Bharat Devotion
Embroidered artwork for පාර්ශ්වනාථ ස්තෝත්‍රය (භයහර ස්තෝත්‍රය): Embroidered Jain ahimsa palm with a gold wheel, white marble temples and lotuses at dawn

පාර්ශ්වනාථ ස්තෝත්‍රය (භයහර ස්තෝත්‍රය)

පාර්ශ්වනාථ ස්තෝත්‍රය (භයහර ස්තෝත්‍රය)

මෙය 23 වන තීර්ථංකරයාණන් වන පාර්ශ්වනාථ ස්වාමින් වහන්සේ ප්රශංසා කරන ජෛන භක්ති ගීතිකාවකි. ඔහුගේ දිව්ය බලය භයානක යක්ෂයෙකු පරාජය කළ ආකාරය එහි විස්තර කෙරේ. මෙම ගීතිකාව ජප කිරීම බිය දුරු කරන බවත්, දුක්වලින් ආරක්ෂා කරන බවත්, යහපත් පුනර්භවයකට මඟ පාදන බවත් විශ්වාස කෙරේ.

ගාථා

ණමිඋණ සව්වසිද්ධේ, ධම්මං සුද්ධං ච කේවලං නාණං වංදිඋං පාසජිණං, භවභයහරණං ණමංසාමි
Namiuna Savvasiddhe, Dhammam Suddham Cha Kevalam Nanam Vandium Pasajinam, Bhavabhayaharanam Namamsami

පදය 1

ජේණ උවසග්ගඝෝරේ, ඝෝරමණේ උවසග්ගිඋං මුණිවරං ධණංජයඋප්පණ්ණං, දුට්ඨේණ කඒණ අසුරේණ
Jena Uvasaggaghore, Ghoramane Uvasaggium Munivaram Dhananjayuppannam, Dutthena Kayena Asurena

පදය 2

තේණ විණිවාඉඋං තං, ඝෝරං උවසග්ගදුක්ඛමුප්පණ්ණං පාසජිණස්ස ප්රභාවෝ, තං ණමංසාමි සිරසාහං
Tena Vinivaium Tam, Ghoram Uvasaggadukkhamuppannam Pasajinassa Pabhavo, Tam Namamsami Sirisaham

පදය 3

ජේණ සව්වේ වි ජීවා, පාවංති සුහං දුක්ඛවිප්පමුක්කා ය තං ණමංසාමි පාසං, භවභයහරණං ණමංසාමි
Jena Savve Vi Jeeva, Pavanti Suham Dukkhavippamukka Ya Tam Namamsami Pasam, Bhavabhayaharanam Namamsami

පදය 4

ඉදි කයං මණඉවසූරීහිං, භයහරේ ථුඅං පාසජිණස්ස ජේණ පඩඉ ණ ය භයං, දුග්ගඉදුක්ඛං ච පාවංති
Idi Kayam Manaivasuriheen, Bhayahare Thuam Pasajinassa Jena Padai Na Ya Bhayam, Duggaidukkham Cha Pavanti

පදය 5

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)

Best Time (Muhurta)

Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)

Sacred Offerings

Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home

පසුබිම

මෙම ගීතිකාව ජෛන සම්ප්‍රදායේ කොටසක් වන අතර සම්ප්‍රදායිකව එය ජෛන භික්ෂූන් වහන්සේ මණිධාරී සූරීන් වහන්සේ විසින් රචිත බව සැලකේ. භක්තිකයන් විසින් විශේෂයෙන් බිය හෝ දුෂ්කරතා අවස්ථාවලදී පාර්ශ්වනාථ ස්වාමින් වහන්සේගේ ආරක්ෂාව ඉල්ලා සිටීමට මෙය ජප කරයි. ධනංජය නම් යක්ෂයා ශ්‍රේෂ්ඨ ඍෂිවරයෙකුට පීඩා කළ ආකාරය සහ පාර්ශ්වනාථ ස්වාමින් වහන්සේගේ බලය ඒ පීඩාව දුරු කළ ආකාරය මෙම පාඨය විස්තර කරයි. මෙම ගීතිකාව 'භයහර' (භය නසන) ස්තෝත්‍රයක් ලෙස සැලකෙන අතර අධ්‍යාත්මික ආරක්ෂාව සහ අයහපත් ප්‍රතිඵලවලින් මිදීම සඳහා නිතර ජප කෙරේ.

මෙම පාඨය පිළිබඳව

රචකයා: Acharya Manatunga · Jain Acharya · Traditionally 6th–7th century CE

A Jain monk credited with composing the Bhaktamara Stotra, a 48-verse hymn to the first Tirthankara Rishabhanatha. According to tradition, he composed it while imprisoned, with each completed verse miraculously breaking one of his chains — a devotional legend rather than a historically verified event, but central to how the hymn is revered today.

ඔබ දැන සිටියාද?

