ஸ்ரீ ராம ரக்ஷா ஸ்தோத்திரம்

ஓம் ஶ்ரீ கணேஶாய நமஹ். இந்த ஶ்ரீ ராமரக்ஷா ஸ்தோத்திர மந்திரத்திற்கு புத கௌஶிகர் ரிஷி; ஶ்ரீ சீதாராமசந்திரர் தேவதை; அநுஷ்டுப் சந்தஸ்; சீதை சக்தி; ஶ்ரீமான் ஹனுமான் கீலகம்; ஶ்ரீ ராமசந்திரரின் ப்ரீதிக்காக ராமரக்ஷா ஸ்தோத்திரத்தை ஜபிப்பதில் விநியோகம்.

தியானம்: முழங்கால் வரை நீண்ட புஜங்களுடையவரும், அம்பும் வில்லும் ஏந்தியவரும், பத்மாசனத்தில் அமர்ந்தவரும், பீதாம்பரம் அணிந்தவரும், புதிய தாமரை இதழ்களைப் போன்ற கண்களுடையவரும், ப்ரஸன்ன முகத்தவரும், இடது மடியில் சீதையும்—அவளது தாமரை முகத்தின் மீது படர்ந்த நோக்குடையவரும், மேகம் போன்ற நிறமுடையவரும், பற்பல ஆபரணங்களால் ஒளிவிடுபவரும், பெரிய ஜடாமகுடம் தரித்தவருமான ராமசந்திரரை தியானிக்க வேண்டும்.

இவ்வாறு தியானம் முடிந்தது.

ரகுநாதரின் சரிதம் நூறு கோடி ப்ரகாரமாக விரிந்தது. ஒவ்வொரு அக்ஷரமும் மனிதர்களின் மகாபாதகங்களை அழிப்பதாகும்.

நீலோத்பலம் போல் ஶ்யாமள வர்ணரும், தாமரைக் கண்களையுடையவரும், ஜானகி மற்றும் லக்ஷ்மணனுடன் கூடியவரும், ஜடாமகுடத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவருமான ராமரை தியானித்து,

வாள், அம்பறாத்தூணி, வில், அம்பு இவற்றைக் கையிலேந்தியவரும், இராக்ஷசர்களை முடிப்பவரும், தன் லீலையினால் ஜகத்தைக் காக்க அவதரித்தவரும், பிறப்பற்றவரும், வியாபகருமான ராமரை,

பண்டிதர் ராமரக்ஷையை ஓத வேண்டும்; இது பாவங்களை நீக்கி, எல்லா காமங்களையும் தருவது. ராகவர் என் தலையைக் காக்கட்டும்; தசரதர் மகன் என் நெற்றியைக் காக்கட்டும்.

கௌசல்யை மகன் என் கண்களைக் காக்கட்டும்; விஶ்வாமித்ரரின் ப்ரியர் என் காதுகளைக் காக்கட்டும்; யாகத்தைக் காத்தவர் என் மூக்கைக் காக்கட்டும்; சௌமித்ரியை அன்பாக நேசிப்பவர் என் முகத்தைக் காக்கட்டும்.

வேத நிதானம் என் நாவைக் காக்கட்டும்; பரதரால் வணங்கப்பட்டவர் என் தொண்டையைக் காக்கட்டும்; திவ்ய ஆயுதங்களை உடையவர் என் தோள்களைக் காக்கட்டும்; ஶங்கரரின் வில்லை முறித்தவர் என் கைகளைக் காக்கட்டும்.

சீதா பதி என் கைகளைக் காக்கட்டும்; ஜாமதக்ன்யரால் வெல்லப்படாதவர் என் இதயத்தைக் காக்கட்டும்; கரனை அழித்தவர் என் இடையைக் காக்கட்டும்; ஜாம்பவானின் ஆஶ்ரயமானவர் என் நாபியைக் காக்கட்டும்.

சுக்ரீவரின் தலைவர் என் இடுப்பைக் காக்கட்டும்; ஹனுமானின் ப்ரபு என் தொடைகளைக் காக்கட்டும்; ரகூத்தமர் என் கால்மேற் பாகங்களைக் காக்கட்டும்; ராக்ஷஸ குலத்தை அழிப்பவர் ... (கால்களை)க் காக்கட்டும்.

சேது கட்டியவர் என் முழங்கால்களைக் காக்கட்டும்; தசமுகனை முடிப்பவர் என் கெண்டைகளைக் காக்கட்டும்; விபீஷணனுக்கு ஸ்ரீயை அருளியவர் என் பாதங்களைக் காக்கட்டும்; ராமர் என் முழு உடலையும் காக்கட்டும்.

