ശ്രീരാമരക്ഷാസ്തോത്രം

ഓം ശ്രീഗണേശായ നമഃ. ഈ ശ്രീരാമരക്ഷാസ്തോത്രമന്ത്രത്തിന്റെ ഋഷി ബുധകൗശികൻ, ദേവത ശ്രീസീതാരാമചന്ദ്രൻ, ഛന്ദസ്സ് അനുഷ്ടുപ്പ്, ശക്തി സീതാദേവി, കീലകം ശ്രീമഹാനുമാൻ. ശ്രീരാമചന്ദ്രപ്രീത്യർത്ഥം ഈ രാമരക്ഷാസ്തോത്രജപത്തിൽ വിനിയോഗം.

അഥ ധ്യാനം. ആജാനുബാഹുവും, കരങ്ങളിൽ അമ്പും വില്ലും ധരിച്ചവനും, പദ്മാസനസ്ഥനും, പീതാംബരധാരിയും, നവകമലദളങ്ങളോട് കിടപിടിക്കുന്ന നേത്രങ്ങളോടുകൂടി പ്രസന്നനും, ഇടതുതുടയിൽ ഇരിക്കുന്ന സീതാദേവിയുടെ മുഖകമലവുമായി ചേർന്ന നയനങ്ങളുള്ളവനും, നീലമേഘശ്യാമളനും, നാനാലങ്കാരങ്ങളാൽ ദീപ്തനും, വലിയ ജടാമണ്ഡനം ധരിച്ചവനുമായ ശ്രീരാമചന്ദ്രനെ ധ്യാനിക്കേണ്ടതാണ്.

ഇപ്രകാരമാണ് ധ്യാനം.

രഘുനാഥന്റെ ചരിത്രം നൂറുകോടി പ്രകാരങ്ങളിൽ വിസ്തരിക്കപ്പെട്ടതാണ്. അതിലെ ഓരോ അക്ഷരവും പുരുഷന്മാർക്ക് മഹാപാതകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതാണ്.

നീലോത്പലംപോലെ ശ്യാമളനും, താമരപ്പൂവുപോലെ അഴകുള്ള നേത്രങ്ങളോടുകൂടിയവനും, ജാനകിയോടും ലക്ഷ്മണനോടുംകൂടിയവനും, ജടാമുകുടംകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനുമായ ശ്രീരാമനെ ധ്യാനിച്ച്.

വാളും അമ്പും വില്ലും തൂണീരവും കരങ്ങളിൽ ധരിച്ചവനും, രാത്രിഞ്ചരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനും, സ്വന്തം ലീലകൊണ്ട് ലോകങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ ജന്മരഹിതനായി അവതരിച്ച സർവ്വവ്യാപിയുമായ ശ്രീരാമന്റെ.

പാപത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നതും സകല കാമങ്ങളെയും നിറവേറ്റുന്നതുമായ ഈ രാമരക്ഷയെ പണ്ഡിതൻ പാരായണം ചെയ്യണം. എന്റെ ശിരസ്സിനെ രാഘവൻ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; നെറ്റിയെ ദശരഥാത്മജൻ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

കൗസല്യാപുത്രൻ എന്റെ കണ്ണുകളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; വിശ്വാമിത്രപ്രിയൻ എന്റെ ചെവികളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; യാഗരക്ഷകൻ എന്റെ മൂക്കിനെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; സൗമിത്രിവത്സലൻ എന്റെ മുഖത്തെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

വിദ്യാനിധി എന്റെ നാവിനെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ഭരതവന്ദിതൻ എന്റെ കണ്ഠത്തെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ദിവ്യായുധം ധരിച്ചവൻ എന്റെ സ്കന്ധങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ശിവന്റെ വില്ല് തകർത്തവൻ എന്റെ ഭുജങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

സീതാപതി എന്റെ കരങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; പരശുരാമനെ ജയിച്ചവൻ എന്റെ ഹൃദയത്തെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ഖരനെ സംഹരിച്ചവൻ എന്റെ മധ്യഭാഗത്തെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ജാംബവാന് ആശ്രയമായവൻ എന്റെ നാഭിയെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

