ಪಾರ್ಶ್ವನಾಥರ ಭಯಹರ ಸ್ತೋತ್ರ
ಇದು ಜೈನ ತೀರ್ಥಂಕರ ಪಾರ್ಶ್ವನಾಥರನ್ನು ಕುರಿತಾದ ಒಂದು ಸ್ತುತಿ. ಭಯವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗುವ ಶಕ್ತಿ ಅವರಿಗಿದೆ ಎಂದು ಈ ಪದ್ಯಗಳು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಶ್ಲೋಕಗಳು
ಸರ್ವಸಿದ್ಧರನ್ನು, ಶುದ್ಧ ಧರ್ಮವನ್ನು ಮತ್ತು ಕೇವಲಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಭವಭಯಹರನಾದ ಪಾರ್ಶ್ವಜಿನನನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ನಾನು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 1
ಏಕೆಂದರೆ, ಘೋರ ಉಪಸರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಉಗ್ರಮನಸ್ಕನಾದ ದುಷ್ಟ ಅಸುರನಾದ ಕಾಯನು, ಧನಂಜಯನ ಮಗನಾದ ಮುನಿವರನನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದನು.
ಶ್ಲೋಕ 2
ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಾರ್ಶ್ವಜಿನನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಆ ಘೋರ ಉಪಸರ್ಗದ ದುಃಖವು ನಾಶವಾಯಿತು. ಆ ಪಾರ್ಶ್ವಜಿನನಿಗೆ ನಾನು ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 3
ಯಾವ ಪಾರ್ಶ್ವಜಿನನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಗಳೂ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಆ ಪಾರ್ಶ್ವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಭವಭಯಹರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 4
ಹೀಗೆ ಮಣತುಂಗಸೂರಿಗಳಿಂದ, ಭಯಹರನಾದ ಪಾರ್ಶ್ವಜಿನನ ಸ್ತೋತ್ರವು ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಭಯವು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ದುರ್ಗತಿಯ ದುಃಖವನ್ನೂ ಅವರು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಶ್ಲೋಕ 5
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ಪ್ರತಿದಿನ ಅಥವಾ ಶುಭ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ (ಏಕಾದಶಿ, ಹುಣ್ಣಿಮೆ)
ಬ್ರಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತ (ಮುಂಜಾನೆ 4 - 6) ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯ
ತುಪ್ಪದ ದೀಪ, ಧೂಪ, ತಾಜಾ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ನೈವೇದ್ಯ
- ಮನಃಶಾಂತಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉನ್ನತಿ ಮತ್ತು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಜೈನ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಇದು ೨೩ನೇ ತೀರ್ಥಂಕರರಾದ ಪಾರ್ಶ್ವನಾಥರನ್ನು ಕುರಿತಾದ ಸ್ತುತಿಯಾಗಿದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಮಣಿದಾಸೂರಿ ಎಂಬ ಜೈನ ಸಾಧುಗಳಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಭಯ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆಯಲು, ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಶ್ವನಾಥರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಪಠಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಪಠ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ
ರಚಿಸಿದವರು: Acharya Manatunga · Jain Acharya · Traditionally 6th–7th century CE
A Jain monk credited with composing the Bhaktamara Stotra, a 48-verse hymn to the first Tirthankara Rishabhanatha. According to tradition, he composed it while imprisoned, with each completed verse miraculously breaking one of his chains — a devotional legend rather than a historically verified event, but central to how the hymn is revered today.
Acharya Manatunga ಅವರ ಇನ್ನಷ್ಟು
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ?
ಕವಿ ಮತ್ತು ಭಾಷೆ
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಜೈನ ಮುನಿ ಮಣಇವಸೂರಿ (ಮಣಿದೇವಸೂರಿ) ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಪ್ರಾಕೃತ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿದೆ — ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಬಂದ ಜನಪ್ರಿಯ ಭಾಷೆ, ಆ ಕಾಲದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತಿತ್ತು. ಜೈನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಕೃತಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿದೆ.
ವಿಷಯ
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು 23ನೇ ತೀರ್ಥಂಕರರಾದ ಭಗವಾನ್ ಪಾರ್ಶ್ವನಾಥರನ್ನು (ಪಾಸಜಿಣ) ಕುರಿತದ್ದು. ತೀರ್ಥಂಕರರು ಎಂದರೆ ಜೈನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನದ ಸೇತುವೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ, ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ 24 ಮಹಾನ್ ಗುರುಗಳು. ಪಾರ್ಶ್ವನಾಥರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 9ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.
ಕಥೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಪಾರ್ಶ್ವನಾಥರ ಜೀವನದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಘಟನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ — ದುಷ್ಟ ಅಸುರನಾದ ಮೇಘಮಾಲಿನ್ (ಇಲ್ಲಿ 'ದುಟ್ಠೇಣ ಕಏಣ ಅಸುರೇಣ' ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿತ) ಅವರು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಭಯಂಕರ ಉಪಸರ್ಗವನ್ನು (ವಿಪತ್ತು/ಪೀಡೆ) ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಪಾರ್ಶ್ವನಾಥರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆ ಪೀಡೆಯು ನಿವಾರಣೆಯಾಯಿತು. ಈ ಕಥೆ ಅವರ ಅಚಲ ಧ್ಯಾನಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಧರ್ಮದ ಸಾರ
ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕವಿ ಸರ್ವಸಿದ್ಧರಿಗೆ (ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧರಿಗೆ — ಮೋಕ್ಷ ಪಡೆದ ಆತ್ಮಗಳು), ಶುದ್ಧ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ (ಸರ್ವಜ್ಞತೆ) ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಜೈನ ತತ್ತ್ವದ ಮೂಲ ಆಧಾರಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ: ಸರಿಯಾದ ನಂಬಿಕೆ, ಸರಿಯಾದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ನಡವಳಿಕೆ.
ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ
ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುವವರಿಗೆ ಭಯವುಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ದುರ್ಗತಿಯ (ಕೆಟ್ಟ ಜನ್ಮದ) ದುಃಖವೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆಶ್ವಾಸನೆ ಇದೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾರ್ಶ್ವನಾಥರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಜೀವನದ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿನ ನಂಬಿಕೆ.
ರಚನೆಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಕೇವಲ 5 ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಸಿದ್ಧರಿಗೆ ನಮನ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಶ್ವನಾಥರ ಲೀಲೆಯ ವರ್ಣನೆ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಫಲಶ್ರುತಿ (ಪಠಣದ ಪ್ರಯೋಜನ) — ಹೀಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ತೋತ್ರದ ರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದು ಜೈನ ಸ್ತೋತ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಯಾಗಿದೆ.
Parshvanatha
ಜೈನ ಧರ್ಮ ನಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿಸಂಬಂಧಿತ ಬೋಧನೆಗಳು
ಅದೇ ಬೋಧನೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಾದ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