চাৰিটা দৃশ্য আৰু মহান ত্যাগ

সিদ্ধাৰ্থৰ জন্মৰ সময়তে ঋষি অশিতাই ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল যে তেওঁ হয় চক্ৰৱৰ্তী সম্ৰাট হ’ব, নহ’লে সংসাৰ ত্যাগ কৰি বুদ্ধ হ’ব। ৰজা শুদ্ধোধনে পুত্ৰক সম্ৰাট হোৱাটো বিচাৰি তেওঁক ৰাজপ্ৰাসাদৰ ভিতৰতে বন্দী কৰি ৰাখিছিল।

২৯ বছৰ বয়সত সিদ্ধাৰ্থই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাজপ্ৰাসাদৰ বাহিৰৰ জগতখন দেখিছিল। তেওঁ ক্ৰমে এজন বৃদ্ধ, এজন ৰোগী, এটা মৃতদেহ আৰু এজন সন্ন্যাসীক লগ পাইছিল — এই চাৰিটা দৃশ্যই তেওঁৰ জীৱনৰ গতিপথ সলনি কৰিছিল।

পুত্ৰ ৰাহুলৰ জন্মৰ কিছুদিন পিছতে সিদ্ধাৰ্থই ৰাতিৰ ভিতৰতে ৰাজপ্ৰাসাদ ত্যাগ কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ পত্নী যশোধৰা আৰু নৱজাত পুত্ৰক শুই থকা অৱস্থাতে এৰি গৈছিল, কাৰণ তেওঁ বুজিছিল যে সংসাৰৰ মোহ ত্যাগ নকৰিলে সত্যৰ সন্ধান সম্ভৱ নহয়।

চাৰিটা দৃশ্যৰ ভিতৰত সন্ন্যাসীজনেই সিদ্ধাৰ্থক আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱিত কৰিছিল। তেওঁ দেখিছিল যে সন্ন্যাসীজনে শান্তি আৰু নিৰ্মোহ ভাৱে জীৱন যাপন কৰিছে, যিটো তেওঁৰ বাবে দুখ-কষ্টৰ পৰা মুক্তিৰ পথৰ সঙ্কেত আছিল।

ৰজা শুদ্ধোধনে সিদ্ধাৰ্থক জীৱনৰ দুখ-কষ্টৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিবলৈ প্ৰাসাদৰ চাৰিওফালে উচ্চ বেৰা দিছিল আৰু ভিতৰত কেৱল যুৱক-যুৱতী, নৃত্য-গীত আৰু সুন্দৰ উদ্যানৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। তথাপিও সিদ্ধাৰ্থৰ মনত জ্ঞানৰ পিয়াহ আছিল, যিটো কোনো বেৰাই বন্ধ কৰিব নোৱাৰে।