സുഗ്രീവന് ഈശ്വരനായവൻ എന്റെ കടീഭാഗത്തെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ഹനുമാന്റെ പ്രഭു എന്റെ ജംഘാദികളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; രഘുത്തമൻ എന്റെ ഊരുക്കളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; രാക്ഷസകുലത്തെ നശിപ്പിച്ചവൻ എന്റെ എല്ലാറ്റിനെയും കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

സേതു നിർമ്മിച്ചവൻ എന്റെ മുട്ടുകളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; പത്തു തലയുള്ള രാവണന്റെ അന്തകൻ എന്റെ കണങ്കാലുകളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; വിഭീഷണന് ഐശ്വര്യം നൽകിയവൻ എന്റെ പാദങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ശ്രീരാമൻ എന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ശരീരത്തെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

രാമബലത്തോടുകൂടിയ ഈ രക്ഷയെ ഏതു പുണ്യാത്മാവ് പാരായണം ചെയ്യുന്നുവോ, അവൻ ദീർഘായുസ്സും, സുഖവും, പുത്രസമ്പത്തും, വിജയവും, വിനയവും പ്രാപിക്കുന്നു.

പാതാളത്തിലും ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും സഞ്ചരിക്കുന്നവരും, വ്യാജേന സഞ്ചരിക്കുന്നവരുമായ രാക്ഷസന്മാർ, രാമനാമങ്ങളാൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനെ കാണാൻ പോലും ശക്തരല്ല.

'രാമ', 'രാമഭദ്ര', 'രാമചന്ദ്ര' എന്നിങ്ങനെ സ്മരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ പാപങ്ങളിൽ ലിപ്തനാകുന്നില്ല; ഭോഗവും മോക്ഷവും പ്രാപിക്കുന്നു.

ലോകത്തിൽ ജയം നൽകുന്ന ഏകമന്ത്രമായ രാമനാമംകൊണ്ട് രക്ഷിക്കപ്പെട്ടത് ആരു കണ്ഠത്തിൽ ധരിക്കുന്നുവോ, അവന്റെ കരങ്ങളിൽ സർവ്വസിദ്ധികളും ഇരിക്കും.

'വജ്രപഞ്ജരം' എന്ന പേരുള്ള ഈ രാമകവചത്തെ ആരു സ്മരിക്കുന്നുവോ, അവന്ന് തടസ്സമില്ലാത്ത ആജ്ഞയോടെ സർവത്ര ജയമംഗളം ലഭിക്കുന്നു.

ശിവഭഗവാൻ സ്വപ്നത്തിൽ ഉപദേശിച്ചതുപോലുള്ള ഈ രാമരക്ഷാസ്തോത്രത്തെ, ഉണർന്നിട്ട് ബുധകൗശികൻ പ്രഭാതത്തിൽ എഴുതിച്ചേർത്തു.

കല്പവൃക്ഷങ്ങളുടെ ആരാമമായും, സകല ആപത്തുകളുടെയും ശമനമായും, മൂന്നുലോകങ്ങൾക്കും മനോഹരനായും വിളങ്ങുന്ന ആ ശ്രീമാൻ രാമൻ തന്നെ നമ്മുടെ പ്രഭു.

യുവാക്കളും, സുന്ദരരൂപസമ്പന്നരും, അതിസുകുമാരന്മാരും, മഹാബലശാലികളും, താമരപ്പൂവുപോലെ വിശാലമായ നേത്രങ്ങളുള്ളവരും, മരവുരിയും കൃഷ്ണാജിനവും ധരിച്ചവരും.

ഫലങ്ങളും മൂലങ്ങളും ആഹരിച്ച്, ശാന്തരായി, തപസ്സുള്ളവരായി, ബ്രഹ്മചര്യത്തോടുകൂടി വസിക്കുന്ന, ദശരഥന്റെ പുത്രന്മാരും സഹോദരന്മാരുമായ ശ്രീരാമലക്ഷ്മണന്മാർ.

എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ശരണമായവരും, എല്ലാ ധനുർധരന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠരും, രാക്ഷസകുലത്തെ നിഗ്രഹിക്കുന്നവരുമായ ആ രഘുത്തമന്മാർ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

തൊടുത്ത വില്ലും, അമ്പുകളെ തൊടുന്ന കരങ്ങളും, ക്ഷയമില്ലാത്ത അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ തൂണീരങ്ങളും ഉള്ളവരായി, എന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി ആ ശ്രീരാമലക്ഷ്മണന്മാർ എപ്പോഴും മാർഗ്ഗത്തിൽ മുമ്പിൽ നടക്കട്ടെ.

കവചം ധരിച്ച്, വാളും വില്ലും അമ്പും കൈയിലേന്തിയ യുവാവായ, നമ്മുടെ മനോരഥങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ശ്രീരാമൻ, ലക്ഷ്മണസമേതനായി നമ്മെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

ശ്രീരാമൻ ദശരഥപുത്രനും, ശൂരനും, ലക്ഷ്മണനെ അനുചരനായുള്ള ബലവാനും, കാകുത്സ്ഥനും, പൂർണ്ണപുരുഷനും, കൗസല്യാപുത്രനും, രഘുകുലത്തിൽ ഉത്തമനും.

വേദാന്തത്താൽ അറിയപ്പെടുന്നവനും, യജ്ഞേശ്വരനും, പുരാണങ്ങളിൽ പുരുഷോത്തമനും, ജാനകീവല്ലഭനും, ശ്രീമാനും, അളക്കാൻ കഴിയാത്ത പരാക്രമമുള്ളവനും.

ഇങ്ങനെയുള്ള ഈ നാമങ്ങൾ നിത്യവും ശ്രദ്ധയോടും ഭക്തിയോടും ജപിക്കുന്നവൻ, അശ്വമേധയാഗത്തേക്കാൾ അധികമായ പുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ദൂർവാദളംപോലെ ശ്യാമളനും, താമരപ്പൂവുപോലെ കണ്ണുള്ളവനും, പീതവസ്ത്രം ധരിച്ചവനുമായ ശ്രീരാമനെ ദിവ്യമായ നാമങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കുന്ന മനുഷ്യർ സംസാരബദ്ധരാകുന്നില്ല.

ലക്ഷ്മണനേക്കാൾ മൂത്തവനും, രഘുവരനും, സീതാപതിയും, സുന്ദരനും, കാകുത്സ്ഥനും, കരുണാസമുദ്രനും, ഗുണനിധിയും, ബ്രാഹ്മണപ്രിയനും, ധാർമ്മികനും, രാജേന്ദ്രനും, സത്യസന്ധനും, ദശരഥപുത്രനും, ശ്യാമളശരീരനും, ശാന്തസ്വരൂപനും, ലോകത്തിന് മനോഹരനും, രഘുകുലത്തിലെ തിലകതുല്യനും, രാവണശത്രുവുമായ ആ രാഘവനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

രാമായ, രാമഭദ്രായ, രാമചന്ദ്രായ, സകലത്തിനും വിധാതാവായവന്, രഘുനാഥായ, നാഥായ, സീതാദേവിയുടെ പതിയായിരിക്കുന്നവന് നമസ്കാരം.

ശ്രീരാമ, രാമ, രഘുനന്ദന, രാമ രാമ; ശ്രീരാമ രാമ, ഭരതാഗ്രജ, രാമ രാമ; ശ്രീരാമ രാമ, രണശൂര, രാമ രാമ; ശ്രീരാമ രാമ, അങ്ങ് എന്റെ ശരണമായാലും, രാമ രാമ.

ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ മനസ്സുകൊണ്ട് സ്മരിക്കുന്നു; ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ വാക്കുകൊണ്ട് വർണ്ണിക്കുന്നു; ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശിരസ്സുകൊണ്ട് നമിക്കുന്നു; ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ ചരണങ്ങളിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

രാമൻ എന്റെ മാതാവ്; രാമചന്ദ്രൻ എന്റെ പിതാവ്; രാമൻ എന്റെ സ്വാമി; രാമചന്ദ്രൻ എന്റെ സഖാവ്; ദയാലുവായ രാമചന്ദ്രൻ എനിക്ക് സർവ്വസ്വമാണ്; ഞാൻ അവനല്ലാതെ മറ്റാരെയും അറിയുന്നില്ല, ഒട്ടും അറിയുന്നില്ല, ഒരിക്കലും അറിയുന്നില്ല.

വലതുവശത്ത് ലക്ഷ്മണനും, ഇടതുവശത്ത് ജനകപുത്രി സീതാദേവിയും, മുമ്പിൽ മാരുതിപുത്രൻ ഹനുമാനും ഉള്ള ആ രഘുനന്ദനനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

ലോകത്തിന് മനോഹരനും, രണരംഗത്ത് ധൈര്യശാലിയും, താമരനേത്രനും, രഘുവംശനാഥനും, കാരുണ്യരൂപനും, ദയാവാരിധിയുമായ ആ ശ്രീരാമചന്ദ്രനെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

മനസ്സിന് സമാനമായ വേഗമുള്ളവനും, മാരുതന് തുല്യമായ വേഗമുള്ളവനും, ജിതേന്ദ്രിയനും, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ വച്ച് ശ്രേഷ്ഠനും, വായുപുത്രനും, വാനരസൈന്യത്തിന്റെ മുഖ്യനും, ശ്രീരാമദൂതനുമായ ഹനുമാനെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

'രാമ രാമ' എന്ന് മധുരമായ അക്ഷരങ്ങളിൽ കൂജനം ചെയ്യുന്ന, കവിത എന്ന ശാഖയിൽ ആരൂഢനായ ആ വാല്മീകി കോകിലത്തെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

ആപത്തുകളെ അകറ്റുന്നവനും, സകല സമ്പത്തുക്കളെയും നൽകുന്നവനും, ലോകത്തിന് മനോഹരനുമായ ആ ശ്രീരാമനെ ഞാൻ എപ്പോഴും, ഇടവിടാതെ നമസ്കരിക്കുന്നു.

സംസാരബീജങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതും, സുഖസമ്പത്തുകളെ സമ്പാദിപ്പിക്കുന്നതും, യമദൂതന്മാരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ് 'രാമ രാമ' എന്ന ഗർജ്ജനം.

ശ്രീരാമൻ രാജമണിയായി എന്നും വിജയിക്കുന്നു; ഞാൻ രാമനെയും ലക്ഷ്മീപതിയെയും ഭജിക്കുന്നു; രാമനാൽ രാക്ഷസസൈന്യം സംഹരിക്കപ്പെട്ടു; ആ രാമന് നമസ്കാരം; രാമനേക്കാൾ ഉത്തമമായ ശരണം മറ്റൊന്നില്ല; ഞാൻ രാമന്റെ ദാസനാണ്; എന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും രാമനിൽ ലയിക്കട്ടെ; ഹേ രാമ, എന്നെ ഉദ്ധരിച്ചാലും.

ഞാൻ 'രാമ രാമ', 'രാമ' എന്നിങ്ങനെ രാമനിൽ, മനോഹരനായ രാമനിൽ രമിക്കുന്നു. ഹേ വരാനനേ, 'ശ്രീരാമ രാമ രാമേതി' എന്ന രാമനാമം സഹസ്രനാമത്തിന് തുല്യമാണ്.

ഇത് ശ്രീബുധകൗശികൻ രചിച്ച ശ്രീരാമരക്ഷാസ്തോത്രം സമ്പൂർണ്ണം. ഇത് ശ്രീസീതാരാമചന്ദ്രന് സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടതായിരിക്കട്ടെ.