මෙම ස්තෝත්‍රයේ ආරම්භක පදය

ජෛන ආගමික සම්ප්‍රදායේ පූජනීය අක්ෂර මාලාව වන 'ණමෝකාර මන්ත්‍රයේ' සාරය මෙම පළමු පදයේ අන්තර්ගත වේ. එය සර්වඥයන් (සියලු දේ දන්නා තැනැත්තන්), ශුද්ධ ධර්මය සහ පරම ඥානයට ගෞරව කරන අතර, භව භය (උපත-මරණ චක්‍රයේ බිය) දුරු කරන පාර්ශ්වනාථ (පාර්ශ්ව) ජිනයන් වැඳීමට කැප වේ.

මෙම කෘතියේ වීරයා වන පාර්ශ්වනාථ

ජෛන ආගමේ 23 වන තීර්ථංකරයා (ආධ්‍යාත්මික මාර්ගෝපදේශකයා) වන අතර, ඔහු ක්‍රි.පූ. 9 වන සියවසේ ජීවත් වූ බව සැලකේ. ඔහු ඉන්දියාවේ වාරාණසි නගරයේ රජ පවුලක උපත ලැබූ අතර, වයස අවුරුදු 30 දී සියලු සැප සම්පත් අත්හැර දමා තපස්වියෙකු විය. ඔහුගේ නාමයේ 'පාර්ශ්ව' යන්නෙන් 'පැත්තක්' හෝ 'ආරක්ෂාව' යන අර්ථය ගෙන දෙන අතර, ඔහු ආරක්ෂාව සහ කරුණාවේ සංකේතයක් ලෙස සැලකේ.

මෙම ස්තෝත්‍රයේ පසුබිම් කථාව

දෙවන පදයේ සඳහන් වන්නේ දුෂ්ට අසුරයෙකු (යක්ෂයෙකු) වන මේඝමාලී (හෝ සංවර) විසින් පාර්ශ්වනාථට භයානක උපසර්ග (බාධා) එල්ල කළ බවයි. ජෛන පුරාවෘත්තවලට අනුව, මෙම අසුරයා පාර්ශ්වනාථගේ ගැඹුරු භාවනාවට බාධා කිරීමට උත්සාහ කළේ ඔහුගේ පෙර භවයේ සිදුවීමක් නිසා ඇති වූ ක්‍රෝධයෙනි. කෙසේ වෙතත්, පාර්ශ්වනාථගේ ආධ්‍යාත්මික බලයෙන් එම සියලු බාධා නිෂ්ඵල විය.

තුන්වන පදයේ ඇති ප්‍රධාන පණිවිඩය

පාර්ශ්වනාථගේ ප්‍රභාව (ආධ්‍යාත්මික බලය) භයානක උපසර්ග නිසා ඇති වූ දුක්ඛ දුරු කළ බවයි. මෙයින් පෙන්නුම් කරන්නේ සැබෑ ආධ්‍යාත්මික ශක්තිය භෞතික බලයට වඩා උසස් බවත්, ධර්මයේ ආරක්ෂාව සියලු බාධක ජය ගන්නා බවත්ය. මෙම පදය භක්තිකයන්ට මතක් කර දෙන්නේ ජිනයන්ගේ ආශිර්වාදයෙන් ජීවිතයේ දුක්ඛ දුරු වන බවයි.

ස්තෝත්‍රයේ අවසාන පදයේ සඳහන් වන පරිදි

මෙය රචනා කරන ලද්දේ මණඉවසූරි නම් ජෛන භික්ෂුවක් විසිනි. මෙම කෘතියේ අරමුණ වන්නේ භක්තිකයන්ට භය (බිය) සහ දුර්ගති (නරක ගති) දුක්ඛ වලින් ආරක්ෂාව සැලසීමයි. මෙම ස්තෝත්‍රය කටපාඩම් කර හෝ ගෞරවයෙන් කියවන ඕනෑම කෙනෙකුට ජීවිතයේ බිය සහ දුක්ඛ අඩු වන බවට විශ්වාසයක් ඇත.

භාෂාමය විශේෂත්වය

මෙම ස්තෝත්‍රය ලියා ඇත්තේ ප්‍රාකෘත භාෂාවෙන් වන අතර, එය පුරාණ ඉන්දියාවේ ජනතාවගේ භාෂාව විය. සංස්කෘතය ප්‍රභූන්ගේ භාෂාව වූ අතර, ප්‍රාකෘතය සාමාන්‍ය ජනයාගේ භාෂාව විය. ජෛන භික්ෂූන් වහන්සේලා සිය ධර්ම ග්‍රන්ථ ලිවීමට ප්‍රාකෘත භාෂාව භාවිතා කිරීමෙන්, ආගමික ඉගැන්වීම් සියලු මිනිසුන්ට ප්‍රවේශ විය හැකි බවට පත් කළහ.

Parshvanatha වෙනුවෙන් සියලු යාඥා සහ ස්තෝත්‍ර

Parshvanatha

Parshvanatha සඳහා සියල්ල බලන්න →

ජෛන ධර්මය වෙතින් තවත්

සියල්ල බලන්න