සිව් පෙර නිමිති සහ මහා අභිනිෂ්ක්රමණය

සිද්ධාර්ථ කුමරු ඉපදුණු විගස, බමුණන් විසින් ඔහු අනාගතයේදී සක්විති රජෙකු හෝ ලෝකයාගේ දුක නිවන බුදුරජෙකු වනු ඇතැයි පුරෝකථනය කළහ. එම නිසා පියා වූ ශුද්ධෝදන රජු ඔහුට රාජකීය සැප සම්පත් පමණක් දකින්නට සලස්වා, දුක්ඛිත දේවලින් ඈත් කර තැබීය.

සිද්ධාර්ථ කුමරු මාලිගයෙන් පිටතට ගිය පළමු අවස්ථා තුනේදී පිළිවෙලින් මහලු මිනිසෙකු, රෝගියෙකු සහ මළ සිරුරක් දුටුවේය. මේ තුනම ජීවිතයේ නොවැළැක්විය හැකි දුක්ඛ ස්වභාවය පෙන්වා දුන් අතර, ඔහුගේ සිතට විශාල කම්පනයක් ඇති කළේය.

සිව්වන වරට පිටතට යන විට ඔහු දුටුවේ සන්සුන්ව ඉබාගාතේ යන තාපසයෙකුයි. එම දර්ශනය ඔහුට පෙන්වා දුන්නේ දුකින් මිදීමට මගක් ඇති බවත්, එම මග ලෞකික සැප අත්හැරීම බවත්ය. එය ඔහුගේ මහා අභිනිෂ්ක්රමණයට ප්රධාන හේතුව විය.

වයස අවුරුදු 29 දී, තම බිරිඳ වූ යශෝධරා සහ පුතු වූ රාහුල නිදා සිටියදී, සිද්ධාර්ථ කුමරු රථාචාර්ය ඡන්න සමඟ අශ්වයා පිට නැගී මාලිගයෙන් පිටව ගියේය. ඔහු රාජකීය වස්ත්ර ගලවා තාපස වස්ත්ර හැඳ, සත්ය සෙවීමේ ගමන ආරම්භ කළේය.

සිව් පෙර නිමිති බෞද්ධ දර්ශනයේ අනිත්යතාවය, දුක්ඛ ස්වභාවය සහ නිවනට යන මාර්ගය යන මූලික ඉගැන්වීම් සංකේතවත් කරයි. මෙම සිදුවීම බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ජීවිතයේ වැදගත්ම හැරවුම් ලක්ෂ්යය ලෙස සැලකේ.