श्रीरामरक्षास्तोत्रम्

प्रणवोच्चारपूर्वकं श्रीगणेशाय नमस्क्रियते। अस्य श्रीरामरक्षास्तोत्रमन्त्रस्य बुधकौशिक ऋषिः, श्रीसीतारामचन्द्रो देवता, अनुष्टुप् छन्दः, सीता शक्तिः, श्रीमद् हनुमान् कीलकम्, श्रीरामचन्द्रप्रीत्यर्थे रामरक्षास्तोत्रजपे विनियोगो वर्तते।

अथाधोनिर्दिष्टप्रकारेण ध्यानं कर्तव्यम्। जानुपा पर्यन्तं दीर्घबाहुद्वयं, शरधनुर्धारेणं, पद्मासने बद्धस्थितिं, पीताम्बरधारिणं, नूतनकमलदलसदृशनेत्रं, प्रसन्नवदनं, वामाङ्गे स्थितायाः सीताया मुखकमलेन मिलल्लोचनं, मेघसदृशश्यामवर्णं, विविधालङ्कारैर्दीप्तं, विशालाजटामण्डनयुक्तं च रामचन्द्रं ध्यायेत्।

इत्थं भगवतः श्रीरामस्य ध्यानं समाप्तम्।

रघुपतेः श्रीरामस्य चरित्रं शतकोटिसङ्ख्यया प्रविस्तीर्णमस्ति। तस्यैकमक्षरमपि मनुष्याणां महापातकानां नाशनं करोति।

नीलोत्पलतुल्यश्यामवर्णं, कमलनेत्रं, जानक्या लक्ष्मणेन च सहितं, जटामुकुटेन मण्डितं रामं ध्यायेत्।

खड्गिणी, तूणरधनुर्बाणहस्तं, राक्षसानां हन्तारं, स्वेच्छयैवायं प्रपञ्चं त्रातुमाविर्भूतमजमप्रमेयेश्वरं विभुं ध्यायेत्।

पापनाशिनीं सर्वफलप्रदां च रामरक्षां बुद्धिमान् पठेत्। राघवः मम शिरः पातु, दशरथात्मजः भालं पातु।

कौसल्यानन्दनो दृशौ पातु, विश्वामित्रप्रियः श्रुती पातु, यज्ञरक्षकः घ्राणं पातु, सौमित्रिवत्सलः मुखं पातु।

विद्यानिधिः जिह्वां पातु, भरतवन्दितः कण्ठं पातु, दिव्यायुधः स्कन्धौ पातु, भवनेशकार्मुकभङ्गकर्ता भुजौ पातु।

सीतापतिः करौ पातु, परशुरामजयी हृदयं पातु, खरवधकर्ता मध्यं पातु, जाम्बवदाश्रयः नाभिं पातु।

सुग्रीवेशः कटी पातु, हनुमत्प्रभुः सक्थिनी पातु, रघूत्तमः राक्षसकुलविनाशकृत् ऊरू पातु।

सेतुकृत् जानुनी पातु, दशमुखान्तकः जङ्घे पातु, बिभीषणस्य श्रीप्रदः रामः पादौ अखिलं वपुश्च पातु।

यामेतां रामबलयुक्तां रक्षां यः पुण्यवान् मनुष्यः पठेत्, सः दीर्घायुः, सुखी, पुत्री, विजयी, विनयी च भवति।

पातालभूतलव्योमचारिणः छद्मवेशधारिणश्च रामाक्षरैः सुरक्षितान् तान् द्रष्टुमपि न शक्नुवन्ति।

राम इति, रामभद्र इति, रामचन्द्र इति वा स्मरन् मनुष्यः पापैः न लिप्यते, अपितु भुक्तिं मुक्तिं च प्राप्नोति।

जगज्जेतुः एकमेकमन्त्रभूतैः रामनामभिरक्षितं यः कण्ठे धारयति, तस्य सर्वाः सिद्धयः करस्था भवन्ति।

वज्रपञ्जरसंज्ञकमिमं यः रामकवचं स्मरति, तस्याज्ञा सर्वत्र अव्याहता भवति, स च जयमङ्गलं लभते।

स्वप्ने यथा हरः (शिवः) इमां रामरक्षाम् आदिष्टवान्, प्रातः प्रबुद्धः बुधकौशिकस्तथैव तद् लिखितवान्।

कल्पवृक्षाणामागमस्थानं, सकलापदां विरामस्थानं, त्रिलोकानामभिरामं, श्रीमान् सः रामः एव नः प्रभुः अस्ति।

तौ तरुणौ, रूपसम्पन्नौ, सुकुमारौ, महाबलौ, पुण्डरीकवद् विशालनेत्रौ, चीरकृष्णाजिनधारीौ।

फलमूलाशिनौ, दान्तौ, तापसौ, ब्रह्मचारिणौ, दशरथस्यौतौ पुत्रौ रामलक्ष्मणौ भ्रातरौ स्तः।

