งต่ำ (หมอบ) หน้ารูปเคารพ หรือประกอบการทำการเคารพอทีละแบบสามเท่า (สัมผัสพื้นด้วยหน้าผาก มือ และเข่า) จากนั้น นั่งสมาธิสักครู่ต่อคุณสมบัติของพระตีรถังค เน้นจุดใจถึงความบริสุทธ์และความปล่อยวาง
8สรุปด้วยบทสวดสันติ์
ปิดพิธีด้วยการสวดเบา ๆ ของ 'ศานติ ปาฐ' (บทสวดสันติ) หรือเพียงกล่าวว่า 'ศานติ' สามครั้ง ขอบพระคุณพระตีรถังคสำหรับอำนวยพร หรือแม้แต่การดับไฟอย่างระมัดระวังโดยการครอบไฟ ไม่ใช่เปา สามารถแจกจ่ายแสงไฟให้ผู้ขื่นเพื่อเป็นสิริห์ตามประสงค์
ในประเพณีเชนinist การบูชาอารตีรายวันเป็นพิธีที่เรียบง่ายแต่มีความหมาย ที่เป็นการถวายประทีปมากระทำให้ ปกติผู้ที่ตรัสรู้ให้ธรรมและสั่งสอนทางสู่มวลชน คำว่า "อารตี" ต้นจากคำสันสกฤตหมายถึง "ขจัดความมืด" ซึ่งพิธีโงานโดยหมุนไป ไม่ว่าจะเป็นที่ใจวัดหรือในศาลา ที่บ้าน มักทำในยามอรุณและยามเย็น เปลวไฟที่อบอุ่นนั้นไม่ใช่การถวายทางรูปปั้น แต่เป็นวิธีทำให้ผู้บูชาใจจดจ่อ แสดงความนอบน้อม และโดยสัญชาตษ์ ใคร่ขจัดความมืดจากใจของการไม่รู้ตัวของตนเอง
พิธีนี้มักจะพร้อมด้วยบทสวดที่สรรเสริญพระทีรังค บทสวดที่ถือ คือ "เชนอารตี" หรือ "อินEndraอารตี" ซึ่งมีความแตกต่างเล็กน้อยในนิกายทั้งสองของ เชน — ทËท A Nayak และ Swетаmbara — และต่างกันตามภูมิภาคด้วย ในรุ่นส่วนมากบทสวดเริ่มด้วยการยกสรรพสมาคมระดับห้า (เปญชาปรีเมสρ) คือ: อริหันต (ผู้บรรจุสิ้น), สิทธา (วิLiberate), อจัขล (ผู้นำวิญ), อุปธ complexity (สั่ง), และ สาต тать; ต่อจากนั้นสรรพคุณของพระPerfect เช่น ความเทียส, วิญและเมฆารดา ถัตกับแบะ ตาตามส่วนคือการตีรุกัง ผู้บูรณะอาจสะระ Clockwise 3 ครั้งหรือ 5 ครั้ง และอาจสั่นระลึกเล็ก ๆ ใช้ smokehi เป็นต้น แต่ก่อนนเพื่อเพียบเอก
ลำดับการบูช Slope แต่มันไม่คงที่โดยไม่มีหลักสูตร ปกติผูู้้จิตจะพอ ทั้งตัง และไห้กับห้อง เมื่อจ่อจบก็กราบเดียว เจน ตามด้วย และหรือnament ได้รับปฏิบัติแม่สวรรค์ บางfamilien และ Krst สำ'sไม่มี meditaja.nclusions และ การทำซ้ำ Mrip นavkar Mantra (Mंत्र forgiveness) และสุดท้าย
รู้หรือไม่?
ความหมายของอารตี
ชื่อ "อารตี" มาจากภาษาสันสกฤต แปลว่า "การขจัดความมืด" เปลวไฟที่หมุนวนในพิธีไม่ใช่การบูชารูปปั้น แต่เป็นเครื่องเตือนใจให้ขจัดความมืดแห่งอวิชชาในจิตใจของตนเอง
เวลาปฏิบัติ
พิธีอารตีรายวันมักทำในยามเช้าและยามเย็นที่วัดหรือที่บ้าน เพื่อแสดงความนอบน้อมและช่วยให้จิตจดจ่ออยู่กับพระตีรังกร
บทสวดเริ่มต้นด้วยปัญจปรเมษฐี
บทสวดอารตีส่วนใหญ่เริ่มต้นด้วยการสรรเสริญ "ปัญจปรเมษฐี" ซึ่งคือบุคคลสูงสุด 5 ประเภทในศาสนาเชน ได้แก่ อริหันต์ (ผู้บรรลุธรรม), สิทธะ (ผู้หลุดพ้น), อาจารย์ (ผู้นำทาง), อุปัชฌายะ (ผู้สอน), และสาธุ (นักบวช)
ความแตกต่างตามนิกาย
รูปแบบของบทสวดอารตีแตกต่างกันระหว่างนิกายทิคัมพรและเศวตามพร รวมถึงตามภูมิภาค แต่มีจุดประสงค์เดียวกันคือแสดงความเคารพและขอพรจากพระตีรังกร
การหมุนตะเกียง
ผู้บูชาจะหมุนตะเกียงตามเข็มนาฬิกา 3 หรือ 5 รอบ พร้อมกับบทสวด บางครั้งใช้ธูปด้วย เพื่อเสริมสมาธิและความรู้สึกศักดิ์สิทธิ์
ปิดท้ายด้วยนวการ์มันตร์
พิธีอารตีมักจบด้วยการกราบและสวด "นวการ์มันตร์" ซึ่งเป็นมนต์สำคัญที่สุดในศาสนาเชนที่แสดงความเคารพต่อบรรดาผู้ตรัสรู้และนักบุญทั้งห้า
Mahavira
More from जैन धर्म
คำสอนที่เชื่อมโยงกัน
คำสอนเดียวกัน สะท้อนก้องข้ามหลายประเพณี