সামায়িকা

জৈন ধৰ্মৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সাধনা হৈছে সামায়িকা। এই শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে 'সমতা' অৰ্থাৎ মনৰ সমতা বা শান্তি। সাধাৰণতে এই সাধনা ৪৮ মিনিটৰ বাবে কৰা হয়, যিয়ে এক মুহূৰ্ত কালৰ প্ৰতীক। এই সময়ছোৱাত সাধকে সকলো সাংসাৰিক কাৰ্য্যৰ পৰা আঁতৰি আহি কেৱল নিজৰ ভিতৰলৈ চাই থাকে। ই এক ধ্যানৰ অনুশীলন য'ত ব্যক্তিয়ে অহিংসা, সত্য, আস্তেয়, ব্ৰহ্মচৰ্য আৰু অপরিগ্ৰহ— এই পাঁচ মহাব্ৰতক মানি চলে। সামায়িকা সাধাৰণতে এটা নিস্তব্ধ ঠাইত, প্ৰায়ে জৈন মন্দিৰ বা নিজৰ ঘৰৰ এটা কোণত, উপবিষ্ট হৈ কৰা হয়। সাধকে চকু মুদি শাৰীৰিকভাৱে স্থিৰ হৈ থাকে, আৰু মনক কোনো অশুভ চিন্তাৰ পৰা মুক্ত ৰাখে। এই সময়ত কোনো প্ৰকাৰৰ কথা নকয়, অকলে বা এটা গোট হৈ থাকিব পাৰে। প্ৰধান উদ্দেশ্য হৈছে জীৱনৰ ক্ষণস্থায়ীতা আৰু আত্মাৰ শুদ্ধিৰ বিষয়ে গভীৰভাৱে চিন্তা কৰা। সামায়িকা সাধাৰণতে পুৱা বা সন্ধিয়া কৰা হয়, কিন্তু যিকোনো সময়তে কৰিব পাৰি। ইয়াৰ সময়কাল অঞ্চলভেদে কিছু বেলেগ হ'ব পাৰে, কিন্তু ৪৮ মিনিটেই সৰ্বাধিক গ্ৰহণযোগ্য। এই সাধনা জৈন ধৰ্মৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ এক অংগ, বিশেষকৈ শ্ৰাৱক (গৃহস্থ) সকলে নিয়মিতভাৱে কৰে। ইয়াক এক প্ৰকাৰৰ আধ্যাত্মিক স্নান বুলিও কোৱা হয়, যিয়ে মনক পৱিত্ৰ কৰে আৰু কৰ্মৰ বন্ধনৰ পৰা মুক্তিৰ পথ দেখুৱায়। সামায়িকা কৰাৰ সময়ত সাধকে নিজৰ অতীতৰ ভুলসমূহৰ প্ৰতি অনুশোচনা কৰে আৰু ভৱিষ্যতে ভাল কৰ্মৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰে। এই অনুশীলনে মানুহক আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, ধৈৰ্য্য আৰু কৰুণা শিকায়। জৈন ধৰ্মৰ মতে, এই ৪৮ মিনিটৰ সামায়িকাই জীৱনৰ আন সকলো কামৰ তুলনাত অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ, কাৰণ ই আত্মাৰ শুদ্ধিৰ বাবে এক উৎকৃষ্ট উপায়। সাধাৰণ মানুহৰ বাবেও ই মানসিক শান্তি আৰু একাগ্ৰতা বৃদ্ধিৰ এক সহজ পদ্ধতি হ'ব পাৰে।