எவன் புண்யவான் ராமபலத்துடன் கூடிய இந்த ரக்ஷையைப் படிக்கிறானோ, அவன் தீர்காயுஸ்ஸு, சுகம், புத்திரன், விஜயம், விநயம் ஆகியவற்றைப் பெறுவான்.

பாதாளம், பூமி, வானம் ஆகியவற்றில் சஞ்சரிப்பவர்களும், மறைந்து நடப்பவர்களும், ராம நாமங்களால் ரக்ஷிக்கப்பட்டவர்களைப் பார்க்கவும் சக்தியற்றவர்கள்.

"ராம", "ராமபத்ர", "ராமசந்திர" என்று நினைத்த மனிதன் பாவங்களால் லிப்தமாகாமல், புக்தியையும் முக்தியையும் அடைகிறான்.

ஜகத்தை வெல்லும் ஒரே மந்திரமான ராமநாமத்தால் ரக்ஷிக்கப்பட்டதை எவன் கழுத்தில் தரிக்கிறானோ, அவனுக்கு எல்லா சித்திகளும் கரஸ்தமாகின்றன.

வஜ்ரபஞ்சரம் என்னும் நாமமுடைய இந்த ராமகவசத்தை எவன் ஸ்மரிக்கிறானோ, அவன் எங்கும் விக்னமில்லாத ஆஜ்ஞை பெற்று ஜயத்தையும் மங்களத்தையும் அடைகிறான்.

தன் கனவில் ஹரர் இந்த ராமரக்ஷையை உபதேசித்தபடி, விழித்தெழுந்த புதகௌஶிகர் காலையில் அதை எழுதினார்.

ஆராமம் (தோட்டம்) கற்பக விருட்சங்களுக்கு, விராமம் (முடிவு) எல்லா ஆபத்துகளுக்கும், அபிராமம் (அழகு) மூன்று லோகங்களுக்கும்; அந்த ஶ்ரீமான் ராமரே நம் ப்ரபு.

இளையவர்களும், ரூபவான்களும், கோமளமானவர்களும், மகா பலசாலிகளும், தாமரை போன்ற விசாலமான கண்களுடையவர்களும், வால்மரப்பட்டையும் கருமானின் தோலுமே ஆடையாக உடுத்தியவர்களும்,

கனி மூலங்களை உண்பவர்களும், அடக்கம் உடையவர்களும், தபஸ்விகளும், ப்ரஹ்மசாரிகளுமான தசரதரின் மைந்தர்களும், ராமலக்ஷ்மணர் என்ற சகோதரர்களுமான இவர்கள்,

எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் அடைக்கலமானவர்களும், எல்லா வில் வீரர்களிலும் சிறந்தவர்களும், ராக்ஷஸ குலங்களை அழிப்பவர்களுமான இரு ரகூத்தமர்கள் நம்மைக் காப்பார்களாக.

ஏந்திய வில்லுடனும், அம்பைத் தொடுபவர்களுடனும், குறைவற்ற அம்பறாத்தூணி இணைந்த நிஷங்கங்களுடனும், என் பாது காப்புக்காக ராமலக்ஷ்மணர் எனக்கு முன்னால் வழியில் எப்பொழுதும் செல்வார்களாக.

கவசம் தரித்து, வாளுடன், வில் அம்பு ஏந்திய இளைஞர், மனோரதமாகச் செல்லும்; லக்ஷ்மணருடன் கூடிய ராமர் நம்மைக் காப்பாராக.

தசரதரின் குமாரர், வீரர், லக்ஷ்மணனைச் சேடனாக உடையவர், பலசாலி, காகுத்ஸ்தர், பூர்ண புருஷர், கௌசல்யையின் மகன், ரகூத்தமர்.

வேதாந்தத்தால் அறியத்தக்கவர், யஜ்ஞேஶ்வரர், புராண புருஷோத்தமர், ஜானகி வல்லபர், ஶ்ரீமான், அளவிடமுடியாத பராக்ரமர்.

என் பக்தன் இவற்றைத் தினமும் ஶ்ரத்தையுடன் ஜெபித்து, அஶ்வமேதத்தினும் அதிக புண்யத்தை அடைவதில் சந்தேகமில்லை.

துர்வை இலை போல் ஶ்யாமளமானவரும், பத்மாக்ஷரும், பீதாம்பரர் ஆன ராமரை, திவ்ய நாமங்களால் ஸ்துதிப்பவர்கள், அவர்கள் ஸம்ஸாரிகள் அல்லர்.

