နိမိတ်ကြီးလေးပါးနှင့် မဟာစွန့်လွှတ်ခြင်း

ရှေးပြီးလွန်ခဲ့သော ကာဟုရှည်လျားသောအချိန်က ဟိမဝန္တာတောင်ခြေရင်းတွင် သကျမင်းမျိုးနွယ်မှ သိဒ္ဓတထအမည်ရှသော မင်းသားလေးတစ်ပါး ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ဖခမည်းတော်ဖြစ်သော သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးသည် ကပီလဝတ္ထုပြည်ကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ သားတော်ဖွားမြင်ကတည်းက မင်းကြီးသည် လောကီပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆင်းရဲဒုဒ္ခများမှ သားတော်ကို အကာအကွယ်ပေးရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားခဲ့သည်။ ပုဏ္ဏားပညာရှိတစ်ဦးက သိဒ္ဓတတထင်ဟာ ကြီးမြတ်သောမင်း သို့မဟုတ် ကြီးမြတ်သောဓမ္မဆရာဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ဗျာနီးပ Wei ဟုကြိုပြောခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် ရှေးဦး option ဖြစ်သော ရာဇအဝခေကို ရောင်ပမ်းလိုသောကြောင့် မင်းသားကို စိတ်ကူးနိုင်ရာသမျှ ဇိမ်ခံပလံ တို့ဖြင့် ဝိုင်းထားခဲ့သည်။ သိဒ္ဓတတထ သည် အလွန်လီပြားကျက်သရေရှသော နန်းတော်များကြီးတွင် ကြီးပြင်းလာရပျား သူ့၏လိုအပ်ချက်အားလုံးကို မျှော်မြင်ရှောင်မှုဆိုသသော အသများများက လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ သူ့ တွင်ဇာ အမြေ точкиခင် ချည်ထည့်များ၊ အရသာရှိသောအစားအဆattendanceနှင့် အလှအပဆုံးသော အပေါင်းသော်ရငမ်များ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သူသည် ယသောဓရာရယ်မ်းမြင်း၄မိန်းမနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး သားတော် ရာဟုလာကိုပါ ရရှိခဲ့သည်။ နန်းရိုးအတွင်း၌ အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်းဟူသော မရှိခဲ့ရုံသာမက လုလင်နုပျိုမှုနှင့် ကျန်းမာခြင်း၊ မကုန်မခန်းသော အပ်ဒျမ်းများသာရှိသည်။ မင်းသားသည် အပြောင်အပြင်ထွက်လိုသဖြင့် မင်းကြီးသည် မြို့တော်ကို သန့်ရှင်းပြီး အလှဆင်ရန် အခ настроениемအမြဲ အမိန့်ပေးခဲ့သည်။သို့ဖြို့ သူသည် မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာမြင်ကွင်းခြင်းကို မမြင်ရဘဲ နေခဲ့ရသည်။