सर्वेषां सत्त्वानां शरण्यौ, सर्वधनुष्मतां श्रेष्ठौ, राक्षसकुलस्य हन्तारौ तौ रघूत्तमौ नौ त्रायेताम्।

सज्जधनुषौ, आकृष्टबाणौ, अक्षयाशुगनिषङ्गसङ्गिनौ रामलक्ष्मणौ मम रक्षणाय सदैव पथि अग्रतः गच्छताम्।

सन्नद्धः, कवची, खड्गी, चापबाणधरः, युवा, गच्छन् लक्ष्मणसहितो मनोरथः अस्माकं रामः पातु।

रामो दाशरथिः, शूरो, लक्ष्मणानुचरो, बली, काकुत्स्थः, पुरुषः, पूर्णः, कौसल्येयो, रघूत्तमश्च अस्ति।

वेदान्तवेद्यः, यज्ञेशः, पुराणपुरुषोत्तमः, जानकीवल्लभः, श्रीमान्, अप्रमेयपराक्रमश्च अस्ति।

मद्भक्तः श्रद्धायुक्तो यः इमानि नित्यं जपन् अश्वमेधादपि अधिकं पुण्यं प्राप्नोति, अत्र संशयो नास्ति।

दूर्वादलश्यामं, पद्माक्षं, पीतवाससं रामं ये दिव्यैर्नामभिः स्तुवन्ति, ते नराः संसारिणो न भवन्ति।

लक्ष्मणस्य पूर्वजं, रघुवरं, सीतापतिं, सुन्दरं, काकुत्स्थं, करुणार्णवं, गुणनिधिं, विप्रप्रियं, धार्मिकं, राजेन्द्रां, सत्यसन्धं, दशरथतनयं, श्यामलं, शान्तमूर्तिं, लोकाभिरामं, रघुकुलतिलकं, राघवं, रावणारिं च रामं वन्दे।

रामाय, रामभद्राय, रामचन्द्राय, वेधसे, रघुनाथाय, नाथाय, सीतायाः पतये च नमः अस्ति।

हे श्रीराम, हे राम, हे रघुनन्दन, हे राम, हे राम। हे श्रीराम, हे राम, हे भरताग्रज, हे राम, हे राम। हे श्रीराम, हे राम, हे रणकर्कश, हे राम, हे राम। हे श्रीराम, हे राम, शरणं भव, हे राम, हे राम।

श्रीरामचन्द्रस्य चरणौ मनसा स्मरामि, श्रीरामचन्द्रस्य चरणौ वचसा गृणामि, श्रीरामचन्द्रस्य चरणौ शिरसा नमामि, श्रीरामचन्द्रस्य चरणौ शरणं प्रपद्ये।

माता रामः, मत्पिता रामचन्द्रः, स्वामी रामः, मत्सखा रामचन्द्रः, दयालुः रामचन्द्र एव मे सर्वस्वमस्ति, अन्यं न जानामि, नैव जानामि, न जानामि।

यस्य दक्षिणे लक्ष्मणः, वामे तु जनकात्मजा (सीता), पुरतः मारुतिः (हनुमान्) अस्ति, तं रघुनन्दनं वन्दे।

लोकाभिरामं, रणरङ्गधीरं, राजीवनेत्रं, रघुवंशनाथं, कारुण्यरूपं, करुणाकरं तं श्रीरामचन्द्रं शरणं प्रपद्ये।

मनोजवं, मारुततुल्यवेगं, जितेन्द्रियं, बुद्धिमतां वरिष्ठं, वातात्मजं, वानरयूथमुख्यं, श्रीरामदूतं शरणं प्रपद्ये।

कविताशाखामारुह्य मधुरं मधुराक्षरं रामरामेति कूजन्तं वाल्मीकिकोकिलं वन्दे।

आपदामपहर्तारं, सर्वसम्पदाम् दातारं, लोकाभिरामं श्रीरामं भूयो भूयो नमामि अहम्।

रामरामेति गर्जनं भवबीजानां भर्जनमस्ति, सुखसम्पदामर्जनमस्ति, यमदूतानां तर्जनमस्ति च।

रामः राजमणिः सदा विजयते, रामं रमेशं भजे, रामेण निशाचरचमूः अभिहता, तस्मै रामाय नमः। रामात् परायणं नास्ति, अहमपि रामस्य दासः अस्मि, मम चित्तं सदा रामे लयः भवतु, हे राम मामुद्धर।

हे वरानने! रामरामेति रामेति रामे रमे मनोरमे (श्रीरामरामरामेति), रामनाम सहस्रनामभिः तुल्यं वर्तते।

इत्थं श्रीबुधकौशिकेन विरचितं श्रीरामरक्षास्तोत्रं सम्पूर्णम्। इदं सर्वं श्रीसीतारामचन्द्रार्पणमस्तु।