ராமரை— லக்ஷ்மணருக்கு மூத்தவரும், ரகுகுலச் சிறந்தவரும், சீதா பதியும், அழகியருமான காகுத்ஸ்தரை, கருணைக் கடலும், குண நிதியும், விப்ரர்க்கு ப்ரியரும், தர்மிஷ்டருமான ராஜேந்திரரை, சத்திய சந்தரும், தசரதர் மைந்தரும், ஶ்யாமள மூர்த்தியும், ஶாந்தமானவருமான லோகாபிராமரை, ரகுகுல திலகரும், ராகவரும், ராவணரிக்கும் நமஸ்கரிக்கிறேன்.

ராமருக்கும், ராமபத்ரருக்கும், ராமசந்திரருக்கும், வேதஸ் (ப்ரஹ்மா) ஸ்வரூபருக்கும், ரகுநாதருக்கும், நாதருக்கும், சீதாதேவியின் பதிக்கும் நமோ நமஹ.

ஶ்ரீராம ராம ரகுநந்தன ராம ராம; ஶ்ரீராம ராம பரதர்க்கு மூத்தவரே ராம ராம; ஶ்ரீராம ராம போர்களில் கடுமையானவரே ராம ராம; ஶ்ரீராம ராம எனக்கு சரணமாய் இருப்பீராக ராம ராம.

ஶ்ரீராமசந்திரரின் திருவடிகளை மனதினால் ஸ்மரிக்கிறேன்; ஶ்ரீராமசந்திரரின் திருவடிகளை வாக்கினால் புகழ்கிறேன்; ஶ்ரீராமசந்திரரின் திருவடிகளைச் சிரசினால் வணங்குகிறேன்; ஶ்ரீராமசந்திரரின் திருவடிகளை சரணம் அடைகிறேன்.

என் தாய் ராமர்; என் தந்தை ராமசந்திரர்; என் சுவாமி ராமர்; என் சகா ராமசந்திரர்; என் சர்வஸ்வம் தயாளுவான ராமசந்திரர்; வேறொன்றும் நான் அறியேன்; அறியவே மாட்டேன்; அறியவில்லை.

வலப்பக்கத்தில் லக்ஷ்மணரும், இடப்பக்கத்தில் ஜனகாத்மஜையும், முன்பில் மாருதியும் உள்ளவரும், ரகுநந்தனருமானவரை வணங்குகிறேன்.

உலகுக்கு அழகியவரும், போர் முனையில் தீரருமான தாமரைக் கண்ணரையும், ரகு வம்சத் தலைவரையும், காருண்ய வடிவரையும், கருணைத் தருகையரையுமான அந்த ஶ்ரீராமசந்திரரை சரணம் புகுகிறேன்.

மனோவேகம், மாருதனுக்கு ஒப்பான வேகம், வென்ற இந்திரியன், புத்திமான்களில் வரிஷ்டன், வாயு புத்திரன், வானர யூகத் தலைவன், ஶ்ரீராம தூதன் ஆகிய ஹனுமத் சுவாமிகளை சரணம் புகுகிறேன்.

"ராம ராம" என்று மதுரமான, இனிய அக்ஷரங்களைக் கொஞ்சும், கவிதை என்னும் கிளையில் ஏறிய வால்மீகி எனும் குயிலை வணங்குகிறேன்.

ஆபத்துக்களை விலக்குபவரும், எல்லா செல்வங்களையும் தருபவருமான லோகாபிராமரான ஶ்ரீராமரை மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்கரிக்கிறேன்.

'ராம ராம' என்ற கர்ஜனை பவவிதைகளை வறுக்கும்; சுகசம்பத்துக்களைச் சேர்க்கும்; யமதூதர்களை தர்ஜனம் செய்விக்கும்.

ராமரே எப்பொழுதும் ராஜமணியாக வெற்றி கொள்வாராக; ராமரை ரமேஶனாக (லக்ஷ்மீபதியாக) பஜிக்கிறேன்; நிசாசரக் கூட்டம் ராமரால் அடிக்கப்பட்டது; அந்த ராமருக்கு நமஹ. ராமரைவிட மேலான பராயணம் வேறில்லை; ராமரின் தாசன் நான்; ராமரிடத்தில் என் சித்தம் எப்பொழுதும் லயமாகட்டும்; ஓ ராமரே, என்னை உத்தாரணம் செய்வீராக.

'ராமராமேதி ராமேதி ரமே ராமே மனோரமே'— 'ஶ்ரீராமராம ராமேதி'— ராம நாமம் சஹஸ்ர நாமத்திற்கு சமமானது ஓர் அழகிய முகம் உடையவளே.

இப்படி ஶ்ரீ புதகௌஶிகரால் இயற்றப்பட்ட ஶ்ரீராமரக்ஷாஸ்தோத்திரம் முற்றும். ஶ்ரீ சீதாராமசந்திரர்க்கு அர்ப்பணம்.